വരാഹപുരാണമ്

തേന ലോകേ മഹത്ത്വം ച ത്വത്പ്രസാദേന ചൈഷിതാ

അതിനാൽ, ലോകത്തിൽ മഹത്വം നേടുന്നത് നിന്റെ കൃപയാൽ മാത്രമാണ്.

ദയാലുരസി ദീനേഷു നേതി മാം ന വദ പ്രഭോ

നീ ദയയുള്ളവനാണ് ദു:ഖിതരോടു; കൃപയാൽ എന്നോട് 'ഇല്ല' എന്ന് പറയരുതേ, പ്രഭോ.

തദ്യാചയ വരാരോഹേ അദേയമപി സര്വഥാ

അതിനാൽ, സുന്ദരനിതംബിനി, നീ എന്തെങ്കിലും വരം ചോദിക്കൂ—even അതിനശേഷം ലഭിക്കാത്തതായാലും.

മദ്ദര്ശനമനു പ്രാപ്യ കോ വാഽപൂര്ണോ മനോരഥഃ

എന്റെ സാന്നിധ്യം ലഭിച്ചവർക്കു, എന്തെങ്കിലും അഭിലാഷം അപൂർണ്ണമായി ശേഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

പ്രാംജലിഃ പ്രണതാ ഭൂത്വാ മധുരം വാക്യമബ്രവീത്

കൈകൾ ചേർത്ത്, വണങ്ങി, അവൾ മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

മമ ഗര്ഭഗതോ ഭൂത്വാ വിഷ്ണോ മത്പുത്രതാം വ്രജ

വിഷ്ണുവേ, നീ എന്റെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് എന്റെ മകനാവണം.

കിം യാചിതം നിമ്നഗയാ നിത്യം മത്സങ്ഗലുബ്ധയാ ൧൪൪.

എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിനായി എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ നദി എന്താണ് ചോദിച്ചതെന്ന് അറിയാമോ?

ഇത്യേവം കൃപയാ ദേവോ നിശ്ചിത്യ മനസാ സ്വയമ്

ഇങ്ങനെ, ദയയാൽ ദേവൻ സ്വയം മനസ്സിൽ നിർണ്ണയിച്ചു.

ശാലഗ്രാമശിലാരൂപീ തവ ഗര്ഭഗതഃ സദാ

ശാലഗ്രാമശിലയുടെ രൂപം ധരിച്ച്, അവൻ എപ്പോഴും നിന്റെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

മത്സാന്നിധ്യാന്നദീനാം ത്വമതിശ്രേഷ്ഠാ ഭവിഷ്യസി

എന്റെ സാന്നിധ്യത്താൽ, നീ നദികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയായിരിക്കും.

ഹരിഷ്യസി മഹാപാപം വാങ്മനഃകായസമ്ഭവമ്

വാക്ക്, മനസ്സ്, ശരീരം എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള മഹാപാപങ്ങൾ നീ നീക്കം ചെയ്യും.

തര്പയേത്സ്വപിതൄംശ്ചാപി താരയിത്വാ ദിവം നയേത്

നിന്റെ സഹായത്തോടെ പിതൃകളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവൻ, അവരെ മോചിപ്പിച്ച് സ്വർഗത്തിലേക്ക് നയിക്കും.

സോഽപി യാതി മമ സ്ഥാനം യത്ര ഗത്വാ ന ശോചതി

അവനും എന്റെ ഇടത്തേക്ക് എത്തും; അവിടെ എത്തിയാൽ ദു:ഖം ഉണ്ടാകില്ല.

ഏവം ദത്ത്വാ വരാന്ദേവ്യൈ തത്രൈവാന്തരധീയത

അങ്ങനെ ആ ദേവിയെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി, അവിടെത്തന്നെ ദൃശ്യാതീതനായി.

അഹം ച ഭഗവാന്വിഷ്ണുര്ഭക്തേച്ഛോപാത്തവിഗ്രഹഃ

ഞാനും, മഹാവിഷ്ണു, ഭക്തന്റെ ഇച്ഛപ്രകാരം രൂപം ധരിച്ചു,

പ്രഭാസയന്നുഡുപതേരംഗാനി പ്രമമാര്ജ്ജ ഹ

നക്ഷത്രാധിപന്റെ അവയവങ്ങൾ പ്രകാശിപ്പിച്ച്, അവയെ ഞാൻ ശുദ്ധമാക്കി.

പശ്യതസ്തസ്യ തു വിധോസ്തത്രൈവാംതരധീയത ൧൪൪.

ആ ചന്ദ്രൻ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി.

രാവണേന പ്രകടിതാ ജലധാരാഽതിപുണ്യദാ

രാവണൻ വെളിപ്പെടുത്തിയ ആ ജലധാര മഹാപുണ്യം നൽകുന്നു.

സോമേശാത്പൂര്വ ദിഗ്ഭാഗേ രാവണസ്യ തപോവനമ്

സോമേശ്വരന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് രാവണന്റെ തപോവനം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

യത്ര നൃത്യേന ദേവേശസ്തുഷ്ടസ്തസ്മൈ വരം ദദൌ

അവിടെ, നൃത്തം നടത്തി ദേവാദിദേവൻ പ്രസന്നനായി, അവനു അനുഗ്രഹം നൽകി.

സ്നാത്വാ തു ബാണഗംഗായാം ദൃഷ്ട്വാ ബാണേശ്വരം പ്രഭുമ്

ബാണഗംഗയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ബാണേശ്വരനെ ദർശിച്ചശേഷം,

സാലങ്കായനകോഽപ്യാശു ക്ഷേത്രേ തസ്മിന്പരം മമ

ആ ആലങ്കായന വംശത്തിലെ മഹർഷിയും അതേ സ്ഥലത്ത് വേഗത്തിൽ പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിച്ചു.

അന്യച്ച തേ പ്രവക്ഷ്യാമി പരം ഗുഹ്യം വസുന്ധരേ

ഇനി ഞാൻ നിന്നോട്, ഭൂമിദേവി, മറ്റൊരു പരമഗുഹ്യമായ കാര്യം പറയും.

പ്രാപ്യാമീതി പരം ഭാവം ജ്ഞാത്വാ ദേവോ മഹേശ്വരഃ

പരമമായ ആ ഭാവം മനസ്സിലാക്കി, മഹേശ്വരൻ,

സാലങ്കായനപുത്രത്വം യോഗമായാമുപാശ്രിതഃ

യോഗമായയുടെ സഹായത്തോടെ ആലങ്കായനന്റെ പുത്രനായി ജനിച്ചു.

മായായോഗബലോപേതസ്ത്ര്യക്ഷോ വൈ ശൂലപാണിധൃക്

യോഗമായയുടെ ശക്തിയോടെ, മൂന്നു കണ്ണുള്ള, ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവൻ,

സ തം ന ജ്ഞായതേ ജാതം മമൈവാരാധനേ സ്ഥിത. ൧൪൪.

അങ്ങനെ ജനിച്ചവൻ, എന്റെ ആരാധനയിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നിട്ടും, ആരും തിരിച്ചറിയുന്നില്ലായിരുന്നു.

ഉത്തിഷ്ഠ മുനി ശാര്ദൂല സഫലസ്തേ മനോരഥഃ

എഴുന്നേൽക്കു, മഹർഷിശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ ആഗ്രഹം ഫലപ്രദമായി.

ത്വയാ തപഃ സമാരബ്ധമീശ്വരേണ സമം സുതമ്

നീ, ഇശ്വരനോടൊപ്പം, പുത്രാർത്ഥം തപസ്സ് ആരംഭിച്ചു.