വരാഹപുരാണമ്

ദേവാനാം തു വചഃ ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മാ ലോകാപിതാമഹഃ 141.

ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവു—

തതോ ദേവാഃ സഗന്ധര്വാഃ സിദ്ധാശ്ച പരമര്ഷയഃ

അതിനുശേഷം ദേവന്മാർ, ഗാന്ധർവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും കൂടി—

വിഭാവയന്തി മാം തത്ര ദേവാ ഇന്ദ്രപുരോഗമാഃ

അവിടെ, ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാർ എന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നു.

ത്രായസ്വ നോ ഹൃഷീകേശ പരമാനുഗ്രഹേണ വൈ

ഹൃഷീകേശാ, പരമാനുഗ്രഹത്തോടെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.

മയാ വിലോകിതാഃ സര്വേ പരാം നിര്വൃതിമാഗതാഃ

ഞാൻ കാഴ്ചവെച്ച എല്ലാവരും പരമാനന്ദം പ്രാപിച്ചു.

യഃ സ്നാതി സര്വപാപേഭ്യോ മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ

ഇവിടെ ആരെങ്കിലും സ്നാനം ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

യസ്തത്രോത്സൃജതേ പ്രാണാന്മമ കര്മപരായണഃ

ഇവിടെ എന്റെ കര്‍മ്മങ്ങളില്‍ ഭക്തിയോടെ ജീവന്‍ വിട്ടാല്‍—

ശ്രീബദര്യാശ്രമം പുണ്യം യത്ര യത്ര സ്ഥിതഃ സ്മരേത്

ശ്രീബദരിയുടെ പുണ്യാശ്രമം എവിടെയായാലും ഓർക്കുന്നവന്‍—

യ ഇദം ശൃണുയാന്നിത്യം മദ്ഭക്തഃ സതതം പഠേത്

ഇത് എല്ലായ്പ്പോഴും കേൾക്കുന്നവനും, എന്റെ ഭക്തൻ ഇതിനെ നിരന്തരം പാരായണം ചെയ്യുന്നവനും—

ധ്യാനയോഗരതോ നിത്യം സ മുക്തിഫലഭാഗ്ഭവേത്

എപ്പോഴും ധ്യാനയോഗത്തിൽ ലീനനായവന് മുക്തിഫലം ലഭിക്കും.

യോഽവഗച്ഛതി ചാത്മാനം സ ഗച്ഛേത്പരമാം ഗതിമ് ।।141.

ആത്മാവിനെ അറിയുന്നവൻ പരമഗതിയിൽ എത്തും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ ബദരികാശ്രമമാഹാത്മ്യവര്ണനം നാമൈകചത്വാരിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ, ഭഗവദ്ഗീതയിൽ, ബദരികാശ്രമത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന നൂറിനൊന്നു നാല്പത്തൊന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ ഗുഹ്യകര്മമാഹാത്മ്യമ് തതോ ദേവവചഃ ശ്രുത്വാ ധര്മകാമാ വസുന്ധരാ

ഇപ്പോൾ രഹസ്യകർമത്തിന്റെ മഹത്വം: ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ധർമ്മം ആഗ്രഹിച്ച ഭൂമിദേവി—

ധരണ്യുവാച മൃദുനാ ച സ്വഭാവേന വക്ഷ്യാമി ത്വാം ജനാര്ദന

ധരിണി പറഞ്ഞു: എന്റെ മൃദുവായ സ്വഭാവത്തോടെ ഞാൻ നിന്നോട് സംസാരിക്കും, ജനാർദ്ദനാ.

അല്പപ്രാണബലാ നാര്യോ യത്ത്വയാ പരിഭാഷിതമ്

നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ സ്ത്രീകൾക്ക് ജീവശക്തിയും ബലവും കുറവാണ്.

