വരാഹപുരാണമ്

യോഽവഗച്ഛതി ചാത്മാനം സ ഗച്ഛേത്പരമാം ഗതിമ് ।।141.

ആത്മാവിനെ അറിയുന്നവൻ പരമഗതിയിൽ എത്തും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ ബദരികാശ്രമമാഹാത്മ്യവര്ണനം നാമൈകചത്വാരിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ, ഭഗവദ്ഗീതയിൽ, ബദരികാശ്രമത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന നൂറിനൊന്നു നാല്പത്തൊന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ ഗുഹ്യകര്മമാഹാത്മ്യമ് തതോ ദേവവചഃ ശ്രുത്വാ ധര്മകാമാ വസുന്ധരാ

ഇപ്പോൾ രഹസ്യകർമത്തിന്റെ മഹത്വം: ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ധർമ്മം ആഗ്രഹിച്ച ഭൂമിദേവി—

ധരണ്യുവാച മൃദുനാ ച സ്വഭാവേന വക്ഷ്യാമി ത്വാം ജനാര്ദന

ധരിണി പറഞ്ഞു: എന്റെ മൃദുവായ സ്വഭാവത്തോടെ ഞാൻ നിന്നോട് സംസാരിക്കും, ജനാർദ്ദനാ.

അല്പപ്രാണബലാ നാര്യോ യത്ത്വയാ പരിഭാഷിതമ്

നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ സ്ത്രീകൾക്ക് ജീവശക്തിയും ബലവും കുറവാണ്.

ഭുഞ്ജമാനാ നരാ ഹ്യത്ര രജസാ യാംതി ശം പരമ്

ഇവിടെ പുരുഷന്മാർ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ, രജസ്സിന്റെ വഴി പരമാനന്ദം നേടുന്നു.

തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ മാധവ്യാഃ സ തു മാധവഃ

മാധവിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, മാധവൻ അങ്ങനെ—

ശ്രീവരാഹ ഉവാച പൃഷ്ടോഽഹം പരമം ഗുഹ്യം മമ ഭക്തസുഖാവഹമ്

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ ഭക്തർക്കു സന്തോഷം നൽകുന്ന പരമ രഹസ്യം ചോദിക്കപ്പെട്ടു.

സ്പൃഷ്ടാ യാ രജസാ ദേവി മമ കര്മപരായണാ

ദേവി, രജസ്സാൽ സ്പർശിക്കപ്പെട്ട് എന്റെ കർമങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ളവൾ—

യദി ഭാവസ്തദാ കശ്ചിദ്ഭോജനേ കായസാധനേ

അങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഭക്ഷണത്തിലും ശരീരം നിലനിർത്തുന്നതിലും—

ന സാ ലിപ്യതി ദോഷേണ ഭുഞ്ജമാനാ രജസ്വലാ

അവൾ രജസ്സിൽ ആയിരിക്കുമ്പോഴും ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ പാപം വരില്ല.

( അനാദിമധ്യാന്തമജം പുരാണം രജസ്വലാ ദേവവരം നമാമി കരോതി യാനി കര്മാണി ന തൈര്ദുഷ്യേത കര്ഹിചിത് ।। 142.

ആദിയും മധ്യവും അന്തവും ഇല്ലാത്ത, ജനനം ഇല്ലാത്ത, പ്രാചീനമായ ദൈവത്തോട് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; രജസ്സിൽ ആയിരിക്കുന്ന സ്ത്രീ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾകൊണ്ടു അവൾക്ക് ഒരിക്കലും ദോഷം വരില്ല.

സ്നാത്വാ സാ തു മഹാഭാഗേ പംചമാത്തു ദിനാത്പുനഃ

മഹാഭാഗ്യവതിയായവളേ, അഞ്ചാം ദിവസം വീണ്ടും സ്നാനം കഴിച്ച ശേഷം—

യഥാര്ഹം കുരുതേ കര്മ മച്ചിത്താ മത്പരായണാ

അവൾ എന്നിലേക്കു മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, എന്നിൽ ഭക്തിയോടെ, യോഗ്യമായ വിധത്തിൽ തന്റെ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.

