വരാഹപുരാണമ്

മമ ത്വത്സദൃശഃ പുത്രോ ഭൂയാദിതി മനീഷയാ

“നിനക്കുപോലെയുള്ളൊരു മകൻ എനിക്ക് ഉണ്ടാകണമേ” എന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ,

രേവായാസ്തു വരോ ദേയസ്ത്വവശ്യം മൃഗലാഞ്ഛന

റെവായ്ക്ക് ഒരു വരം നൽകേണ്ടതുണ്ട്, ചന്ദ്രചിഹ്നമുള്ളവനേ.

ലിംഗരൂപേണ തേ ദേവി ഗജാനനപുരസ്കൃതഃ

ദേവിയേ, ലിംഗരൂപത്തിൽ, ഗണപതി മുൻപിൽ നിന്നുകൊണ്ട്,

മമ ത്വമപരാ മൂര്ത്തിഃ ഖ്യാതാ ജലമയീ ശിവാ

നീ എന്റെ മറ്റൊരു രൂപമായി, ജലരൂപിയായ ശിവയായി, എല്ലാവർക്കും അറിയപ്പെടുന്നു.

ഏവം ദത്തവരാ രേവാ മത്സാന്നിധ്യമിഹാഗതാ

ഇങ്ങനെ വരം ലഭിച്ച ശേഷം, റെവാ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് വന്നു.

ഗണ്ഡക്യാപി പുരാ തപ്തം വര്ഷാണാമയുതം വിധോ

കാലം മുമ്പ്, ഗണ്ഡകിയും പത്ത് ആയിരം വർഷം കഠിനതപസ്സു ചെയ്തു, ജ്ഞാനിയേ.

ദിവ്യവര്ഷശതം തേപേ വിഷ്ണും ചിന്തയതീ തദാ ൧൪൪.

അവൾ അന്നേരം വിഷ്ണുവിനെ ധ്യാനിച്ച്, നൂറു ദിവ്യവർഷം തപസ്സു ചെയ്തു.

ഉവാച മധുരം വാക്യം പ്രീതഃ പ്രണതവത്സലഃ

ഭക്തരെ സ്നേഹിക്കുന്നവനും സന്തോഷത്തോടെ, മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

അനവിച്ഛിന്നയാ ഭക്ത്യാ വരം വരയ സുവ്രതേ

തടസ്സമില്ലാത്ത ഭക്തിയോടെ, നീ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, സദാചാരവതിയായവളേ.

ഗണ്ഡക്യപി പുരാ ദൃഷ്ട്വാ ശംഖചക്രഗദാധരമ്

കാലം മുമ്പ്, ഗണ്ഡകി ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ളവനെ കണ്ടു.

അഹോ ദേവ മയാ ദൃഷ്ടോ ദുര്ദര്ശോ യോഗിനാമപി

ദേവാ, യോഗികൾക്കും കാണാൻ പ്രയാസമുള്ള നിന്നെ ഞാൻ കണ്ടു, അതെ.

തദനു ത്വം പ്രവിഷ്ടോഽസി പുരുഷസ്തേന ചോച്യതേ

അതിനുശേഷം നീ എന്നിൽ പ്രവേശിച്ചു, അതുകൊണ്ടാണ് നിന്നെ പുരുഷൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.

അനാദ്യന്തമപര്യംതം യദ്ബ്രഹ്മ ശ്രുതിബോഘിതമ്

ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത, അപ്പുരവും ഇല്ലാത്ത, വേദങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധമായ ബ്രഹ്മം,

തവൈവാദ്യാ ജഗന്മാതാ യാ ശക്തിഃ പരമാ സ്മൃതാ

ലോകത്തിന്റെ ആദിപ്രകൃതിയായ പരമശക്തി നിനക്കാണ് സത്യത്തിൽ ഉള്ളത്.

നിര്ഗുണഃ പുരുഷോഽവ്യക്തശ്ചിത്സ്വരൂപോ നിരഞ്ജനഃ

പുരുഷൻ ഗുണരഹിതൻ, അവ്യക്തൻ, ചൈതന്യസ്വരൂപൻ, മലിനതയില്ലാത്തവൻ.

