വരാഹപുരാണമ്

ദേയം പുത്രായ ശിഷ്യായ യശ്ച ജാനാതി സേവിതുമ്

ഇത് പുത്രനു, ശിഷ്യനു, അല്ലെങ്കിൽ സേവനം അറിയുന്നവനു നൽകണം.

ശ്ലോകം വാ യദി വാ പാദം യദീച്ഛേത്പരമാം ഗതിമ്

ശ്ലോകമോ, ഒരു പാദമോ — പരമാവധി ഗതി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻക്ക്.

തിഷ്ഠാമി പരയാ പ്രീത്യാ ദിശം പൂര്വാമുപാശ്രിതഃ

പരമമായ സ്നേഹത്തോടെ, ഞാൻ കിഴക്കൻ ദിശയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

ഏവം രഹസ്യം ഗുഹ്യം ച സര്വകര്മസുഖാവഹമ്

ഇങ്ങനെ, ഈ രഹസ്യവും ഗുഹ്യവും എല്ലാ പ്രവർത്തികളിലും സന്തോഷം നൽകുന്നു.

മമ ക്ഷേത്രം മഹാഭാഗേ യത്ത്വയാ പരിപൃച്ഛിതമ്

മഹാഭാഗ്യശാലിയായവളേ, നീ എന്റെ വിശുദ്ധ ക్షേത്രത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ ഗോനിഷ്ക്രമണ മാഹാത്മ്യം നാമ സപ്തചത്വാരിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ദൈവീക ശാസ്ത്രത്തിൽ ഗോനിഷ്ക്രമണ മഹാത്മ്യം എന്ന നൂറ് നാല്പത്തിയേഴാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ സ്തുതസ്വാമിമാഹാത്മ്യമ് ഗോനിഷ്ക്രമണമാഹാത്മ്യം ശ്രുത്വാ ഗുഹ്യമനുത്തമമ്

ഇപ്പോൾ, ഗോനിഷ്ക്രമണത്തിന്റെ ഏറ്റവും രഹസ്യവും ഉത്തമവുമായ മഹത്വം കേട്ടും, സ്വാമിയുടെ മഹത്വം സ്തുതിച്ചും,

ധരണ്യുവാച യച്ഛ്രുത്വാഽഹം ജഗന്നാഥ ജാതാസ്മി പരിനിര്വൃതാ

ഭൂമി പറഞ്ഞു: ജഗന്നാഥാ, ഇത് കേട്ട് ഞാൻ പൂർണ്ണമായ സന്തോഷം പ്രാപിച്ചു.

ഏവമേവ പരം ഗുഹ്യം ബ്രൂഹി നാരായണ പ്രഭോ

അങ്ങനെ, നാരായണാ പ്രഭോ, ദയവായി അതി ഗുഹ്യമായ പരമ രഹസ്യം കൂടി പറയൂ.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച മാത്സര്യം ചൈവ മേ നാസ്തി തേനാഹം പരമഃ പ്രഭുഃ

ശ്രീവർാഹൻ പറഞ്ഞു: എനിക്ക് അസൂയയില്ല; അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ പരമപ്രഭു.

ഏതച്ഛാസ്ത്രം മഹാഭാഗേ പ്രയുക്തം ലീലയാ മയാ

മഹാഭാഗേ, ഈ ശാസ്ത്രം ഞാൻ ലീലയായി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

ധരണ്യുവാച തഥാ തഥാ ദേവ വരാഽപ്രമേയം ഹൃദ്യം മനോ ഭാവയസേ ജനാര്ദന

ധരണി പറഞ്ഞു: അതെ, അതെ, അളവറ്റ മഹാദേവനായ വർാഹാ, നീ ഹൃദയത്തെയും മനസ്സിനെയും ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു, ജനാർദ്ദനാ.

തതോ മഹീവചഃ ശ്രുത്വാ ധര്മശ്രേഷ്ഠീ മഹാമനാഃ

അപ്പോൾ ഭൂമിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ധർമ്മത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനും മഹാമനസ്സും ആയവൻ—

ശ്രീവരാഹ ഉവാച കഥയിഷ്യാമ്യഹം ഹ്യേവം ഗുഹ്യം ലോകസുഖാവഹമ്

ശ്രീവർാഹൻ പറഞ്ഞു: ലോകത്തിന് സന്തോഷം നൽകുന്ന ഈ രഹസ്യം ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയും.

