വരാഹപുരാണമ്

കേചിത്തരന്തി ജ്ഞാനേന കേചിത്കര്മണി നിഷ്ഠിതാഃ

ചിലർ ജ്ഞാനത്തിലൂടെ കടന്ന് പോകുന്നു, ചിലർ കർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തുന്നു.

കേചിദ്യോഗബലം ഭുക്താ പശ്യന്തി മമ സംസ്ഥിതമ്

ചിലർ യോഗശക്തി അനുഭവിച്ചു എന്റെ സന്നിധി കാണുന്നു.

സര്വധര്മകരാഃ കേചിത്സര്വാശാഃ സര്വവിക്രയാഃ

ചിലർ എല്ലാ കർത്തവ്യങ്ങളും ചെയ്യുന്നു, ചിലർ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളിലും മുഴുകുന്നു, ചിലർ എല്ലാ ഇടപാടുകളിലും ഏർപ്പെടുന്നു.

ഏവമേതന്മഹാശാസ്ത്രം ദേവി സംസാരമോക്ഷണമ്

ഇങ്ങനെ, ദേവി, ഈ മഹാശാസ്ത്രം സംസാരത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാനുള്ള മാർഗമാണ്.

തേ തഥാ ച പ്രവക്ഷ്യന്തി യച്ച യസ്യാഭിരോചതേ

അവർക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതനുസരിച്ച് അവർ പഠിപ്പിക്കും.

തദ്യുഗസ്യ പ്രഭാവേണ ഭൂമേ കുര്വന്തി മാനവാഃ 148.

കാലഘട്ടത്തിന്റെ സ്വാധീനത്താൽ, ഭൂമിയേ, മനുഷ്യർ ഇങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

മത്പ്രസാദേന തേ സര്വേ സിദ്ധിം യാസ്യന്തി മത്പരാമ്

എന്റെ കൃപയാൽ അവർ എല്ലാവരും എന്നിൽ പരമസിദ്ധി നേടും.

മച്ഛാസ്ത്രേ ച ഭവേദ്ദോഷസ്തേഷാമത്ര പുനര്ഭവഃ

എന്റെ ശാസ്ത്രത്തിൽ പിഴവുണ്ടെങ്കിൽ, അവർക്കിവിടെ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകും.

തേഷാം നായം പരോ ലോകോ മാത്സര്യോപഹതാത്മനാമ്

അസൂയയാൽ ഹൃദയം മലിനമായവർക്കു പരലോകം ലഭ്യമല്ല.

മമ മാര്ഗാനുസാരേണ പരം ഗുഹ്യം മമ പ്രിയേ

എന്റെ വഴി പിന്തുടർന്നാൽ, പ്രിയേ, എന്റെ പരമഗുഹ്യം ലഭിക്കും.

തേ തു മാത്സര്യര്ദോഷേണ നഷ്ടാചാരാഃ പതന്ത്യധഃ

അസൂയ എന്ന ദോഷം കൊണ്ടു നല്ല പെരുമാറ്റം നഷ്ടപ്പെട്ടവർ താഴേക്ക് വീഴുന്നു.

യസ്തു മാത്സര്യസംയുക്തോ ന സ പശ്യതി മാം ക്വചിത്

അസൂയയുള്ളവൻ എവിടെയും എന്നെ കാണുന്നില്ല.

തപസാ ജ്ഞാനയുക്താ വാ നിത്യം കര്മസു ചോദ്യതാഃ

തപസ്സിലും ജ്ഞാനത്തിലും സമ്പന്നരായാലും, എല്ലായ്പ്പോഴും കർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുകയായാലും—

ന തേ പശ്യന്തി മാം ഭൂമേ മായയാ പരിദൂഷിതാഃ മമ ശാസ്ത്രപരേണേഹ യദീച്ഛേത്പരമാം ഗതിമ്

ഭൂമിയേ, മായയാൽ ഭ്രാന്തായവർ എന്നെ കാണുന്നില്ല; എന്നാൽ എന്റെ ശാസ്ത്രത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ പരമഗതി ആഗ്രഹിച്ചാൽ—

ഏതച്ഛാസ്ത്രം മഹാഭാഗേ പ്രയുക്തം വിധിനാ മയാ 148.

