വരാഹപുരാണമ്

തേ തു മാത്സര്യര്ദോഷേണ നഷ്ടാചാരാഃ പതന്ത്യധഃ

അസൂയ എന്ന ദോഷം കൊണ്ടു നല്ല പെരുമാറ്റം നഷ്ടപ്പെട്ടവർ താഴേക്ക് വീഴുന്നു.

യസ്തു മാത്സര്യസംയുക്തോ ന സ പശ്യതി മാം ക്വചിത്

അസൂയയുള്ളവൻ എവിടെയും എന്നെ കാണുന്നില്ല.

തപസാ ജ്ഞാനയുക്താ വാ നിത്യം കര്മസു ചോദ്യതാഃ

തപസ്സിലും ജ്ഞാനത്തിലും സമ്പന്നരായാലും, എല്ലായ്പ്പോഴും കർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുകയായാലും—

ന തേ പശ്യന്തി മാം ഭൂമേ മായയാ പരിദൂഷിതാഃ മമ ശാസ്ത്രപരേണേഹ യദീച്ഛേത്പരമാം ഗതിമ്

ഭൂമിയേ, മായയാൽ ഭ്രാന്തായവർ എന്നെ കാണുന്നില്ല; എന്നാൽ എന്റെ ശാസ്ത്രത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ പരമഗതി ആഗ്രഹിച്ചാൽ—

ഏതച്ഛാസ്ത്രം മഹാഭാഗേ പ്രയുക്തം വിധിനാ മയാ 148.

മഹാഭാഗ്യേ, ഈ ശാസ്ത്രം ഞാൻ വിധിപ്രകാരം നല്കിയതാണ്.

തത്രാശ്ചര്യം മഹാഭാഗേ ശൃണു ഭൂതഗിരൌ മമ

മഹാഭാഗേ, എന്റെ ഭൂതഗിരിയെ കുറിച്ചുള്ള അത്ഭുതകരമായ കാര്യങ്ങൾ നീ കേൾക്കണം.

ബ്രുവന്തി കേചിത്കാംസ്യേതി ആയസീത്യപരേഽബ്രുവന്

ചിലർ അതു കഞ്ചാണ് എന്നു പറയുന്നു, മറ്റുചിലർ ഇരുമ്പാണെന്നും പറയുന്നു.

ഊര്ദ്ധ്വം വാ യദി വാഽധോ വാ യേ കുര്വന്തി മമാര്ചനമ്

മേലോ കീഴോ എവിടെയായാലും, ആരെങ്കിലും എന്നെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ—

യേ തു പശ്യന്തി മാം ഭൂമേ മണിപൂരഗിരൌ സ്ഥിതമ്

ഭൂമി, മണിപൂരഗിരിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന എന്നെ ആരെങ്കിലും ദർശിച്ചാൽ—

ആചാര്യാണാം ഗുണാന്ഭുക്ത്വാ മമ കര്മപഥേ സ്ഥിതാഃ

അവർ ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഗുണങ്ങൾ അനുഭവിച്ച് എന്റെ കര്‍മ്മമാർഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

തസ്മിന്ക്ഷേത്രേ മഹാഭാഗേ അസ്തി ഗുഹ്യം പരം മമ

മഹാഭാഗേ, ആ സ്ഥലത്ത് എന്റെ പരമഗുഹ്യം നിലനിൽക്കുന്നു.

തത്ര സ്നാനം പ്രകുര്വീത പംചകാലോഷിതോ നരഃ

അവിടെ, അഞ്ചു നിർദ്ദിഷ്ട സമയങ്ങൾ പാലിച്ചവൻ അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യണം.

അഥാത്ര മുംചതേ പ്രാണാന്കൃതകൃത്യോ ഭവേന്നരഃ

അവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, ആ മനുഷ്യൻ തന്റെ ജീവിതലക്ഷ്യം നിറവേറ്റിയവനാകും.