ഭുഞ്ജമാനാ നരാ ഹ്യത്ര രജസാ യാംതി ശം പരമ്

ഇവിടെ പുരുഷന്മാർ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ, രജസ്സിന്റെ വഴി പരമാനന്ദം നേടുന്നു.

തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ മാധവ്യാഃ സ തു മാധവഃ

മാധവിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, മാധവൻ അങ്ങനെ—

ശ്രീവരാഹ ഉവാച പൃഷ്ടോഽഹം പരമം ഗുഹ്യം മമ ഭക്തസുഖാവഹമ്

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ ഭക്തർക്കു സന്തോഷം നൽകുന്ന പരമ രഹസ്യം ചോദിക്കപ്പെട്ടു.

സ്പൃഷ്ടാ യാ രജസാ ദേവി മമ കര്മപരായണാ

ദേവി, രജസ്സാൽ സ്പർശിക്കപ്പെട്ട് എന്റെ കർമങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ളവൾ—

യദി ഭാവസ്തദാ കശ്ചിദ്ഭോജനേ കായസാധനേ

അങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഭക്ഷണത്തിലും ശരീരം നിലനിർത്തുന്നതിലും—

ന സാ ലിപ്യതി ദോഷേണ ഭുഞ്ജമാനാ രജസ്വലാ

അവൾ രജസ്സിൽ ആയിരിക്കുമ്പോഴും ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ പാപം വരില്ല.

( അനാദിമധ്യാന്തമജം പുരാണം രജസ്വലാ ദേവവരം നമാമി കരോതി യാനി കര്മാണി ന തൈര്ദുഷ്യേത കര്ഹിചിത് ।। 142.

ആദിയും മധ്യവും അന്തവും ഇല്ലാത്ത, ജനനം ഇല്ലാത്ത, പ്രാചീനമായ ദൈവത്തോട് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; രജസ്സിൽ ആയിരിക്കുന്ന സ്ത്രീ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾകൊണ്ടു അവൾക്ക് ഒരിക്കലും ദോഷം വരില്ല.

സ്നാത്വാ സാ തു മഹാഭാഗേ പംചമാത്തു ദിനാത്പുനഃ

മഹാഭാഗ്യവതിയായവളേ, അഞ്ചാം ദിവസം വീണ്ടും സ്നാനം കഴിച്ച ശേഷം—

യഥാര്ഹം കുരുതേ കര്മ മച്ചിത്താ മത്പരായണാ

അവൾ എന്നിലേക്കു മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, എന്നിൽ ഭക്തിയോടെ, യോഗ്യമായ വിധത്തിൽ തന്റെ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.

ധരണ്യുവാച കഥം ദോഷേണ മുച്യന്തേ ജന്മസംസാരബന്ധനാത്

ധരിണി പറഞ്ഞു: അവർ എങ്ങനെ പാപത്തിൽ നിന്നും ജനനസംസാരബന്ധത്തിൽ നിന്നും മോചിതരാവുന്നു?

ശ്രീവരാഹ ഉവാച മയി സംന്യാസയോഗേന മമ കര്മപരായണഃ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: എന്നിൽ സമർപ്പണയോഗം വഴി, എന്റെ കർമങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ—

മമ യോഗേഷു സംന്യാസമേകചിത്തോ ദൃഢവ്രതഃ

എന്റെ യോഗങ്ങളിൽ സമർപ്പണം ചെയ്ത്, ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ, দৃഢവ്രതനായി—

ജ്ഞാനസംന്യാസയോഗം വാ യദീച്ഛേത്പരമാം ഗതിമ്

അല്ലെങ്കിൽ, പരമാവസ്ഥ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ജ്ഞാനസമർപ്പണയോഗം വഴി—

മനോ ബുദ്ധിശ്ച ചിത്തം ച തേ ഹ്യനീശാഃ ശരീരിണാമ്

മനസ്സും ബുദ്ധിയും ചിത്തവും ശരീരമുള്ളവർക്കു സ്വാധീനത്തിൽ അല്ല.