വരാഹപുരാണമ്

ശതകോടിസഹസ്രാണി ശീഘ്രമേവ നിപാതിതമ്

നൂറുകോടി സഹസ്രങ്ങൾ അതിവേഗം അവിടെ വീണു.

ഏവം ലോഹാര്ഗലം നാമ ക്ഷേത്രം ചൈവ മയാ കൃതമ്

ഇങ്ങനെ ഞാൻ ലോഹാർഗളം എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു സ്ഥലം സ്ഥാപിച്ചു.

തേഷാം സംസ്ഥാപനം തത്ര കൃതം ചൈവ മഹൌജസാമ്

അവിടെ അത്യന്തശക്തിയുള്ള ആ ജീവികൾക്കും സ്ഥാപനം നടന്നു.

സോപി ഭാഗവതോ ഭൂമേ ഭവത്യേവ സുനിഷ്ഠിതഃ

അവനും ഭഗവാനോടുള്ള ഭക്തിയാൽ ഭൂമിയിൽ ഉറപ്പോടെ നിലനിൽക്കും.

ഉപോഷ്യ ച ത്രിരാത്രം തു വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ

അവൻ മൂന്നു രാത്രികൾ ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച്, വിധിപ്രകാരം കര്‍മ്മങ്ങൾ ചെയ്തു.

അഥാത്ര മുംചതേ പ്രാണാന്സ്വകര്മപരിനിഷ്ഠിതഃ

അവിടെ, സ്വകാര്യമെന്നു കരുതുന്ന കര്‍മ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, ജീവൻ വിട്ടു പോകുന്നു.

അന്യച്ച തേ പ്രവക്ഷ്യാമി യത്ര തത്പരമാദ്ഭുതമ് 151.

ഇതിനു പുറമേ, ഞാൻ നിനക്ക് മറ്റൊരു അത്ഭുതകരമായ സ്ഥലം പറയാം.

ചതുര്വിംശതിദ്വാദശ്യാം മാസേന വിധിനാ മമ

ഇരുപത്തിനാലാം ദ്വാദശിയ്ക്ക്, മാസചക്രത്തിൽ എന്നെ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള വിധിപ്രകാരമുള്ള കര്‍മ്മത്തിൽ,

അശ്വോ മേ കല്പിതസ്തത്ര സര്വരത്നവിഭൂഷിതഃ

അവിടെ എനിക്ക് എല്ലാ രത്നങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച കുതിര ഒരുക്കപ്പെടുന്നു.

മാര്ഗണാ മേ ധനുസ്തത്ര അക്ഷസൂത്രം കമണ്ഡലുഃ

അവിടെ എന്റെ അമ്പുകളും വില്ലും, അക്ഷസൂത്രവും കമണ്ഡലുവും ഉണ്ടാകുന്നു.

ശ്വേതപര്വതമാരുഹ്യ പതമാനഃ കുരൂന്ബഹൂന്

ശ്വേതപർവതം കയറി, ഞാൻ അനേകം കുറുക്കളിലേക്കു ഇറങ്ങുന്നു.

അനേകാന്യേവ രൂപാണി പാതയിത്വാ നഭസ്തലാത്

ആകാശത്തിൽ നിന്ന് അനേകം രൂപങ്ങൾ താഴെ വീഴ്ത്തിയശേഷം,

സൂത ഉവാച വിസ്മയം പരമം പ്രാപ്തോ വിഷ്ണുമായോപബൃംഹിതഃ

സൂതൻ പറഞ്ഞു: വിഷ്ണുവിന്റെ മായയാൽ അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ,

തതഃ സ വിസ്മയാവിഷ്ടോ ബ്രഹ്മപുത്രോ മഹാമതിഃ

അതിനുശേഷം, അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകിയ മഹാമതിയായ ബ്രഹ്മപുത്രൻ,

സനത്കുമാര ഉവാച ദേവി യല്ലോകനാഥസ്യ സാക്ഷാദ്ദര്ശനമാഗതാ

സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞു: ദേവി, ലോകനാഥനെ നേരിട്ട് ദർശിക്കാൻ നിനക്കു സാധിച്ചു.

