വരാഹപുരാണമ്

ധൂതപാപം ന പ്രവിശേത്പ്രവിശത്യമലേ നരേ

പാപം കഴുകപ്പെട്ടവൻ അകത്തു കടക്കില്ല; നിർമലനായ മനുഷ്യൻ മാത്രമേ കടക്കൂ.

യത്ര തിഷ്ഠാമ്യഹം ദേവി പശ്ചിമാം ദിശമാശ്രിതഃ

ദേവിയേ, അവിടെ ഞാൻ പടിഞ്ഞാറ് ദിക്കിൽ സ്ഥിതി ചെയ്ത് വസിക്കുന്നു.

മമ ചൈവ പ്രഭാവേണ സര്വകാലഫലോദയമ്

എന്റെ ശക്തിയാൽ അവിടെ എല്ലാകാലത്തും ഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.

ഭക്തം ഭാഗവതം ശുദ്ധം മമ കര്മവ്യവസ്ഥിതമ്

എന്റെ കർമങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്ന, ശുദ്ധനായ ഭക്തനും ഭാഗവതനും,

തത്ര ഗത്വാ വരാരോഹേ ഉദിതേ ച ദിവാകരേ 148.

സുന്ദരിയായവളേ, അവിടെ പോയി, സൂര്യോദയത്തിൽ,

ഏകചിത്തേന ഗന്തവ്യം ധൃതിം കൃത്വാ സുപുഷ്കലാമ്

ഏകാഗ്രതയോടെ, ധൈര്യം പൂർണ്ണമായി സമ്പാദിച്ച് അവിടെ പോകണം.

പംചരാത്രേണ ലഭതേ തസ്മിന്ഭൂതഗിരൌ മമ

അവിടെ, എന്റെ ആ പർവ്വതത്തിൽ, അഞ്ചു രാത്രികളിൽ ഫലം ലഭിക്കും.

പുനര്നാരായണം തത്ര പ്രോവാച വിനയാന്വിതാ

പിന്നീട്, അവിടെ, വിനയപൂർവ്വം അവൾ നാരായണനോട് ചോദിച്ചു.

ഏതന്നാമനിരുക്തിം ത്വം വക്തുമര്ഹസി സാമ്പ്രതമ്

"ഇതിന്റെ പേരിന്റെ അർത്ഥം ഇപ്പോൾ നീ വിശദീകരിക്കണം."

ശ്രീവരാഹ ഉവാച ദ്വാപരേ യുഗമാസാദ്യ യത്ര സ്ഥാസ്യാമി സുന്ദരി

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: "സുന്ദരിയായവളേ, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഞാൻ വസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത്,

തതോഽമരൈശ്ച ബ്രഹ്മാദ്യൈര്ബഹുഭിര്മന്ത്രവാദിഭിഃ

അപ്പോൾ, അമരന്മാരും ബ്രഹ്മാദികളും, മന്ത്രജ്ഞന്മാരും അവിടെ വരും.

തതോ മാം നാരദോ ദേവി അസിതോ ദേവലസ്തഥാ

അപ്പോൾ ദേവി, നാരദനും അസിതനും ദേവളനും അവിടെ എന്നെ ആ പേരിൽ വിളിച്ചു.

നാമ കുര്വന്തി മേ തത്ര മണിപൂരഗിരൌ തതഃ

മണിപൂരപർവതത്തിൽ അവർ എന്നെ ആ പേരിൽ വിളിച്ചു.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ നിരുക്തികരണം മയാ

ഭദ്രേ, ഇതാ, ഈ പേരിന്റെ അർത്ഥം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.

ഏതത്സ്തുതഗിരേര്ദേവി മാഹാത്മ്യം കഥിതം മയാ 148.

ദേവി, ഈ പർവതത്തിന്റെ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു.

ഏതാനി ഭൂമേ ഗുഹ്യാനി തത്ര ഭൂതഗിരൌ മമ

ഭൂമിദേവി, ആ ഭൂതഗിരിയിൽ എനിക്ക് ബന്ധപ്പെട്ട രഹസ്യങ്ങൾ ഇതാണ്.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ സര്വധര്മവ്യപാശ്രയമ്

ഭദ്രേ, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനമായത് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ സ്തുതസ്വാമിമാഹാത്മ്യം നാമാഷ്ടചത്വാരിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇതോടെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ 'സ്തുതസ്വാമിമാഹാത്മ്യം' എന്ന നൂറ്റിനാല്പത്തിയെട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ ദ്വാരകാമാഹാത്മ്യമ് ശ്രീസ്തുതസ്വാമിമാഹാത്മ്യം ശ്രുത്വാ ധര്മപരായണാ

ഇനി ദ്വാരകാമഹത്വം: ഭക്തിപൂർവ്വം ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർ, ഈ മഹാത്മ്യത്തെ കേട്ടപ്പോൾ—

ധരണ്യുവാച മമ ചിത്തസ്യ പരമാ ജാതാ ശാന്തിരനുത്തമാ

ധരണി പറഞ്ഞു: എന്റെ മനസ്സിൽ അതുല്യമായ സമാധാനം ജനിച്ചു.

നാരാചധാരാവരണാസിധാരീ സുരരിപുവധകാരീ ധരണീധരഃ

ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന, കഠിനമായ വാൾ കൈവശമുള്ളവൻ, ഭൂമിയെ താങ്ങുന്നവൻ.

ഏവം ഹി ഗുണമാഹാത്മ്യം സ്തുതസ്വാമിനി മച്ഛ്രുതമ്

ഇങ്ങനെ, ഭദ്രൻ ആയ സ്വാമിയുടെ ഗുണങ്ങളും മഹത്വവും ഞാൻ കേട്ടു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച കഥയിഷ്യാമി ചാന്യത്തേ ഗുഹ്യം പാപഭയാപഹമ്

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ മറ്റൊരു രഹസ്യം പറയാം; അതു പാപഭയത്തെ അകറ്റുന്നു.

ദ്വാപരം യുഗമാസാദ്യ യാദവാനാം കുലോദ്വഹഃ

ദ്വാപരയുഗം വന്നപ്പോൾ, യാദവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ—

ദ്വാരകേതി ച വിഖ്യാതാ പുരീ തത്ര സ്ഥിതാഽഭവത്

അവിടെ ദ്വാരകാ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായൊരു നഗരം സ്ഥാപിതമായി.

പംചയോജനവിസ്താരാ ദശയോജനമായതാ

അത് അഞ്ചു യോജന വീതിയും പത്തു യോജന നീളവുമുള്ളതായിരുന്നു.

ഭാരാവതരണം കൃത്വാ ദേവാനാം സുമഹത്പ്രിയമ്

ഭൂഭാരം കുറച്ച്, ദേവന്മാർക്ക് അത്യന്തം പ്രിയനായവനായി.

ഭവിഷ്യതി വരാരോഹേ ഈശ്വരഃ സദൃശോ മമ 149.

വരാരോഹേ, ഭാവിയിൽ എന്റെ സമാനനായ ഒരു ഈശ്വരൻ അവിടെ ഉണ്ടാകും.

തസ്യ ശാപാഭിസന്താപാദ്ദ്വാരകാവാസിനോ ധരേ

ഭൂമിദേവി, ഒരു ശാപത്തിന്റെ ദു:ഖം മൂലം ദ്വാരകാവാസികൾ—