സ്വാം യോഗമായാമാവിശ്യ കര്തൃത്വം പ്രാപ്തവാനസി

സ്വന്തം യോഗശക്തിയിൽ പ്രവേശിച്ച്, നീ ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അധികാരം നേടിയിരിക്കുന്നു.

പ്രകൃതൈസ്ത്രിഗുണൈരസ്മിന്സൃജ്യമാനേഽപി നാന്യഥാ ൧൪൪.

സ്വാഭാവികമായ മൂന്നു ഗുണങ്ങൾകൊണ്ടു ലോകം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുമ്പോഴും, അതിൽ വേറേതൊന്നുമില്ല.

സ്ഫടികേ ഹി യഥാ സ്വച്ഛേ ജപാ കുസുമരാഗതഃ

സുതാര്യമായ സ്ഫടികത്തിൽ ജപാപുഷ്പത്തിന്റെ ചുവപ്പ് പ്രതിഫലിക്കുന്നതുപോലെ,

ബ്രഹ്മാദയോഽപി കവയോ ന വിദന്തി യഥാര്ഥതഃ

ബ്രഹ്മാവും മറ്റു ജ്ഞാനികളും നിന്നെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നില്ല.

മൂഢസ്യ ജഗതോ മധ്യേ സ്ഥിതാ കിംചിദജാനതീ

ഈ ഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്ന ലോകത്തിനിടയിൽ, കുറച്ച് മാത്രം അറിയുന്നവളാണ് ഒരുത്തി നിലകൊള്ളുന്നത്.

തേന ലോകേ മഹത്ത്വം ച ത്വത്പ്രസാദേന ചൈഷിതാ

അതിനാൽ, ലോകത്തിൽ മഹത്വം നേടുന്നത് നിന്റെ കൃപയാൽ മാത്രമാണ്.

ദയാലുരസി ദീനേഷു നേതി മാം ന വദ പ്രഭോ

നീ ദയയുള്ളവനാണ് ദു:ഖിതരോടു; കൃപയാൽ എന്നോട് 'ഇല്ല' എന്ന് പറയരുതേ, പ്രഭോ.

തദ്യാചയ വരാരോഹേ അദേയമപി സര്വഥാ

അതിനാൽ, സുന്ദരനിതംബിനി, നീ എന്തെങ്കിലും വരം ചോദിക്കൂ—even അതിനശേഷം ലഭിക്കാത്തതായാലും.

മദ്ദര്ശനമനു പ്രാപ്യ കോ വാഽപൂര്ണോ മനോരഥഃ

എന്റെ സാന്നിധ്യം ലഭിച്ചവർക്കു, എന്തെങ്കിലും അഭിലാഷം അപൂർണ്ണമായി ശേഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

പ്രാംജലിഃ പ്രണതാ ഭൂത്വാ മധുരം വാക്യമബ്രവീത്

കൈകൾ ചേർത്ത്, വണങ്ങി, അവൾ മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

മമ ഗര്ഭഗതോ ഭൂത്വാ വിഷ്ണോ മത്പുത്രതാം വ്രജ

വിഷ്ണുവേ, നീ എന്റെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് എന്റെ മകനാവണം.

കിം യാചിതം നിമ്നഗയാ നിത്യം മത്സങ്ഗലുബ്ധയാ ൧൪൪.

എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിനായി എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ നദി എന്താണ് ചോദിച്ചതെന്ന് അറിയാമോ?

ഇത്യേവം കൃപയാ ദേവോ നിശ്ചിത്യ മനസാ സ്വയമ്

ഇങ്ങനെ, ദയയാൽ ദേവൻ സ്വയം മനസ്സിൽ നിർണ്ണയിച്ചു.

ശാലഗ്രാമശിലാരൂപീ തവ ഗര്ഭഗതഃ സദാ

ശാലഗ്രാമശിലയുടെ രൂപം ധരിച്ച്, അവൻ എപ്പോഴും നിന്റെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.