ഭൃഗുകുണ്ഡേതി വിഖ്യാതമത്ര ഗുഹ്യം പരം മമ

ഭൃഗുകുണ്ഡം എന്ന പേര് ഇവിടെ പ്രശസ്തമാണ്; ഇവിടെ എന്റെ പരമഗുഹ്യം ഉണ്ട്.

തത്ര സ്നാനം തു കുര്വീത മമ മാര്ഗാനുസാരകഃ 148.

അവിടെ, എന്റെ മാർഗം അനുസരിച്ച് സ്നാനം ചെയ്യണം.

ധ്രുവോ യത്ര തു തിഷ്ഠേത മേരുശൃംഗേ ശിലോച്ചയേ

മേരു പർവതത്തിന്റെ കല്ലുകൂട്ടങ്ങളിലായി, ധ്രുവൻ അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു.

അഥാത്ര മുംചതേ പ്രാണാന് മമ കര്മപഥേ സ്ഥിതഃ

അവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, എന്റെ കര്‍മ്മമാർഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ—

മണികുണ്ഡേതി വിഖ്യാതം തത്ര ഗുഹ്യം പരം മമ

മണികുണ്ഡം എന്നത് അവിടെ പ്രശസ്തമാണ്; ആ സ്ഥലത്ത് എന്റെ പരമഗുഹ്യം ഉണ്ട്.

അഗാധം തം ഹൃദം ഭദ്രേ ദേവാനാമപി ദുര്ലഭമ്

ഭദ്രേ, ആ ആഴമുള്ള ഹൃദയം ദേവന്മാർക്കുപോലും പ്രാപിക്കാനാവാത്തതാണ്.

തത്ര സ്നാനം പ്രകുര്വീത പംചകാലോഷിതോ നരഃ

അവിടെ, അഞ്ചു നിർദ്ദിഷ്ട സമയങ്ങൾ പാലിച്ചവൻ സ്നാനം ചെയ്യണം.

അഥാത്ര മുംചതേ പ്രാണാന്മമ കര്മപഥേ സ്ഥിതഃ

അവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, എന്റെ കര്‍മ്മമാർഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ—

സുഗുഹ്യം പൂര്വപാര്ശ്വേന മമ ക്ഷേത്രസ്യ സുന്ദരി

സുന്ദരി, എന്റെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് അത്യന്തം രഹസ്യമായ ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ട്.

തത്ര സ്നാനം തു കുര്വീത മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, അവൻ എന്റെ ലോകത്തെ പ്രാപിക്കും.

പംചക്രോശാദദൂരാദ്വൈ മമ ക്ഷേത്രസ്യ പശ്ചിമേ

എന്റെ തിരുവിടത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് അഞ്ചു ക്രോഷ ദൂരം അകലെ,

സുവര്ണാഭം മാരകതമഗാധം നിര്മിതം മയാ 148.

സ്വർണ്ണംപോലെയുള്ള, പച്ചക്കല്ലുപോലെ ആഴമുള്ള, ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ച ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ട്.

ധുന്വാനോ ദുഷ്കരം കര്മ പംചഭൂതാത്മനിഷ്ഠിതമ്

അവിടെ, അഞ്ചു ഘടകങ്ങളിലേയും ആത്മാവിൽ നിലകൊണ്ടു, ദുഷ്കരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവൻ,

ഗത്വേന്ദ്രലോകം സുശ്രോണി ദേവൈഃ സഹ സ മോദതേ

സുന്ദരിയായവളേ, അവൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇന്ദ്രലോകം പ്രാപിച്ച് അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും.

ഇന്ദ്രലോകം പരിത്യജ്യ മമ ലോകം പ്രപദ്യതേ

ഇന്ദ്രലോകം വിട്ട്, അവൻ എന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.

വര്ത്തതേ ച വിശാലാക്ഷി മണിപൂരേ ഗിരൌ മമ

വിസാലമായ കണ്ണുള്ളവളേ, അവൻ എന്റെ മണിപൂരപർവ്വതത്തിൽ വാസം ചെയ്യും.