വരാഹപുരാണമ്

ഏതച്ഛാസ്ത്രം മഹാഭാഗേ പ്രയുക്തം ലീലയാ മയാ

മഹാഭാഗേ, ഈ ശാസ്ത്രം ഞാൻ ലീലയായി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

ധരണ്യുവാച തഥാ തഥാ ദേവ വരാഽപ്രമേയം ഹൃദ്യം മനോ ഭാവയസേ ജനാര്ദന

ധരണി പറഞ്ഞു: അതെ, അതെ, അളവറ്റ മഹാദേവനായ വർാഹാ, നീ ഹൃദയത്തെയും മനസ്സിനെയും ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു, ജനാർദ്ദനാ.

തതോ മഹീവചഃ ശ്രുത്വാ ധര്മശ്രേഷ്ഠീ മഹാമനാഃ

അപ്പോൾ ഭൂമിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ധർമ്മത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനും മഹാമനസ്സും ആയവൻ—

ശ്രീവരാഹ ഉവാച കഥയിഷ്യാമ്യഹം ഹ്യേവം ഗുഹ്യം ലോകസുഖാവഹമ്

ശ്രീവർാഹൻ പറഞ്ഞു: ലോകത്തിന് സന്തോഷം നൽകുന്ന ഈ രഹസ്യം ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയും.

സ്തുതസ്വാമീതി വിഖ്യാതം ഗുഹ്യം ക്ഷേത്രം പരം മമ

അത് 'സ്തുതസ്വാമി' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായ എന്റെ പരമരഹസ്യമായ സ്ഥലം ആണു.

പുത്രോഽഹം വസുദേവസ്യ ദേവക്യാ ഗര്ഭസമ്ഭവഃ 148.

ഞാൻ വസുദേവന്റെ മകനാണ്, ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ.

പഞ്ച തസ്യ സുശിഷ്യാശ്ച ഭവിഷ്യന്തി വിചക്ഷണാഃ

അവനു അഞ്ചു ഉത്തമശിഷ്യന്മാർ ഉണ്ടാകും; അവർ ബുദ്ധിശാലികളും വിവേകികളും ആകും.

തേ മാം സംസ്ഥാപയിഷ്പന്തി ധര്മമൂര്ത്തിം മഹീം ഗതമ്

ഞാൻ ഭൂമിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, അവർ ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപമായ എന്നെ സ്ഥാപിക്കും.

ഭൃഗുശ്ചൈവ മഹാഭാഗേ മമ മാഗാര്നുസാരിണഃ

മഹാഭാഗേ, ഭൃഗുവും എന്റെ മാർഗം പിന്തുടരും.

സ്വയം ജ്ഞാനപ്രഭാവേണ ഭാസയിഷ്യന്തി മാം സദാ

സ്വന്തം ജ്ഞാനശക്തിയാൽ അവർ എപ്പോഴും എന്നെ പ്രകാശിപ്പിക്കും.

ഗച്ഛതാ ബഹുകാലേന മമ കര്മപരായണഃ

കാലം കടന്നുപോകുമ്പോൾ, എന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ അർപ്പിതരായി—

വരം തേഷാം പ്രദാസ്യാമി യോ യസ്യ ഹൃദി സംസ്ഥിതഃ

അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഏത് ആഗ്രഹമുണ്ടോ, അതനുസരിച്ച് ഞാൻ അവർക്കു വരം നൽകും.

ആത്മശാസ്ത്രം പ്രതിഷ്ഠേത യത്ര ധര്മഃ സുനിഷ്ഠിതഃ

എവിടെ ധർമ്മം ഉറപ്പോടെ നിലകൊള്ളുന്നുവോ, അവിടെയാണ് ആത്മശാസ്ത്രം നിലനിൽക്കുന്നത്.

തവ ദേവ പ്രസാദേന ഇഹലോകഃ പ്രവര്തതാമ്

ദേവാ, നിന്റെ കൃപയാൽ ഈ ലോകം നന്നായി മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ.