പദ്മപത്രവിശാലാക്ഷോ യത്ത്വയാ പരിഭാഷിതഃ

പത്മപത്രംപോലെയുള്ള വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ള അവനെ നീ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

യഥാ യഥാ വദസി ച ധര്മസംഹിതം ഗുഹ്യം പരം ദേവവരപ്രണീതമ് 151.

നീ പറയുന്ന വിധത്തിൽ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ രചിച്ച പരമഗുഹ്യമായ ധർമ്മം,

തതഃ സ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ കിമാചഷ്ട തതഃ പരമ്

അതിനുശേഷം ആ പുണ്ഡരീകാക്ഷൻ എന്താണ് പറഞ്ഞത്?

( സൂതഉവാച) ഉവാച മധുരം വാക്യമാഭാഷ്യ ബ്രഹ്മണഃ സുതമ്

(സൂതൻ പറഞ്ഞു:) ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനോട് മധുരമായി സംസാരിച്ച് അവൻ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ശൃണു വത്സ ജഗന്നാഥോ യഥാ മാമാഹ ചോദിതഃ ഏവം തത്രൈവ കര്മാണി ക്രിയന്തേ വിധിപൂര്വകമ്

കേൾക്കു മകനേ, ലോകനാഥൻ എനിക്ക് നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ അങ്ങനെയാണ് പറഞ്ഞത്. അവിടെയെല്ലാം നിർദ്ദിഷ്ടരീതിയിൽ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യപ്പെടുന്നു.

ശോധകാനി ച പാപാനാം മൃദൂനി ച ശുഭാനി ച

അവിടെ പാപങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതും, മൃദുവായതും, ശുഭകരമായതുമായ പ്രവർത്തികൾ ഉണ്ട്.

നാന്യം വഹന്തി തേ ചാശ്വാ മമ വാഹാ ദുരത്യയാഃ

അവയെ മറ്റാരും വഹിക്കാറില്ല, എന്റെ കുതിരകൾ അതിക്രമിക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.

ചതുര്ധാരാഃ പതന്ത്യത്ര ശങ്ഖവര്ണാ മനോജവാഃ

അവിടെ നാലു ഒഴുക്കുകൾ വീഴുന്നു, ശംഖംപോലെ വെള്ളയും മനസ്സുപോലെ വേഗവാനുമായതുമാണ് അവ.

ലോകം ചൈത്രാങ്ഗദം ഗത്വാ ഗന്ധര്വൈഃ സഹ മോദതേ

ചൈത്രാംഗദലോകത്ത് എത്തി, അവൻ ഗാന്ധർവന്മാരോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു.

ഗന്ധര്വലോകമുത്സൃജ്യ മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

ഗാന്ധർവലോകം വിട്ട്, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തുന്നു.

പംച ധാരാഃ പതന്ത്യത്ര താലവൃക്ഷസമോപമാഃ

ഇവിടെ അഞ്ചു ഒഴുക്കുകൾ വീഴുന്നു, താളവൃക്ഷങ്ങളെപ്പോലെയാണ് അവ.

ദേവര്ഷിനാരദം പശ്യേന്മോദതേ തേന വൈ സമമ് 151.

അവിടെ ദേവർഷി നാരദനെ കണ്ടു, അവനോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കുന്നു.

പ്രമുച്യ നാരദം ദ്വിവ്യം മമലോകം ച ഗച്ഛതി

നാരദനെ വിട്ട്, അവൻ എന്റെ ദിവ്യലോകത്തേക്ക് എത്തുന്നു.

ധാരാഃ പതന്തി തിസ്രസ്തു ന സ്ഥൂലാ നാതി വൈ കൃശാഃ

ഇവിടെ മൂന്നു ഒഴുക്കുകൾ വീഴുന്നു, അത്രയും കട്ടിയോ അത്രയും സുഖ്മമോ അല്ല.