ധരണ്യുവാച കഥം ദോഷേണ മുച്യന്തേ ജന്മസംസാരബന്ധനാത്

ധരിണി പറഞ്ഞു: അവർ എങ്ങനെ പാപത്തിൽ നിന്നും ജനനസംസാരബന്ധത്തിൽ നിന്നും മോചിതരാവുന്നു?

ശ്രീവരാഹ ഉവാച മയി സംന്യാസയോഗേന മമ കര്മപരായണഃ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: എന്നിൽ സമർപ്പണയോഗം വഴി, എന്റെ കർമങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ—

മമ യോഗേഷു സംന്യാസമേകചിത്തോ ദൃഢവ്രതഃ

എന്റെ യോഗങ്ങളിൽ സമർപ്പണം ചെയ്ത്, ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ, দৃഢവ്രതനായി—

ജ്ഞാനസംന്യാസയോഗം വാ യദീച്ഛേത്പരമാം ഗതിമ്

അല്ലെങ്കിൽ, പരമാവസ്ഥ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ജ്ഞാനസമർപ്പണയോഗം വഴി—

മനോ ബുദ്ധിശ്ച ചിത്തം ച തേ ഹ്യനീശാഃ ശരീരിണാമ്

മനസ്സും ബുദ്ധിയും ചിത്തവും ശരീരമുള്ളവർക്കു സ്വാധീനത്തിൽ അല്ല.

സമചിത്തം പ്രപദ്യന്തേ ന തേ ലിപ്യന്തി മാനവാഃ

സമചിത്തത്തോടെ സമർപ്പിക്കുന്നവർക്ക് പാപം ബാധിക്കില്ല, മനുഷ്യരേ.

സമം ചിത്തം മയി യദി തദാ തസ്യ ന ച ക്രിയാ

മനസ്സു എന്നിൽ സമമായി നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, അവനു കർമ്മം ഇല്ല.

യത്കിംചിത്കുര്വതഃ കര്മ പദ്മപത്രമിവാംഭസി 142.

ഏതെങ്കിലും പ്രവൃത്തിയും വെള്ളത്തിൽ താമരയിലപോലെയാണ്.

രാത്രിന്ദിവം മുഹൂര്തം വാ ക്ഷണം വാ യദി വാ കലാ

രാത്രിയോ പകലോ, ഒരു നിമിഷം പോലും, ഒരുപാട് ചെറുതായാലും,

സദാ ദിവാനിശോശ്ചൈവ കുര്വന്തഃ കര്മസങ്കരമ്

എപ്പോഴും, പകലും രാത്രിയും, പലവിധ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവർ,

ജാഗ്രതഃ സ്വപതോ വാപി ശൃണ്വതഃ പശ്യതോഽപി വാ

ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോഴും ഉറങ്ങുമ്പോഴും, കേൾക്കുമ്പോഴും കാണുമ്പോഴും,

ദുര്വൃത്തമപി ചാണ്ഡാലം ബ്രാഹ്മണം ചാഽപഥി സ്ഥിതമ്

ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ള ചാണ്ഡാളനെയും വഴിതെറ്റിയ ബ്രാഹ്മണനെയും പോലും,

യജന്തഃ സര്വധര്മജ്ഞാ ജ്ഞാനസംസ്കാരസംസ്കൃതാഃ

യാഗങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും അറിയുന്നവരും ജ്ഞാനത്താൽ ശുദ്ധരായവരും,

യേ മത്കര്മാണി കുര്വന്തി മയാ ഹൃദി സമാശ്രിതാഃ

എന്റെ പ്രവൃത്തികൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് ചെയ്യുന്നവർ,

യേഷാം പ്രശാംതം ചിത്തം വൈ തേഽപി ദേവി മമ പ്രിയാഃ

ആർക്കും മനസ്സിൽ സമാധാനം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ദേവി, അവർ എനിക്കു പ്രിയരാണ്.