ഭവിഷ്യതി ന സംദേഹോ യതോ യൂയം മമ പ്രിയാഃ

സന്ദേഹമില്ല, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എനിക്ക് പ്രിയരാണ്.

തദേതേ പ്രവദിഷ്യന്തി സര്വഭാഗവതപ്രിയമ് 148.

അതുകൊണ്ട്, ഭഗവാന്റെ ഭക്തന്മാർക്ക് പ്രിയമായതെല്ലാം ഇവർ പ്രസ്താവിക്കും.

ഏവം സര്വേഷു ശാസ്ത്രേഷു വാരാഹം ഘൃതസമ്മിതമ്

ഇങ്ങനെ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും വർാഹശാസ്ത്രം നെയ്യുപമമായി വിലമതിക്കപ്പെടുന്നു.

ഏവം സമം മയാ ചൈവ ഹ്യാത്മനാ പരിഭാഷിതമ്

ഇങ്ങനെ ഞാൻ തന്നെ തന്നോടു സമവായി സംസാരിച്ചു.

മഹാജ്ഞാനമിദം സൂക്ഷ്മം ഭൂമേ ഭക്തേഷു ദൃശ്യതേ

ഭൂമിയിലെ ഭക്തന്മാരിൽ ഈ മഹത്തായ സൂക്ഷ്മമായ ജ്ഞാനം കാണപ്പെടുന്നു.

കിഞ്ചിദന്യത്പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

നിനക്ക് ഞാൻ മറ്റൊന്ന് പറയാം; അതു ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ, വസുന്ധരേ.

കേചിത്തരന്തി ജ്ഞാനേന കേചിത്കര്മണി നിഷ്ഠിതാഃ

ചിലർ ജ്ഞാനത്തിലൂടെ കടന്ന് പോകുന്നു, ചിലർ കർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തുന്നു.

കേചിദ്യോഗബലം ഭുക്താ പശ്യന്തി മമ സംസ്ഥിതമ്

ചിലർ യോഗശക്തി അനുഭവിച്ചു എന്റെ സന്നിധി കാണുന്നു.

സര്വധര്മകരാഃ കേചിത്സര്വാശാഃ സര്വവിക്രയാഃ

ചിലർ എല്ലാ കർത്തവ്യങ്ങളും ചെയ്യുന്നു, ചിലർ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളിലും മുഴുകുന്നു, ചിലർ എല്ലാ ഇടപാടുകളിലും ഏർപ്പെടുന്നു.

ഏവമേതന്മഹാശാസ്ത്രം ദേവി സംസാരമോക്ഷണമ്

ഇങ്ങനെ, ദേവി, ഈ മഹാശാസ്ത്രം സംസാരത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാനുള്ള മാർഗമാണ്.

തേ തഥാ ച പ്രവക്ഷ്യന്തി യച്ച യസ്യാഭിരോചതേ

അവർക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതനുസരിച്ച് അവർ പഠിപ്പിക്കും.

തദ്യുഗസ്യ പ്രഭാവേണ ഭൂമേ കുര്വന്തി മാനവാഃ 148.

കാലഘട്ടത്തിന്റെ സ്വാധീനത്താൽ, ഭൂമിയേ, മനുഷ്യർ ഇങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

മത്പ്രസാദേന തേ സര്വേ സിദ്ധിം യാസ്യന്തി മത്പരാമ്

എന്റെ കൃപയാൽ അവർ എല്ലാവരും എന്നിൽ പരമസിദ്ധി നേടും.

മച്ഛാസ്ത്രേ ച ഭവേദ്ദോഷസ്തേഷാമത്ര പുനര്ഭവഃ

എന്റെ ശാസ്ത്രത്തിൽ പിഴവുണ്ടെങ്കിൽ, അവർക്കിവിടെ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകും.

തേഷാം നായം പരോ ലോകോ മാത്സര്യോപഹതാത്മനാമ്

അസൂയയാൽ ഹൃദയം മലിനമായവർക്കു പരലോകം ലഭ്യമല്ല.