മഹാഭാഗ്യേ, ഈ ശാസ്ത്രം ഞാൻ വിധിപ്രകാരം നല്കിയതാണ്.

തത്രാശ്ചര്യം മഹാഭാഗേ ശൃണു ഭൂതഗിരൌ മമ

മഹാഭാഗേ, എന്റെ ഭൂതഗിരിയെ കുറിച്ചുള്ള അത്ഭുതകരമായ കാര്യങ്ങൾ നീ കേൾക്കണം.

ബ്രുവന്തി കേചിത്കാംസ്യേതി ആയസീത്യപരേഽബ്രുവന്

ചിലർ അതു കഞ്ചാണ് എന്നു പറയുന്നു, മറ്റുചിലർ ഇരുമ്പാണെന്നും പറയുന്നു.

ഊര്ദ്ധ്വം വാ യദി വാഽധോ വാ യേ കുര്വന്തി മമാര്ചനമ്

മേലോ കീഴോ എവിടെയായാലും, ആരെങ്കിലും എന്നെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ—

യേ തു പശ്യന്തി മാം ഭൂമേ മണിപൂരഗിരൌ സ്ഥിതമ്

ഭൂമി, മണിപൂരഗിരിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന എന്നെ ആരെങ്കിലും ദർശിച്ചാൽ—

ആചാര്യാണാം ഗുണാന്ഭുക്ത്വാ മമ കര്മപഥേ സ്ഥിതാഃ

അവർ ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഗുണങ്ങൾ അനുഭവിച്ച് എന്റെ കര്‍മ്മമാർഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

തസ്മിന്ക്ഷേത്രേ മഹാഭാഗേ അസ്തി ഗുഹ്യം പരം മമ

മഹാഭാഗേ, ആ സ്ഥലത്ത് എന്റെ പരമഗുഹ്യം നിലനിൽക്കുന്നു.

തത്ര സ്നാനം പ്രകുര്വീത പംചകാലോഷിതോ നരഃ

അവിടെ, അഞ്ചു നിർദ്ദിഷ്ട സമയങ്ങൾ പാലിച്ചവൻ അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യണം.

അഥാത്ര മുംചതേ പ്രാണാന്കൃതകൃത്യോ ഭവേന്നരഃ

അവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, ആ മനുഷ്യൻ തന്റെ ജീവിതലക്ഷ്യം നിറവേറ്റിയവനാകും.

ഭൃഗുകുണ്ഡേതി വിഖ്യാതമത്ര ഗുഹ്യം പരം മമ

ഭൃഗുകുണ്ഡം എന്ന പേര് ഇവിടെ പ്രശസ്തമാണ്; ഇവിടെ എന്റെ പരമഗുഹ്യം ഉണ്ട്.

തത്ര സ്നാനം തു കുര്വീത മമ മാര്ഗാനുസാരകഃ 148.

അവിടെ, എന്റെ മാർഗം അനുസരിച്ച് സ്നാനം ചെയ്യണം.

ധ്രുവോ യത്ര തു തിഷ്ഠേത മേരുശൃംഗേ ശിലോച്ചയേ

മേരു പർവതത്തിന്റെ കല്ലുകൂട്ടങ്ങളിലായി, ധ്രുവൻ അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു.

അഥാത്ര മുംചതേ പ്രാണാന് മമ കര്മപഥേ സ്ഥിതഃ

അവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, എന്റെ കര്‍മ്മമാർഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ—

മണികുണ്ഡേതി വിഖ്യാതം തത്ര ഗുഹ്യം പരം മമ

മണികുണ്ഡം എന്നത് അവിടെ പ്രശസ്തമാണ്; ആ സ്ഥലത്ത് എന്റെ പരമഗുഹ്യം ഉണ്ട്.

അഗാധം തം ഹൃദം ഭദ്രേ ദേവാനാമപി ദുര്ലഭമ്

ഭദ്രേ, ആ ആഴമുള്ള ഹൃദയം ദേവന്മാർക്കുപോലും പ്രാപിക്കാനാവാത്തതാണ്.