വരാഹപുരാണമ്

ശശാങ്കരശ്മിപ്രവിഭാസിതാ അപി പ്രകാശമീയുര്നിരതാഃ പദേ പദേ । കുലംഭവാഃ സംഭവധര്മപത്തയോ മഹാംശുയോഗാന്മഹതാം സമുന്നതിമ് ।। ൧൧.

ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രകാശിതരായവരും ഓരോ ഘട്ടത്തിലും തിളങ്ങുന്നു; ഉന്നത കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചവരും ഉത്ഭവധർമ്മം പാലിക്കുന്നവരും, ശക്തമായ കിരണങ്ങളുടെ യോജനം കൊണ്ടു വലിയ ഉയർച്ച നേടുന്നു.

ത്രിദോഷസക്താന്നികൃതോഽസ്യ സര്വശഃ സുതേന രാജ്ഞോ വരുണസ്യ സൂര്യജഃ । വിരാജതേ കൌശികസന്നിവേശിതാ ന വേദകര്മ ക്വചിദന്യഥാ ഭവേത് ।। ൧൧.

സൂര്യനും വരുണനും ജനിച്ച രാജാവിന്റെ പുത്രൻ, മൂന്ന് ദോഷങ്ങളിൽ ആകാംക്ഷയുള്ളവരെ പൂർണ്ണമായും ജയിക്കുന്നു; കൗശിക വംശത്തിൽ സ്ഥാപിതമായ വേദകർമ്മം എവിടെയും വേറേ നടത്തപ്പെടുന്നില്ല.

ദ്വന്ദ്വഃ സമേതാന് മമ യഃ ശിശുഃ പുരാ ഹരിര്യ ആരാധിതവാന് നൃപാസനമ് । ലക്ഷ്മ്യാപി ബുദ്ധ്യാ സുചിരം പ്രകാശതേ ധ്രുവേണ വിഷ്ണുസ്മരണേന ദുര്ലഭമ് ।। ൧൧.

എന്റെ ആ കുഞ്ഞ്, മുമ്പ് ദ്വന്ദങ്ങൾ ഏകീകരിച്ച് രാജാസനം ആരാധിച്ചവൻ, ദീർഘകാലം ഭാഗ്യവും ബുദ്ധിയും കൊണ്ട് തിളങ്ങുന്നു; വിശ്ണുവിനെ സ്ഥിരമായി സ്മരിച്ചാൽ, അപര്യാപ്തമായത് ഉറപ്പായി ലഭ്യമായിരിക്കുന്നു.

ഇതീദൃശീ രാത്രിരഭൂദൃഷേഃ ശുഭേ വരാശ്രമേ ദുര്ജയഭൂപതേഃ ശുഭാ । സഭൃത്യസാമന്തവരാശ്വദന്തിനഃ സുഭക്തവസ്ത്രാഭരണാദിപൂജയാ ।। ൧൧.

ഇങ്ങനെ, ആ ശുഭമായ രാത്രിയിൽ, മഹർഷിയുടെ ശുഭമായ ആശ്രമത്തിൽ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത രാജാവിനും ഭൃത്യന്മാരും സാമന്തന്മാരും ഉത്തമ കുതിരകളും ആനകളും, ഉത്തമ വസ്ത്രങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ കൊണ്ട് പൂജയോടെ, രാത്രി കടന്നു പോയി.

ഇതീദൃശായാം വരരത്നചിത്രിതാഃ സുപട്ടസംവീതവരാസ്തൃതാസ്തദാ । ഗൃഹേഷു പര്യങ്കവരാഃ സമാശ്രിതാഃ സുരൂപയോഷിത്കൃതഭങ്ഗഭാസുരാഃ ।। ൧൧.

അത്തരം രാത്രിയിൽ, ഉത്തമ രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചും, മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞും, വീടുകളിൽ ഉത്തമ കിടക്കകൾ ഒരുക്കിയിരുന്നു; മനോഹര സ്ത്രീകൾ, അവരുടെ ഭംഗിയുള്ള ചലനങ്ങൾ കൊണ്ട്, പ്രകാശം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.

സ തത്ര രാജാ വിസസര്ജ ഭൂഭൃതഃ സ്വയം സഭൃത്യാനപി സര്വതോ ഗൃഹാന് । ഗതേഷു സുഷ്വാപ വരസ്ത്രിയാ വൃതഃ സുരേശവത്സ്വര്ഗഗതഃ പ്രതാപവാന് ।। ൧൧.

