വരാഹപുരാണമ്

അഹം തിഷ്ഠാമി തത്രൈവ ഗിരിരൂപേണ നിത്യശഃ

അവിടെയേയ്ക്ക് ഞാൻ തന്നെ പർവതരൂപത്തിൽ എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നു.

പൂജനീയാഃ പ്രയത്നേന കിംപുനശ്ചക്രലാഞ്ഛിതാഃ

അവയെ വലിയ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം; അതിൽ ചക്രചിഹ്നമുള്ളവയെ എത്ര അധികം ആരാധിക്കേണ്ടതാണോ!

ശിവനാഭാഃ ശിലാസ്തത്ര ചക്രനാഭാസ്തഥാ ശിലാഃ

അവിടെ ശിവനിന്റെ നാഭിയെപ്പോലെയുള്ള കല്ലുകളും, ചക്രത്തിന്റെ നാഭിയെപ്പോലെയുള്ള കല്ലുകളും ഉണ്ട്.

സോമേന തത്ര സംസ്ഥാപ്യ സ്വനാമ്നാ ലിംഗമുത്തമമ്

അവിടെ സോമൻ തന്റെ പേരിൽ ഉന്നതമായ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു.

തതഃ ശാപാദ്വിനിര്മുക്തഃ തേജസാ ച പരിപ്ലുതഃ

അതിനുശേഷം ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, പ്രഭയാൽ നിറഞ്ഞു,

സോമേശ്വരാച്ച വരദമാവിര്ഭൂതം ത്രിയമ്ബകമ്

സോമേശ്വരനിൽ നിന്ന് വരദായകനായ ത്രയാംബകൻ പ്രത്യക്ഷമായി.

സോമ ഉവാച നതോഽസ്മി പംചവദനം നീലകണ്ഠം ത്രിലോചനമ് ।। ൧൪൪.

സോമൻ പറഞ്ഞു: അഞ്ചു മുഖമുള്ള, നീലകണ്ഠനായ, മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

ശശാംകശേഖരം ദിവ്യം സര്വദേവനമസ്കൃതമ്

ചന്ദ്രക്കല ധരിച്ച ദിവ്യനായവനേ, എല്ലാ ദേവന്മാരും വന്ദിക്കുന്നവനേ,

ത്രിശൂലിനം ഡമരുണാ ലസദ്ധസ്തം വൃഷധ്വജമ്

ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവനേ, ഡമരു കയ്യിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവനേ, കാളയെ പതാകയാക്കിയവനേ,

ത്രിപുരഘ്നം മഹാകാലമന്ധകാദിനിഷൂദനമ്

മൂന്നു പുരങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചവനേ, മഹാകാലനായവനേ, അന്ധകാദികളെ സംഹരിച്ചവനേ,

നാഗഭോഗോപവീതം ച രുദ്രമാലധരം പ്രഭുമ്

പാമ്പിനെ യജ്ഞോപവീതമായി ധരിച്ചവനേ, രുദ്രമാല ധരിച്ച പ്രഭുവേ,

വഹ്നിസോമാര്ക നയനം മനോവാചാമഗോചരമ്

വെളിച്ചം, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ എന്നിവ കണ്ണുകളായവനേ, മനസ്സിനും വാക്കിനും അതീതനായവനേ,

കൈലാസനിലയം ശമ്ഭും ഹിമാചലകൃതാശ്രമമ്

കൈലാസത്തിൽ വസിക്കുന്ന ശംഭുവേ, ഹിമാലയത്തിൽ ആശ്രമം സ്ഥാപിച്ചവനേ,

വരം വരയ ഭദ്രം തേ യത്തേ മനസി വര്ത്തതേ

നിനക്ക് മനസ്സിൽ എന്താണ് ആഗ്രഹം, ഭദ്രനേ, അതു വേണമെന്നു ചോദിക്കു.

സോമ ഉവാച ഏതല്ലിംഗസ്യ ഭക്താനാം പൂരയസ്വ മനോരഥമ്

സോമൻ പറഞ്ഞു: ഈ ലിംഗത്തിന്റെ ഭക്തന്മാരുടെ മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം നിറവേറ്റണമേ.

