വരാഹപുരാണമ്

പ്രാപ്തോഽസി പരമാം സിദ്ധിം ത്വത്പുത്രോഽഹം യതഃ സ്ഥിതഃ

ഞാൻ, നിന്റെ പുത്രൻ, ഇവിടെ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ, നീ പരമസിദ്ധി പ്രാപിച്ചു.

വിസ്മിതസ്തു തദോവാച കഥം നാദ്യാപി മേ ഹരിഃ

അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു: എങ്ങനെ ഇന്നുവരെ ഹരി എന്നെ കാണിച്ചില്ലേ?

യാവത്തം ന സമീക്ഷിഷ്യേ താവന്ന വിരതം തപഃ

അവനെ ഞാൻ നേരിൽ കാണുന്നതുവരെ ഞാൻ ഈ തപസ്സു നിർത്തില്ല.

ത്വമപി യോഗേന മഥുരാം വ്രജ സത്വരമ്

നീയും യോഗബലത്തിൽ വേഗത്തിൽ മഥുരയിലേക്കു പോവുക.

ആമുഷ്യായണമാദായ ശീഘ്രമത്ര സമാനയ

ആമുഷ്യായണനെ ഉടൻ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.

തതസ്ത്വാജ്ഞാം സമാദായ നന്ദീ സത്വരമാവ്രജത്

അപ്പോൾ നന്ദി നിന്റെ ആജ്ഞ സ്വീകരിച്ച് വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു.

ദൃഷ്ട്വാമുഷ്യായണം തത്ര പൃഷ്ട്വാ നാമ തമപ്യുത ൧൪൪.

അവിടെ ആമുഷ്യായണനെ കണ്ടു, അവനോട് പേരും ചോദിച്ചു.

സാലംകായനശിഷ്യോഽപി ആമുഷ്യായണസംജ്ഞിതഃ

അവൻ സാലംകായനന്റെ ശിഷ്യനായിരുന്നു, ആമുഷ്യായണൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.

ഗുരോശ്ച കുശലം ബ്രൂഹി കുത്രാസ്തേ സ തപോധനഃ

അവൻ ചോദിച്ചു: ഗുരു സുഖമാണോ? ആ തപസ്സുകാരൻ എവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത്?

തന്മേ വിസ്തരതോ ബ്രൂഹി അര്ഘ്യശ്ചൈവോപഗൃഹ്യതാമ്

ഇത് വിശദമായി പറയൂ, അർഘ്യവും അർപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ.

വൃത്താന്തം കഥയാമാസ ത്വാഗമസ്യ ച കാരണമ്

അവൻ സംഭവങ്ങളും നീ വന്നതിന്റെ കാരണവും പറഞ്ഞു.

ദിനൈഃ കതിപയൈശ്ചൈവ ഗണ്ഡകീതീരമാശ്രിതഃ

കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം അവൻ ഗണ്ടകി നദിയുടെ തീരത്ത് എത്തി.

ദേവികാ നാമ ദേവാനാം പ്രഭാവാച്ച തപസ്യതാമ്

അവിടെ ദേവികാ എന്ന ദേവതയുടെ ശക്തിയാൽ ഒരു സ്ത്രീ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു.

ആശ്രമാദപരാ ചാസീത്പുലസ്ത്യപുലഹാശ്രമാത്

ആ ആശ്രമത്തിന് അപ്പുറം, പുലസ്ത്യനും പുലഹനും ഉള്ള ആശ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു.

കാമികം തന്മഹാതീര്ഥം പിതൄണാമതിവല്ലഭമ്

കാമികം എന്ന ആ മഹാതീർത്ഥം പിതാക്കന്മാർക്കു ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്.

മുക്തിഭുക്തിപ്രദം ദേവി ദര്ശനാദഘനാശനമ്

ദേവി, അതിൽ ദർശനം നടത്തുമ്പോൾ മോക്ഷവും ഭോഗവും ലഭിക്കും, വലിയ പാപങ്ങൾ നശിക്കും.

ധരണ്യുവാച ശൂലടങ്ക ഇതി ഖ്യാതഃ സോമേശ ഇതി ചാപരഃ ।। ൧൪൪.

ഭൂമി പറഞ്ഞു: അതിനെ ശൂലതങ്കം എന്നും, മറ്റൊരു പേരിൽ സോമേശൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

വേണീമാധവനാമ്നാഽപി യത്ര വിഷ്ണുഃ സ്വയം സ്ഥിതഃ

അവിടെ തന്നെ, വേണി മാധവൻ എന്ന പേരിൽ വിഷ്ണു സ്വയം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.

സര്വേഷാം ചൈവ ദേവാനാമൃഷീണാം സരസാമപി

അത് എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും, ഋഷിമാർക്കും, തടാകങ്ങൾക്കുമുപരി പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്.

യത്രാപ്ലുതാ ദിവം യാന്തി മൃതാ മുക്തിം പ്രയാന്തി ച

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്തവർ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർന്ന് പോകുന്നു, മരിച്ചവർ മോക്ഷം നേടുന്നു.

സൈവ ത്രിവേണീ വിഖ്യാതാ കിമപൂര്വാം പ്രശംസസി

അത് തന്നെയാണ് പ്രശസ്തമായ ത്രിവേണി; അതിനേക്കാൾ അപൂർവമായ മറ്റെന്തിനെയാണ് നീ പ്രശംസിക്കുന്നത്?

തത്കഥ്യതാം മഹാഭാഗ ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ

അതിനാൽ, മഹാഭാഗവതേ, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി അതെല്ലാം നീ പറയണം.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച അത്ര തേ കീര്ത്തയിഷ്യാമി സേതിഹാസാം കഥാം ശുഭാമ്

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: ഇവിടെ ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു പുണ്യകഥയും അതിന്റെ ചരിത്രവും പറയാം.

പുരാ വിഷ്ണുസ്തപസ്തേപേ ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ

പഴയകാലത്ത്, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി വിഷ്ണു കഠിനതപസ്സ് അനുഷ്ഠിച്ചു.

തതോ ബഹുതിഥേ കാലേ യാതേ സതി തപസ്യതഃ

അങ്ങനെ, വിഷ്ണു തപസ്സ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കെ, വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ,

തസ്യോഷ്മണാ സമുദ്ഭൂതഃ സ്വേദപൂരസ്തു ഗണ്ഡയോഃ

അവന്റെ ദേഹത്തിലെ ചൂടിൽ നിന്ന് അവന്റെ കവിളുകളിൽ നിന്ന് വിയർപ്പിന്റെ ഒഴുക്ക് ഉദിച്ചു.

മഹര്ലോകാദയഃ സര്വേ വിസ്മിതാഃ സര്വതോ ദിശമ് ൧൪൪.

മഹർലോകത്തിലെയും അതിനപ്പുറത്തെയും എല്ലാ ജീവികളും എല്ലാ ദിശകളിലും അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

ദേവാഃ സര്വേ തതോ ജഗ്മുര്ബ്രഹ്മാണം പ്രതി ചോത്സുകാഃ

അതിനുശേഷം എല്ലാ ദേവതകളും ആകാംക്ഷയോടെ ബ്രഹ്മാവിനരികിലേക്ക് പോയി.

ബ്രഹ്മാപി ഹി ന ജാനാതി മോഹിതസ്തസ്യ മായയാ

ബ്രഹ്മാവിനും അതിന്റെ കാര്യം അറിയില്ലായിരുന്നു, കാരണം അവൻ അവന്റെ മായയിൽ ആകൃഷ്ടനായിരുന്നു.