അവിടെ, രാജാവ് ഭൂഭൃത്യന്മാരെയും എല്ലാ ഭൃത്യന്മാരെയും അവരുടെ വീടുകളിലേക്ക് വിടുവിച്ചു; അവർ പോയ ശേഷം, ഉത്തമ സ്ത്രീകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ദേവതാദിപതിയെപ്പോലെ സ്വർഗത്തിൽ, രാജാവ് മഹത്വത്തോടെ നല്ല ഉറക്കം നേടി.

ഏവം സുമനസസ്തസ്യ സഭൃത്യസ്യ മഹാത്മനഃ । ഋഷേസ്തസ്യ പ്രഭാവേന ഹൃഷ്ടാസ്തു സുഷുപുസ്തദാ ।। ൧൧.

അങ്ങനെ, ആ മഹാത്മാവായ രാജാവും ഭൃത്യന്മാരും, മഹർഷിയുടെ പ്രഭാവം കൊണ്ടു സന്തോഷമുള്ള മനസ്സോടെ, അപ്പോൾ നല്ല ഉറക്കം നേടി.

തതോ രാത്ര്യാം വ്യതീതായാം സ രാജാ താഃ സ്ത്രിയഃ പുനഃ । അന്തര്ദ്ധാനം ഗതാസ്തത്ര ദൃഷ്ട്വാ താനി ഗൃഹാണി ച ।। ൧൧.

രാത്രി കഴിഞ്ഞ ശേഷം, രാജാവ് ആ സ്ത്രീകൾ അപ്രത്യക്ഷമായതും, ആ വീടുകളും ഇല്ലാതായതും കണ്ടു.

അദൃശ്യാനി മഹാര്ഹാണി വരാസനജലാനി ച । രാജാ സ വിസ്മയാവിഷ്ടശ്ചിന്തയാമാസ ദുഃഖിതഃ ।। ൧൧.

മഹാര്ഹമായ ഉത്തമാസനങ്ങളും വെള്ളക്കലശങ്ങളും കാണാതായി; അത देखकर രാജാവ് അത്ഭുതത്തിൽ ആകി, ദുഃഖത്തോടെ ആലോചിച്ചു.

കഥമേവം മണിര്മഹ്യം ഭവതീതി പുനഃ പുനഃ । ചിന്തയന്നധിഗമ്യാഥ സ രാജാ ദുര്ജയസ്തദാ ।। ൧൧.

ആ മാണിക്യം എങ്ങനെ ഞാൻ സ്വന്തമാക്കാം എന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്, രാജാവ് ദുർജയൻ ഒരു തന്ത്രം കണ്ടെത്തി.

ചിന്താമണിമിമം ചാസ്യ ഹരാമീതി വിചിന്ത്യ സഃ । പ്രയാണം നോദയാമാസ സ രാജാശ്രമബാഹ്യതഃ । ആശ്രമസ്യ ബഹിര്ഗത്വാ നാതിദൂരേ സവാഹനഃ ।। ൧൧.

'ഈ ചിന്താമണി ഞാൻ അവനിൽ നിന്ന് എടുക്കണം' എന്ന് തീരുമാനിച്ച രാജാവ്, ആശ്രമത്തിന് പുറത്തുനിന്ന്, കുറച്ച് ദൂരം മാത്രമേ പോയുള്ളൂ, തന്റെ അനുയായികളോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.

തതോ വിരോചനാഖ്യം വൈ പ്രേഷയാമാസ മന്ത്രിണമ് । ഋഷേര്ഗൌരമുഖസ്യാപി മണേര്യാചനകര്മണി ।। ൧൧.

അതിനുശേഷം, രാജാവ്, വിരോചനൻ എന്ന പേരുള്ള മന്ത്രിയെ, ഗൗരമുഖ മഹർഷിയോട് മാണിക്യം ചോദിക്കാൻ അയച്ചു.

ഋഷിം തം ച സമാഗത്യ മണിം യാചിതുമുദ്യതഃ । രത്നാനാം ഭാജനം രാജാ മണിം തസ്മൈ പ്രദീയതാമ് ।। ൧൧.

മഹർഷിയെ സമീപിച്ച്, മാണിക്യം ചോദിക്കാൻ തയ്യാറായ മന്ത്രിയ്‌ പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, രത്നങ്ങളുടെ പാത്രമായവനേ, മാണിക്യം അവനു നൽകണം.'

അമാത്യേനൈവമുക്തസ്തു ക്രുദ്ധോ ഗൌരമുഖോഽബ്രവീത് । പ്രതിഗൃഹ്ണാതി വിപ്രസ്തു രാജാ ചൈവ ദദാതി ച । ത്വം ച രാജാ പുനര്ഭൂത്വാ യാചസേ ദീനവത് കഥമ് ।। ൧൧.