ദേവദേവ ഉവാച വിശേഷതസ്ത്വദീയേഽസ്മിന്നദ്യപ്രഭൃതിഗോപതേ

ദേവദേവൻ പറഞ്ഞു: പ്രത്യേകിച്ച്, ഗോപാലനേ, ഇന്നുമുതൽ നിന്റെ ഈ സ്ഥലത്ത്,

മമൈവാന്യാ പരാ മൂര്ത്തിസ്തം ശശാങ്ക ന സംശയഃ ൧൪൪.

ശശാങ്ക, എന്റെ മറ്റൊരു പരമമായ രൂപം അവിടെ നിർബന്ധമായി വസിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

വരാന്ദാസ്യാമി ഭദ്രം തേ ദേവാനാമപി ദുര്ലഭാന്

ദേവന്മാർക്കും ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള വരങ്ങൾ ഞാൻ നിനക്കു നൽകാം, ഭാഗ്യവതിയായവളേ.

വിഷ്ണുനാ സഹ സംമന്ത്ര്യ സ്ഥിതാവാവാം കലാനിധേ

വിഷ്ണുവിനോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഞങ്ങൾ ആലോചിച്ചു, കലകളുടെ നിധിയേ, ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു.

തയോഃ പര്വതയോര്യാ വൈ ശിലാ വിഷ്ണുശിവാഭിധാ

ആ രണ്ട് പർവതങ്ങളിൽ വിഷ്ണുശിലയും ശിവശിലയും എന്നറിയപ്പെടുന്ന കല്ലുകൾ ഉണ്ട്.

മമ ത്വത്സദൃശഃ പുത്രോ ഭൂയാദിതി മനീഷയാ

“നിനക്കുപോലെയുള്ളൊരു മകൻ എനിക്ക് ഉണ്ടാകണമേ” എന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ,

രേവായാസ്തു വരോ ദേയസ്ത്വവശ്യം മൃഗലാഞ്ഛന

റെവായ്ക്ക് ഒരു വരം നൽകേണ്ടതുണ്ട്, ചന്ദ്രചിഹ്നമുള്ളവനേ.

ലിംഗരൂപേണ തേ ദേവി ഗജാനനപുരസ്കൃതഃ

ദേവിയേ, ലിംഗരൂപത്തിൽ, ഗണപതി മുൻപിൽ നിന്നുകൊണ്ട്,

മമ ത്വമപരാ മൂര്ത്തിഃ ഖ്യാതാ ജലമയീ ശിവാ

നീ എന്റെ മറ്റൊരു രൂപമായി, ജലരൂപിയായ ശിവയായി, എല്ലാവർക്കും അറിയപ്പെടുന്നു.

ഏവം ദത്തവരാ രേവാ മത്സാന്നിധ്യമിഹാഗതാ

ഇങ്ങനെ വരം ലഭിച്ച ശേഷം, റെവാ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് വന്നു.

ഗണ്ഡക്യാപി പുരാ തപ്തം വര്ഷാണാമയുതം വിധോ

കാലം മുമ്പ്, ഗണ്ഡകിയും പത്ത് ആയിരം വർഷം കഠിനതപസ്സു ചെയ്തു, ജ്ഞാനിയേ.

ദിവ്യവര്ഷശതം തേപേ വിഷ്ണും ചിന്തയതീ തദാ ൧൪൪.

അവൾ അന്നേരം വിഷ്ണുവിനെ ധ്യാനിച്ച്, നൂറു ദിവ്യവർഷം തപസ്സു ചെയ്തു.

ഉവാച മധുരം വാക്യം പ്രീതഃ പ്രണതവത്സലഃ

ഭക്തരെ സ്നേഹിക്കുന്നവനും സന്തോഷത്തോടെ, മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

അനവിച്ഛിന്നയാ ഭക്ത്യാ വരം വരയ സുവ്രതേ

തടസ്സമില്ലാത്ത ഭക്തിയോടെ, നീ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, സദാചാരവതിയായവളേ.