സ്തുതസ്വാമീതി വിഖ്യാതം ഗുഹ്യം ക്ഷേത്രം പരം മമ

അത് 'സ്തുതസ്വാമി' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായ എന്റെ പരമരഹസ്യമായ സ്ഥലം ആണു.

പുത്രോഽഹം വസുദേവസ്യ ദേവക്യാ ഗര്ഭസമ്ഭവഃ 148.

ഞാൻ വസുദേവന്റെ മകനാണ്, ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ.

പഞ്ച തസ്യ സുശിഷ്യാശ്ച ഭവിഷ്യന്തി വിചക്ഷണാഃ

അവനു അഞ്ചു ഉത്തമശിഷ്യന്മാർ ഉണ്ടാകും; അവർ ബുദ്ധിശാലികളും വിവേകികളും ആകും.

തേ മാം സംസ്ഥാപയിഷ്പന്തി ധര്മമൂര്ത്തിം മഹീം ഗതമ്

ഞാൻ ഭൂമിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, അവർ ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപമായ എന്നെ സ്ഥാപിക്കും.

ഭൃഗുശ്ചൈവ മഹാഭാഗേ മമ മാഗാര്നുസാരിണഃ

മഹാഭാഗേ, ഭൃഗുവും എന്റെ മാർഗം പിന്തുടരും.

സ്വയം ജ്ഞാനപ്രഭാവേണ ഭാസയിഷ്യന്തി മാം സദാ

സ്വന്തം ജ്ഞാനശക്തിയാൽ അവർ എപ്പോഴും എന്നെ പ്രകാശിപ്പിക്കും.

ഗച്ഛതാ ബഹുകാലേന മമ കര്മപരായണഃ

കാലം കടന്നുപോകുമ്പോൾ, എന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ അർപ്പിതരായി—

വരം തേഷാം പ്രദാസ്യാമി യോ യസ്യ ഹൃദി സംസ്ഥിതഃ

അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഏത് ആഗ്രഹമുണ്ടോ, അതനുസരിച്ച് ഞാൻ അവർക്കു വരം നൽകും.

ആത്മശാസ്ത്രം പ്രതിഷ്ഠേത യത്ര ധര്മഃ സുനിഷ്ഠിതഃ

എവിടെ ധർമ്മം ഉറപ്പോടെ നിലകൊള്ളുന്നുവോ, അവിടെയാണ് ആത്മശാസ്ത്രം നിലനിൽക്കുന്നത്.

തവ ദേവ പ്രസാദേന ഇഹലോകഃ പ്രവര്തതാമ്

ദേവാ, നിന്റെ കൃപയാൽ ഈ ലോകം നന്നായി മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ.

ഭവിഷ്യതി ന സംദേഹോ യതോ യൂയം മമ പ്രിയാഃ

സന്ദേഹമില്ല, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എനിക്ക് പ്രിയരാണ്.

തദേതേ പ്രവദിഷ്യന്തി സര്വഭാഗവതപ്രിയമ് 148.

അതുകൊണ്ട്, ഭഗവാന്റെ ഭക്തന്മാർക്ക് പ്രിയമായതെല്ലാം ഇവർ പ്രസ്താവിക്കും.

ഏവം സര്വേഷു ശാസ്ത്രേഷു വാരാഹം ഘൃതസമ്മിതമ്

ഇങ്ങനെ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും വർാഹശാസ്ത്രം നെയ്യുപമമായി വിലമതിക്കപ്പെടുന്നു.

ഏവം സമം മയാ ചൈവ ഹ്യാത്മനാ പരിഭാഷിതമ്

ഇങ്ങനെ ഞാൻ തന്നെ തന്നോടു സമവായി സംസാരിച്ചു.

മഹാജ്ഞാനമിദം സൂക്ഷ്മം ഭൂമേ ഭക്തേഷു ദൃശ്യതേ

ഭൂമിയിലെ ഭക്തന്മാരിൽ ഈ മഹത്തായ സൂക്ഷ്മമായ ജ്ഞാനം കാണപ്പെടുന്നു.