മന്ത്രിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ഗൗരമുഖൻ കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'ബ്രാഹ്മണൻ സ്വീകരിക്കുന്നു, രാജാവ് നൽകുന്നു, നീ വീണ്ടും രാജാവായി മാറിയിട്ടും എങ്ങനെ ഇങ്ങനെ ദയനീയമായി അപേക്ഷിക്കുന്നു?'

ഏവം ബ്രൂഹി ദുരാചാരം രാജാനം ദുര്ജയം സ്വയമ് । ഗച്ഛ ദ്രുതം ദുരാചാര മാ ത്വാം ലോകോഽത്യഗാദിതി ।। ൧൧.

നീ തന്നെ ദുർജയൻ എന്ന ദുഷ്ടരാജാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറയൂ: 'ദുഷ്‌ചാരിത്രക്കാരാ, വേഗം പോകൂ, ലോകം നിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കട്ടെ.'

(ഏവമുക്ത്വാ മുനിഃ പ്രാഗാത് കുശേധ്മാഹരണായ വൈ । ചിന്തയന് മനസാ തം ച മണിം ശത്രുവിനാശനമ് ) ।। ൧൧.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹർഷി കിഴക്കോട്ട് കുശഗ്രാസവും കാടും ശേഖരിക്കാൻ പോയി; മനസ്സിൽ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ആ മാണിക്യത്തെ ചിന്തിച്ചു.

ഏവമുക്തസ്തദാ ദൂതോ ജഗാമ ച നൃപാന്തികമ് । കഥയാമാസ തത്സര്വം യദുക്തം ബ്രാഹ്മണേന ച ।। ൧൧.

അങ്ങനെ സന്ദേശവാഹകൻ രാജാവിന്റെ അടുത്ത് പോയി, ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം വിവരിച്ചു.

തതഃ ക്രോധപരീതാത്മാ ശ്രുത്വാ ബ്രാഹ്മണഭാഷിതമ് । ദുര്ജയഃ പ്രാഹ നീലാഖ്യം സാമന്തം ഗച്ഛ മാചിരമ് । ബ്രാഹ്മണസ്യ മണിം ഗൃഹ്യ തൂര്ണമേഹി യദൃച്ഛയാ ।। ൧൧.

ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ദുർജയൻ കോപത്തോടെ, നീല എന്ന സാമന്തനോട് പറഞ്ഞു: 'വേഗത്തിൽ പോ, ബ്രാഹ്മണന്റെ മാണിക്യം പിടിച്ചു, എങ്ങനെ ആയാലും ഉടൻ തിരികെ വരിക.'

ഏവമുക്തസ്തദാ നീലോ ബഹുസേനാപരിച്ഛദഃ । ജഗാമ സ ച വിപ്രസ്യ വന്യമാശ്രമമണ്ഡലമ് ।। ൧൧.

ഇങ്ങനെ ഉത്തരവിട്ട രാജാവിന്റെ വലിയ സൈന്യത്തോടൊപ്പം, നീലൻ മഹർഷിയുടെ കാടാശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.

തത്രാഗ്നിഹോത്രശാലായാം ദൃഷ്ട്വാ തം മണിമാഹിതമ് । ഉത്തീര്യ സ്യന്ദനാന്നീലഃ സോഽവരോഹത ഭൂതലേ ।। ൧൧.

അവിടെ, അഗ്നിഹോത്രശാലയിൽ ആ മാണിക്യം വെച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടു, നീലൻ തന്റെ രഥത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ഭൂമിയിൽ എത്തി.

അവതീര്ണേ തതസ്തസ്മിന് നീലേ പരമദാരുണേ । ക്രൂരബുദ്ധ്യാ മണേസ്തസ്മാന്നിര്ജഗ്മുഃ ശസ്ത്രപാണയഃ ।। ൧൧.

അതി ദാരുണനായ നീലൻ അവിടെ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, ക്രൂരബുദ്ധിയുള്ള യോദ്ധാക്കൾ, ആയുധങ്ങൾ കൈയിൽ പിടിച്ച്, ആ മാണിക്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു.

സരഥാഃ സധ്വജാഃ സാശ്വാഃ സബാണാഃ സാസിചര്മിണഃ । സധനുഷ്കാഃ സതൂണീരാ യോധാഃ പരമദുര്ജയാഃ । നിശ്ചേരുസ്തം മണിം ഭിത്വാ അസംഖ്യേയാ മഹാബലാഃ ।। ൧൧.

