വരാഹപുരാണമ്

യസ്തത്ര കുരുതേ സ്നാനം ത്രിരാത്രോപോഷിതോ നരഃ 141.

അവിടെ മൂന്നു രാത്രി ഉപവാസം കഴിഞ്ഞ് സ്നാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ,

അഥാത്ര മ്രിയതേ ദേവി കൃത്വാ കര്മ സുദുഷ്കരമ്

അവിടെ ദുർലഭമായ കര്‍മം ചെയ്തു മരിക്കുന്നവൻ, ദേവി,

അസ്തി ചോര്വശികുണ്ഡേതി ഗുഹ്യം ക്ഷേത്രേ പരം മമ

അവിടത്തെ എന്റെ ഗൂഢമായ ഉർവശികുളം എന്ന കുളം ഉണ്ട്.

തത്ര തപ്യാമ്യഹം ദേവി ദേവാനാമപി കാരണാത്

അവിടെ ഞാൻ ദേവന്മാരുടെ കാരണത്താൽ തന്നെ തപസ്സു ചെയ്യുന്നു, ദേവി.

തതോ മേ തപ്യമാനസ്യ ബഹുവര്ഷവ്യതിക്രമാത്

അവിടെ ഞാൻ വർഷങ്ങളോളം തപസ്സു ചെയ്തപ്പോൾ,

ഏകൈകേന ഫലേനാഽത്ര ബദര്യാം തു സുനിശ്ചിതമ്

ഇവിടെ ബദരിയിൽ ഓരോ പഴം നൽകുന്നതിന് ഉറപ്പായും വലിയ ഫലം ലഭിക്കും.

തത്രാഹം ദശ കോട്യസ്തു ദശവര്ഷം ദശാര്ബുദമ്

അവിടെ ഞാൻ പത്തു കോടി വർഷം, പത്തു വർഷം, പത്തു അർബുദം കാലം താമസിക്കുന്നു.

തതസ്തേ മാം ന പശ്യന്തി ദേവാ ഗുഹ്യപഥേ സ്ഥിതമ്

അപ്പോൾ ദേവന്മാർ രഹസ്യമായ വഴിയിൽ ഞാൻ ഇരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എന്നെ കാണാറില്ല.

അഹം പശ്യാമി സര്വം വൈ തപഃസംസ്ഥോ വസുന്ധരേ

എന്നാൽ ഞാൻ, തപസ്സിൽ നിലകൊണ്ടവൻ, എല്ലാം കാണുന്നു, ഭൂമിദേവി.

തതസ്താ ദേവതാഃ സര്വാഃ പ്രത്യൂചുശ്ച പിതാമഹമ്

അതിനുശേഷം ആ ദേവതകൾ എല്ലാവരും പിതാമഹനോടു പറഞ്ഞു.

ദേവാനാം തു വചഃ ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മാ ലോകാപിതാമഹഃ 141.

ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവു—

തതോ ദേവാഃ സഗന്ധര്വാഃ സിദ്ധാശ്ച പരമര്ഷയഃ

അതിനുശേഷം ദേവന്മാർ, ഗാന്ധർവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും കൂടി—

വിഭാവയന്തി മാം തത്ര ദേവാ ഇന്ദ്രപുരോഗമാഃ

അവിടെ, ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാർ എന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നു.

ത്രായസ്വ നോ ഹൃഷീകേശ പരമാനുഗ്രഹേണ വൈ

ഹൃഷീകേശാ, പരമാനുഗ്രഹത്തോടെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.

മയാ വിലോകിതാഃ സര്വേ പരാം നിര്വൃതിമാഗതാഃ

ഞാൻ കാഴ്ചവെച്ച എല്ലാവരും പരമാനന്ദം പ്രാപിച്ചു.

യഃ സ്നാതി സര്വപാപേഭ്യോ മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ

ഇവിടെ ആരെങ്കിലും സ്നാനം ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

യസ്തത്രോത്സൃജതേ പ്രാണാന്മമ കര്മപരായണഃ

ഇവിടെ എന്റെ കര്‍മ്മങ്ങളില്‍ ഭക്തിയോടെ ജീവന്‍ വിട്ടാല്‍—

ശ്രീബദര്യാശ്രമം പുണ്യം യത്ര യത്ര സ്ഥിതഃ സ്മരേത്

ശ്രീബദരിയുടെ പുണ്യാശ്രമം എവിടെയായാലും ഓർക്കുന്നവന്‍—

യ ഇദം ശൃണുയാന്നിത്യം മദ്ഭക്തഃ സതതം പഠേത്

ഇത് എല്ലായ്പ്പോഴും കേൾക്കുന്നവനും, എന്റെ ഭക്തൻ ഇതിനെ നിരന്തരം പാരായണം ചെയ്യുന്നവനും—

ധ്യാനയോഗരതോ നിത്യം സ മുക്തിഫലഭാഗ്ഭവേത്

എപ്പോഴും ധ്യാനയോഗത്തിൽ ലീനനായവന് മുക്തിഫലം ലഭിക്കും.

യോഽവഗച്ഛതി ചാത്മാനം സ ഗച്ഛേത്പരമാം ഗതിമ് ।।141.

ആത്മാവിനെ അറിയുന്നവൻ പരമഗതിയിൽ എത്തും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ ബദരികാശ്രമമാഹാത്മ്യവര്ണനം നാമൈകചത്വാരിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ, ഭഗവദ്ഗീതയിൽ, ബദരികാശ്രമത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന നൂറിനൊന്നു നാല്പത്തൊന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ ഗുഹ്യകര്മമാഹാത്മ്യമ് തതോ ദേവവചഃ ശ്രുത്വാ ധര്മകാമാ വസുന്ധരാ

ഇപ്പോൾ രഹസ്യകർമത്തിന്റെ മഹത്വം: ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ധർമ്മം ആഗ്രഹിച്ച ഭൂമിദേവി—

ധരണ്യുവാച മൃദുനാ ച സ്വഭാവേന വക്ഷ്യാമി ത്വാം ജനാര്ദന

ധരിണി പറഞ്ഞു: എന്റെ മൃദുവായ സ്വഭാവത്തോടെ ഞാൻ നിന്നോട് സംസാരിക്കും, ജനാർദ്ദനാ.

അല്പപ്രാണബലാ നാര്യോ യത്ത്വയാ പരിഭാഷിതമ്

നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ സ്ത്രീകൾക്ക് ജീവശക്തിയും ബലവും കുറവാണ്.

ഭുഞ്ജമാനാ നരാ ഹ്യത്ര രജസാ യാംതി ശം പരമ്

ഇവിടെ പുരുഷന്മാർ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ, രജസ്സിന്റെ വഴി പരമാനന്ദം നേടുന്നു.

തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ മാധവ്യാഃ സ തു മാധവഃ

മാധവിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, മാധവൻ അങ്ങനെ—

ശ്രീവരാഹ ഉവാച പൃഷ്ടോഽഹം പരമം ഗുഹ്യം മമ ഭക്തസുഖാവഹമ്

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ ഭക്തർക്കു സന്തോഷം നൽകുന്ന പരമ രഹസ്യം ചോദിക്കപ്പെട്ടു.

സ്പൃഷ്ടാ യാ രജസാ ദേവി മമ കര്മപരായണാ

ദേവി, രജസ്സാൽ സ്പർശിക്കപ്പെട്ട് എന്റെ കർമങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ളവൾ—