വരാഹപുരാണമ്

തത്ര സ്നാനം തു കുര്വീത ജ്യേഷ്ഠമാസസ്യ ദ്വാദശീമ് 141.

അവിടെ, ജ്യേഷ്ഠമാസത്തിലെ ദ്വാദശി ദിനത്തില്‍ സ്നാനം ചെയ്യേണ്ടതാണ്.

അഥാത്ര മുഞ്ചതേ പ്രാണാന്മമ കര്മസു തത്പരഃ

അവിടെ എന്റെ കര്‍മ്മങ്ങളില്‍ ലയിച്ച് ജീവന്‍ ഉപേക്ഷിച്ചാല്‍,

അസ്തി മേരോര്വരം നാമ തസ്മിന് ഗുഹ്യം പരം മമ

അവിടെ 'മേരോര്വര' എന്നൊരു സ്ഥലം ഉണ്ട്; അതില്‍ എന്റെ പരമഗുഹ്യം നിലകൊള്ളുന്നു.

ധാരാസ്തിസ്രഃ പതന്ത്യത്ര സുവര്ണസദൃശപ്രഭാഃ

അവിടെ, സ്വര്‍ണ്ണംപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള മൂന്നു ജലധാരകള്‍ വീഴുന്നു.

യസ്തത്ര കുരുതേ സ്നാനം ത്രിരാത്രോപോഷിതോ നരഃ

അവിടെ മൂന്നു രാത്രികള്‍ ഉപവസിച്ച് ആര്‍കാരെങ്കിലും സ്നാനം ചെയ്താല്‍,

അഥ തത്ര മൃതോ ദേവി തസ്മിന് ഗുഹ്യേ പരേ മമ

അവിടെ, ദേവി, എന്റെ ആ പരമഗുഹ്യത്തില്‍ മരിച്ചാല്‍,

മാനസോദ്ഭേദമിതി ച തത്രാന്യത്തീര്ഥമുത്തമമ്

അവിടെ തന്നെ, 'മാനസോദ്ഭവം' എന്ന മറ്റൊരു ഉത്തമ തീര്‍ഥവും ഉണ്ട്.

ദേവാ അപി ന ജാനന്തി തം ദേശം തത്ര സംസ്ഥിതമ്

അവിടെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ആ സ്ഥലം ദേവന്മാർക്കു പോലും അറിയില്ല.

യസ്തത്ര കുരുതേ സ്നാനമഹോരാത്രോഷിതോ നരഃ

ആയിരാത്രി ഉപവാസം കഴിഞ്ഞ് അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ,

അസ്തി പഞ്ചശിരം നാമ തസ്മിന്ഗുഹ്യം പരം മമ

അവിടെ പഞ്ചശിര എന്ന പേരിൽ എന്റെ അതിഗൂഢമായ ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ട്.

തത്ര വൈ പംച കുണ്ഡാനി സ്ഥൂലശീര്ഷശിലോച്ചയേ 141.

അവിടെ വലിയ തലക്കല്ലിന്റെ മുകളിലായി അഞ്ചു കുളങ്ങൾ ഉണ്ട്.

യത്ര തന്മധ്യമം കുണ്ഡം ഛിന്നമേവ സ്വയമ്ഭുവാ

അവയിൽ നടുവിലുള്ള കുളം സ്വയംഭുവായവൻ വ്യക്തമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

യസ്തത്ര കുരുതേ സ്നാനം പംചരാത്രോഷിതോ നരഃ

അവിടെ അഞ്ചു രാത്രി ഉപവാസം കഴിഞ്ഞ് സ്നാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ,

തഥാത്ര മുഞ്ചതേ പ്രാണാന് ഗുഹ്യേ പഞ്ചശിരേ മമ

അങ്ങനെ തന്നെ, എന്റെ ഗൂഢമായ പഞ്ചശിരയിൽ ജീവൻ വിട്ടാൽ,

ബുദ്ധിമാന്മതിമാംശ്ചൈവ രാഗമോഹവിവര്ജിതഃ

അവൻ ബുദ്ധിയുള്ളവനും വിവേകമുള്ളവനും ആഗ്രഹവും മായയും വിട്ടവനും ആയിരിക്കണം.

