വരാഹപുരാണമ്

തച്ച വൈ ഭസ്മസാദ്ഭൂതം മഹാരുദ്രസ്യ തേജസാ

ആ സ്ഥലം മഹാരുദ്രന്റെ ശക്തിയാൽ ചാരമായി മാറി.

ഈശ്വരോഽപി തതഃ പ്രാപ്തഃ ശീഘ്രമേവ ഹിമാലയമ്

പ്രഭു അതിനുശേഷം ഹിമാലയം വേഗത്തിൽ എത്തി.

ആശ്രമം സമനുപ്രാപ്ത ഔര്വോഽപി മുനിപുംഗവഃ

മുനിശ്രേഷ്ഠനായ ഔർവനും ആശ്രമത്തിൽ എത്തി.

ദൃഷ്ട്വാ സ്വമാശ്രമം ദഗ്ധം ബഹുപുഷ്പഫലോദകമ്

അവൻ തന്റെ ആശ്രമം ചാരമായതും, അതിൽ അനേകം പൂക്കൾ, ഫലങ്ങൾ, വെള്ളങ്ങൾ എന്നിവ നശിച്ചതും കണ്ടു.

ഉവാച ക്രോധരക്താക്ഷോ വചനം നിര്ദഹന്നിവ

അവൻ കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച്, ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ വാക്കുകൾ ഉരിയാടി പറഞ്ഞു.

സോഽപി ദുഃഖേന സന്തപ്തഃ സര്വലോകാന്ഭ്രമിഷ്യതി

അവനും ദു:ഖത്തിൽ കത്തിയവനായി എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും അലഞ്ഞു നടക്കും.

മഹാഭയാത്തു ലോകാനാം ന കശ്ചിത്പര്യവാരയത്

ലോകങ്ങളിൽ വലിയ ഭയമുണ്ടായതിനാൽ ആരും അവനെ തടയാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.

മഹാദാഹേന സന്തപ്തഃ ശമ്ഭുര്ദേവീമുവാച ഹ 147.

വലിയ ദഹനത്തിൽ കത്തിയശേഷം ശംഭു ദേവിയെ സമീപിച്ചു പറഞ്ഞു.

ദഹ്യതേ സ്മ ജഗത്സര്വം സ തു കിഞ്ചിന്ന ചേച്ഛതി

സകല ലോകവും അഗ്നിയിൽ കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും അവന് ഒന്നും ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഏവമുക്തേ മയാ ക്രോധാദീക്ഷിതസ്തസ്യ ചാശ്രമഃ

ഇങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ കോപത്തോടെ അവന്റെ ആശ്രമത്തെ ഞാൻ നോക്കി.

ഏതദ്ദുഃഖേന സന്തപ്തോ മന്യുനാ ച പരിപ്ലുതഃ

ഈ ദു:ഖത്തിൽ കത്തിയും കോപത്തിൽ മുങ്ങിയും,

തതോഽഭ്രമദ്വിരൂപാക്ഷഃ ശം ന പ്രാപ്നോതി കര്ഹിചിത്

അതിനുശേഷം വിരൂപാക്ഷൻ അലഞ്ഞു നടന്നു, ഒരിക്കലും മനസ്സിന് സമാധാനം ലഭിച്ചില്ല.

തേന ദാഹേന സന്തപ്തോ ന ശക്നോമി വിചേഷ്ടിതുമ്

ആ ദഹനത്തിൽ കത്തിയതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ചലിക്കാനോ ഒന്നും ചെയ്യാനോ കഴിയുന്നില്ല.

ഗച്ഛാവസ്തസ്യ വാക്യേന സുഖം യത്ര ഭവിഷ്യതി

അവന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് നമുക്ക് സന്തോഷം ലഭിക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോകാം.

വിജ്ഞാപയാമോ രുദ്രസ്യ ശാപോഽയം വിനിവര്ത്തതാമ്

നമുക്ക് രുദ്രനോട് അപേക്ഷിച്ച് ഈ ശാപം പിന്മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കാം.

ഔര്വോഽപ്യുവാച നോക്തം മേ അനൃതം തു കദാചന

ഔർവനും പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഒരിക്കലും അസത്യവാക്ക് പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

രുദ്രശാപോ നിവൃത്തഃ സ്യാത്തേനൈവ കില നാന്യഥാ

രുദ്രന്റെ ശാപം അതുവഴിയല്ലാതെ മാറില്ല, മറ്റെന്തുവഴിയും ഇല്ല.

സപ്തസപ്തതിഃ കല്യാണി സൌരഭേയാ മഹൌജസഃ 147.

എൻറെ പ്രിയേ, വലിയ ശക്തിയുള്ള എഴുപത്തിയേഴു സൌരഭേയന്മാർ.

തച്ച ഗോനിഷ്ക്രമം നാമ തീര്ഥം പരമപാവനമ്

അത് 'ഗോ-നിഷ്ക്രമണം' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, അത്യന്തം വിശുദ്ധമായ തീർത്ഥമാണ്.

ഗോലോകം ച സമാസാദ്യ മോദതേ നാത്ര സംശയഃ

ഗോലോകം പ്രാപിച്ചവൻ അവിടെ ആനന്ദിക്കുന്നു, ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ശംഖചക്രഗദായുക്തോ മമ ലോകേ മഹീയതേ

ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവയുമായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ എൻറെ ലോകത്ത് മഹത്വം പ്രാപിക്കുന്നു.

തത്ര സ്നാനം പ്രകുര്വീത പംചരാത്രോഷിതോ നരഃ

അവിടെ അഞ്ചു രാത്രികൾ ഉപവാസം ചെയ്തവൻ ആഴ്ച്ചയിൽ സ്നാനം ചെയ്യണം.

അഥാത്ര മുഞ്ചതേ പ്രാണാന്കൃത്വാ കര്മ സുദുഷ്കരമ്

അതിനുശേഷം അത്യന്തം കഠിനമായ ഒരു കര്‍മ്മം ചെയ്തു അവിടെ ജീവൻ വിട്ടു വിടുന്നു.

അസ്തി പംചപദം നാമ തസ്മിന്ക്ഷേത്രേ പരം മമ

പഞ്ചപദം എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു സ്ഥലം അവിടുണ്ട്; ആ സ്ഥലത്ത് എന്റെ പരമമായ വാസസ്ഥലവും ഉണ്ട്.

മത്പൂര്വാം ദിശമാശ്രിത്യ തത്ര ബ്രഹ്മപദദ്വയമ്

അവിടെ, എന്റെ കിഴക്കേ ദിശയിലായി, രണ്ട് ബ്രഹ്മാസനങ്ങൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

ഊര്ദ്ധ്വം നാലപരീണാഹം തത്ര വിഷ്ണുപദം മമ

അവിടെ, താമരക്കൊമ്പിന്റെ ഉയരത്തിൽ, എന്റെ വിഷ്ണുപദം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

യാംതി ശുദ്ധാംസ്തു ലോകാംസ്തേ യേ ച ഭാഗവതപ്രിയാഃ

ശുദ്ധരായവരും ഭഗവത്ഭക്തന്മാർക്ക് പ്രിയരായവരും ആ ലോകങ്ങളിൽ എത്തുന്നു.

വിമുക്തഃ സര്വസംസാരാന്മമ ലോകം ച ഗച്ഛതി 147.

സകല സാംസാരിക ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തുന്നു.

യത്ര ധാരാ പതത്യേകാ പശ്ചിമാം ദിശമാശ്രിതാ

പശ്ചിമദിശയിലായി, ഒരു ഒഴുക്ക് വീഴുന്ന സ്ഥലമുണ്ട്.