വരാഹപുരാണമ്

സ്ഥിത്വാ മത്പ്രമുഖേ ചൈവ സ്തുവന്നേവം മമ പ്രിയമ്

എന്റെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, അവൻ എന്നെ ഇഷ്ടമായ രീതിയിൽ സ്തുതിച്ചു.

സ്തോത്രൈഃ സമ്പൂജ്യമാനോ ഹി ഗതോഽഹം പശ്ചിമാം ദിശമ്

സ്തോത്രങ്ങളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട്, ഞാൻ പടിഞ്ഞാറ് ദിക്കിലേക്ക് പോയി.

യജുര്വേദോക്തമന്ത്രേണ സംസ്തുതഃ പശ്ചിമാം ഗതഃ

യജുർവേദത്തിൽ പറയുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് സ്തുതിക്കപ്പെട്ട്, ഞാൻ പടിഞ്ഞാറ് പോയി.

തത്രാപി സാമവേദോക്തൈര്മന്ത്രൈസ്തുഷ്ടാവ മാം മുനിഃ

അവിടെ സാംവേദത്തിൽ പറയുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ആ മുനി എന്നെ സ്തുതിച്ചു.

പ്രാപ്തശ്ച പരമാം പ്രീതിം തമവോചമൃഷിം തദാ

പരമാനന്ദം ലഭിച്ച ഞാൻ, അപ്പോൾ ആ മുനിയോട് പറഞ്ഞു.

തപസാനേന സന്തുഷ്ടഃ സ്തുത്യാ ചൈവാനയാ തവ

നിന്റെ ഈ തപസ്സിലും സ്തുതിയിലും ഞാൻ സന്തുഷ്ടനായി.

ഏവമുക്തഃ സ തു മയാ സാലംകായനകോ മുനിഃ

ഇങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സാലംകായനൻ എന്ന മുനി

തതോ മാം ഭാഷതേ ദേവി സ ഋഷിഃ സംശിതവ്രതഃ

അതിനുശേഷം, ദേവി, ആ ദൃഢവ്രതനായ മുനി എന്നോട് പറഞ്ഞു.

പര്യടാമി മഹീം സര്വാം സശൈലവനകാനനാമ്

പർവ്വതങ്ങളും കാടുകളും തോട്ടങ്ങളും ഉള്ള ഈ ഭൂമിയിൽ മുഴുവനും ഞാൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

യദി തുഷ്ടോഽസി മേ ദേവ സര്വശാന്തികരഃ പരഃ ൧൪൫.

എന്നിൽ ദൈവമേ, നീ സന്തുഷ്ടനാണെങ്കിൽ, സമാധാനം നൽകുന്ന പരമേശ്വരാ,

തദാ ദേഹി ജഗന്നാഥ മമേശ്വര സമം സുതമ്

അപ്പോൾ, ലോകനാഥാ, എനിക്ക് നിന്നെപ്പോലെ ഒരു മകനെ ദാനമായി തരേണം.

ഏവം വരം യാചിതോഽസ്മി മുനിനാ ഭീമകര്മണാ

ഇങ്ങനെ മഹാശക്തിയുള്ള ആ മുനി എന്നോട് ഈ വരം ചോദിച്ചു.

ഏവം തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ബ്രാഹ്മണസ്യ തപസ്വിനഃ

അങ്ങനെ ആ തപസ്സുള്ള ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,

ചിരകാലം വ്രതസ്ഥേന യത്ത്വയാ ചിന്തിതം മുനേ

മുനിവരേ, നീ ദീർഘകാലം വ്രതം പാലിച്ച് ചിന്തിച്ചതു,

ഈശ്വരസ്യ പരാ മൂര്ത്തിര്നാമ്നാ വൈ നന്ദികേശ്വരഃ

ഈശ്വരന്റെ പരമരൂപം, നമത്തിൽ നന്ദികേശ്വരൻ,

സംഹരസ്വ തപോ ബ്രഹ്മഞ്ശാന്തിം ഗച്ഛ മഹാമുനേ

ബ്രാഹ്മണാ, തപസ്സ് അവസാനിപ്പിക്കൂ, മഹാമുനിവരേ, സമാധാനം പ്രാപിക്കൂ.

ത്വം ന ജാനാസി വിപ്രര്ഷേ സ ജാതോ നന്ദികേശ്വരഃ

വിശിഷ്ടമുനിവരേ, നീ അറിയുന്നില്ല, ആ നന്ദികേശ്വരൻ ജനിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

മഥുരായാഃ സമാനീയ ആമുഷ്യായണസംജ്ഞിതമ്

മഥുരയിൽ നിന്ന് ആമുഷ്യായണൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവനെ കൊണ്ടുവരിക.

തത്രാശ്രമേ മഹാഭാഗ സ്ഥിത്വാ ത്വം തപസാം നിധേ

അവിടെ, ഭാഗ്യശാലിയായവളേ, നീ അശ്രമത്തിൽ വസിച്ച് തപസ്സിൽ നിലനിൽക്കുക.

അന്യച്ച ഗുഹ്യം വക്ഷ്യാമി സാലങ്കായന തച്ഛൃണു ൧൪൫.

മറ്റൊന്ന്, ശാലങ്കായനാ, ഞാൻ ഒരു രഹസ്യം പറയാം; അതു ശ്രദ്ധിക്കു.

ശാലഗ്രാമമിതി ഖ്യാതം തന്നിബോധ മുനേ ശുഭമ്

ശാലഗ്രാമം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആ ശുഭമായ സ്ഥലം കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കൂ, മഹർഷേ.

ഏതത്കോഽപി ന ജാനാതി വിനാ ദേവം മഹേശ്വരമ്

മഹേശ്വരൻ അല്ലാതെ ഇതറിയുന്നവൻ ആരുമില്ല.

ഏവം തസ്മൈ വരം ദത്ത്വാ സാലംകായനകായ വൈ

ഇങ്ങനെ ശാലങ്കായനന് വരം നൽകി,

പശ്യതസ്തസ്യ വസുധേ തത്രൈവാന്തര്ഹിതോഽഭവമ്

അവൻ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിദേവി, ഞാൻ അവിടെ തന്നെയായി അദൃശ്യനായി.

മമ തദ്രോചതേ സ്ഥാനം ഗിരികൂടശിലോച്ചയേ

ആ മലയുടെ ഉയർന്ന ശിഖരത്തിൽ ഉള്ള ആ സ്ഥലം എനിക്ക് പ്രിയമാണ്.

തത്ര ഗുഹ്യാനി മേ ഭൂമേ വക്ഷ്യമാണാനി മേ ശൃണു

അവിടെ, ഭൂമിദേവി, എന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ ഞാൻ പറയുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കു.

ഗുഹ്യാനി തത്ര വസുധേ തീര്ഥാനി ദശ പംച ച

അവിടെ, ഭൂമിദേവി, പതിനഞ്ച് രഹസ്യമായ തീർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ട്.

തത്ര ബില്വപ്രഭം നാമ ഗുഹ്യം ക്ഷേത്രം മമ പ്രിയമ്

അവിടെ ബില്വപ്രഭം എന്ന പേരിൽ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട രഹസ്യസ്ഥലം ഉണ്ട്.

ഹൃദ്യം തത്പരമം ഗുഹ്യം ഭക്തകര്മസുഖാവഹമ്

അത് മനോഹരവും പരമ രഹസ്യവും ഭക്തരുടെ സൽപ്രവൃത്തികൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നതുമാണ്.