രഥങ്ങൾ, പതാകകൾ, കുതിരകൾ, അമ്പുകൾ, വാളുകൾ, കവചങ്ങൾ, വില്ലുകൾ, അമ്പച്ചിലകൾ എന്നിവയുമായി, അനേകം ശക്തിയുള്ള, യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത യോദ്ധാക്കൾ, മാണിക്യത്തെ തകർത്ത് പുറത്തുവന്നു.

തത്ര സജ്ജാ മഹാശൂരാ ദശ പഞ്ച ച സംഖ്യയാ । നാമഭിസ്താന് മഹാഭാഗേ കഥയാമി ശ്രൃണുഷ്വ താന് ।। ൧൧.

അവിടെ, പത്ത് പേരും അഞ്ചു പേരും ചേർന്ന്, മഹാശൂരന്മാർ തയ്യാറായി നിന്നു; അവരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ മഹാഭാഗവനേ.

സുപ്രഭോ ദീപ്തതേജാശ്ച സുരശ്മിഃ ശുഭദര്ശനഃ । സുകാന്തിഃ സുന്ദരഃ സുന്ദഃ പ്രദ്യുമ്നഃ സുമനാഃ ശുഭഃ ।। ൧൧.

സുപ്രഭൻ, ദീപ്തതേജസ്, സുരശ്മി, ശുഭദർശനൻ, സുകാന്തി, സുന്ദരൻ, സുന്ദൻ, പ്രദ്യുമ്നൻ, സുമനസ്സ്, ശുഭൻ,

സുശീലഃ സുഖദഃ ശമ്ഭുഃ സുദാന്തഃ സോമ ഏവ ച । ഏതേ പഞ്ചദശ പ്രോക്താ നായകാ മണിതോത്ഥിതാഃ ।। ൧൧.

സുശീലൻ, സുഖദൻ, ശംഭു, സുദാന്തൻ, സോമൻ—ഇവരാണ് മാണിക്യത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന പന്ത്രണ്ടു നായകർ.

തതോ വിരോചനം ദൃഷ്ട്വാ ബഹുസൈന്യപരിഷ്കൃതമ് । യോധയാമാസുരവ്യഗ്രാ വിവിധായുധപാണയഃ ।। ൧൧.

അതിനുശേഷം, വിരോചനൻ വലിയ സൈന്യത്തോടെ ഉള്ളത് കണ്ടു, വിവിധ ആയുധങ്ങൾ കൈയിൽ പിടിച്ച, ആ ഉത്സുക യോദ്ധാക്കൾ യുദ്ധം തുടങ്ങിച്ചു.

ധനൂംഷി തേഷാം കനകപ്രഭാണി ശരാന് സുജാമ്ബൂനദപുങ്ഖനദ്ധാന് । പതന്തി ഖങ്ഗാനി വിഭീഷണാനി ഭുശുണ്ഡിശൂലാഃ പരമപ്രധാനാഃ ।। ൧൧.

അവരുടെ വില്ലുകൾ പൊൻ പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങി; അമ്പുകൾ ഉത്തമം ജാംബുനദം പൊൻകൊണ്ടു നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു; ഭയാനകമായ വാളുകളും, പ്രധാനമായ ഭുശുണ്ഡികളും കുന്തങ്ങളും വീണു.

രഥോ രഥം സംപരിവാര്യ തസ്ഥൌ ഗജോ ഗജസ്യാപി ഹയോ ഹരസ്യ । പദാതിരത്യുഗ്രപരാക്രമശ്ച പദാതിമേവ പ്രസസാര ചാഗ്ര്യമ് ।। ൧൧.

ഒരു രഥം മറ്റൊരു രഥത്തെ ചുറ്റി നിന്നു; ഒരു ആന മറ്റൊരു ആനയെ നേരിട്ടു; കുതിര കുതിരയെ നേരിട്ടു; അത്യന്തം ധൈര്യശാലിയായ ഒരു പടയാളി മറ്റൊരു പടയാളിയെ നേരെ മുന്നേറി, വിജയത്തിനായി പോരാടുകയായിരുന്നു.

ദ്വന്ദ്വന്യനേകാനി തഥൈവ യുദ്ധേ ദ്രവന്തി ശൂരാഃ പരിഭര്ത്സയന്തഃ । വിഭീഷണം നിര്ഗതചാപമാര്ഗം ബഭൂവ ബാഹുപ്രഭവം സുഘോരമ് ।। ൧൧.

അങ്ങനെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ അനേകം ഇരട്ടയുദ്ധങ്ങൾ നടന്നു; വീരന്മാർ പരസ്പരം വെല്ലുവിളിച്ച് മുന്നേറി; അമ്പുകൾ പറന്നു, ഭയങ്കരമായ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പോരാട്ടം അതിസംഹാരമായിത്തീർന്നു.