അസ്തി സോമാഭിഷേകേതി തീര്ഥമന്യത്പരം മമ। രാജത്വേ ബ്രാഹ്മണാനാം തു മയാ സോമോഽഭിഷേചിതഃ

സോമാഭിഷേകം എന്ന മറ്റൊരു ഉത്തമ തീർത്ഥം എന്റെതായുണ്ട്; ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് രാജത്വം ലഭിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ സോമനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.

തത്രാഹം തോഷിതസ്തേന അത്രിപുത്രേണ മാധവി

അവിടെ അത്രിയുടെ മകനാൽ ഞാൻ സന്തോഷിച്ചു, മാധവി.

പ്രാപ്തശ്ച പരമാം സിദ്ധിം മത്പ്രസാദാദ്വസുന്ധരേ

എന്റെ കൃപയാൽ അവൻ പരമസിദ്ധി നേടി, ഭൂമിദേവി.

ജായതേഽസ്മിന്പ്രലീയംതേ സ്കന്ദേന്ദ്രാഃ സമരുദ്ഗണാഃ

ഇവിടെ തന്നെ സ്കന്ദനും ഇന്ദ്രനും മരുത്‌ഗണങ്ങളും ജനിച്ച് ലയിക്കുന്നു.

തത്ര സോമഗിരിര്നാമ യത്ര ധാരാ പതേദ്ഭുവി

അവിടെ സോമഗിരി എന്ന സ്ഥലം ഉണ്ട്, അവിടെ ഒരു ജലം ഭൂമിയിൽ വീഴുന്നു.

യസ്തത്ര കുരുതേ സ്നാനം ത്രിരാത്രോപോഷിതോ നരഃ 141.

അവിടെ മൂന്നു രാത്രി ഉപവാസം കഴിഞ്ഞ് സ്നാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ,

അഥാത്ര മ്രിയതേ ദേവി കൃത്വാ കര്മ സുദുഷ്കരമ്

അവിടെ ദുർലഭമായ കര്‍മം ചെയ്തു മരിക്കുന്നവൻ, ദേവി,

അസ്തി ചോര്വശികുണ്ഡേതി ഗുഹ്യം ക്ഷേത്രേ പരം മമ

അവിടത്തെ എന്റെ ഗൂഢമായ ഉർവശികുളം എന്ന കുളം ഉണ്ട്.

തത്ര തപ്യാമ്യഹം ദേവി ദേവാനാമപി കാരണാത്

അവിടെ ഞാൻ ദേവന്മാരുടെ കാരണത്താൽ തന്നെ തപസ്സു ചെയ്യുന്നു, ദേവി.

തതോ മേ തപ്യമാനസ്യ ബഹുവര്ഷവ്യതിക്രമാത്

അവിടെ ഞാൻ വർഷങ്ങളോളം തപസ്സു ചെയ്തപ്പോൾ,

ഏകൈകേന ഫലേനാഽത്ര ബദര്യാം തു സുനിശ്ചിതമ്

ഇവിടെ ബദരിയിൽ ഓരോ പഴം നൽകുന്നതിന് ഉറപ്പായും വലിയ ഫലം ലഭിക്കും.

തത്രാഹം ദശ കോട്യസ്തു ദശവര്ഷം ദശാര്ബുദമ്

അവിടെ ഞാൻ പത്തു കോടി വർഷം, പത്തു വർഷം, പത്തു അർബുദം കാലം താമസിക്കുന്നു.

തതസ്തേ മാം ന പശ്യന്തി ദേവാ ഗുഹ്യപഥേ സ്ഥിതമ്

അപ്പോൾ ദേവന്മാർ രഹസ്യമായ വഴിയിൽ ഞാൻ ഇരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എന്നെ കാണാറില്ല.

അഹം പശ്യാമി സര്വം വൈ തപഃസംസ്ഥോ വസുന്ധരേ

എന്നാൽ ഞാൻ, തപസ്സിൽ നിലകൊണ്ടവൻ, എല്ലാം കാണുന്നു, ഭൂമിദേവി.