വരാഹപുരാണമ്

താം ഗതിം സമ്പ്രപദ്യേഽഹം യദ്യഹം നാഗമേ പുനഃ

ഞാൻ വീണ്ടും തിരികെ വരാതെ പോയാൽ, ആ വിധിയിലേക്കാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്.

താം ഗതിം സമ്പ്രപദ്യേഽഹം യദ്യം നാഗമേ പുനഃ

ഞാൻ വീണ്ടും തിരികെ വരാതെ പോയാൽ, ആ വിധിയിലേക്കാണ് ഞാൻ എത്തുന്നത്.

തേഷാം ഗതിം പ്രപദ്യേഽഹം യദ്യഹം നാഗമേ പുനഃ

ഞാൻ വീണ്ടും തിരികെ വരാതെ പോയാൽ, അവരുടെ വിധിയിലേക്കാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്.

ഉവാച മധുരം വാക്യം ഗച്ഛ ശീഘ്രം നമോഽസ്തു തേ

അവൻ മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'നീ വേഗം പോ, നമസ്കാരം.'

പുനര്ഗായതി മഹ്യം വൈ മമ ഭക്തൌ വ്യവസ്ഥിതഃ

എന്നോടുള്ള ഭക്തിയിൽ ഉറച്ചവൻ വീണ്ടും എനിക്ക് പാടും.

നമോ നാരായണായേതി ശ്വപാകഃ പരിവര്ത്തതേ 139.

'നമസ്കാരം നാരായണന്' എന്നു പറഞ്ഞ്, ആ ചണ്ഡാളൻ തിരിഞ്ഞു.

ഉവാച മധുരം വാക്യം ചാണ്ഡാലം കൃതനിശ്ചയമ്

അവൻ ഉറച്ച മനസ്സുള്ള ചണ്ഡാളനോട് മധുരമായി പറഞ്ഞു.

ജാനന്കൌണപപം തം ച ന ത്വം മര്ത്തുമിഹാര്ഹസി

അവൻ അവനെ ശവഭക്ഷകനെന്ന് അറിയുകയും, 'നീ ഇവിടെ മരിക്കേണ്ടതില്ല' എന്നു പറയുകയും ചെയ്തു.

സമയോ മേ കൃതഃ പൂര്വം രാക്ഷസേന ഹി ഭക്ഷതാ

രാക്ഷസൻ എന്നെ തിന്നണമെന്ന് ഞാൻ മുമ്പേ സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു.

തതഃ സ പദ്മപത്രാക്ഷഃ ശ്വപാകം പ്രത്യുവാച ഹ

അപ്പോൾ കമലനയനൻ ആ ചണ്ഡാളനോട് പറഞ്ഞു.

മാ ഗച്ഛ തത്ര ചാണ്ഡാല യത്രാസൌ പാപരാക്ഷസഃ

ചണ്ഡാളാ, ആ പാപിയായ രാക്ഷസൻ ഉള്ളിടത്തേക്ക് നീ പോകരുത്.

തതസ്തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ശ്വപാകഃ സംശിതവ്രതഃ

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ച ചണ്ഡാളൻ

നാഹമേവം കരിഷ്യാമി യന്മാം ത്വം പരിഭാഷസേ

നീ എന്നോട് പറയുന്നതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്യില്ല.

സത്യമൂലം ജഗത്സര്വം കുലം സത്യേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്

സത്യത്തിൽ തന്നെയാണ് ലോകം മുഴുവൻ നിലകൊള്ളുന്നത്; കുടുംബവും സത്യത്തിൽ അടിസ്ഥിതമാണ്.

ന ചൈവാഹം തദുത്സൃജ്യ അസത്യഃ സ്യാം കദാചന

ഞാൻ അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരിക്കലും അസത്യനായിരിക്കില്ല.

ഏവമുക്ത്വാ ശ്വപാകോപി നിത്യം സത്യവ്രതേ സ്ഥിതഃ 139.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ ചണ്ഡാളനും സത്യവ്രതത്തിൽ സ്ഥിരനായി നിന്നു.

ആഗതോഽസ്മി മഹാഭാഗ മാ വിലമ്ബയ ഭക്ഷയ

മഹാഭാഗാ, ഞാൻ എത്തി; താമസിക്കേണ്ട, എന്നെ തിന്നു.

ഏതാനി മമ ഗാത്രാണി ഭക്ഷയസ്വ യഥേഷ്ടതഃ

നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപോലെ എന്റെ ശരീരഭാഗങ്ങൾ കഴിക്കൂ.

തര്പയസ്വ സ്വമാത്മാനം കുരുഷ്വ മമ വൈ ഹിതമ്

നിന്റെ മനസ്സു തൃപ്തിപ്പെടുത്തൂ; എനിക്ക് നല്ലതു ചെയ്യൂ.

ഉവാച മധുരം വാക്യം ശ്വപാകം തദനന്തരമ്

അതിനുശേഷം അവൻ ആ ചണ്ഡാലനോടു മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ചണ്ഡാലസ്യാവിധിജ്ഞസ്യ യസ്യ തേ മതിരീദൃശീ

ശിഷ്ടാചാരമറിയാത്ത ആ ചണ്ഡാലന് ഇങ്ങനെ മനസ്സുണ്ടായിരുന്നു.

ഉവാച മധുരം വാക്യം ബ്രഹ്മരാക്ഷസമേവ തു

അവൻ ബ്രഹ്മരാക്ഷസനോടും മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

തഥാപി സത്യം വക്തവ്യം ബ്രഹ്മരാക്ഷസ നിത്യശഃ

എന്നാൽ സത്യം എപ്പോഴും പറയേണ്ടതാണ്, ബ്രഹ്മരാക്ഷസാ.

ഉവാച മധുരം വാക്യം ശ്വപാകം സംശിതവ്രതമ്

വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചിരുന്ന ആ ചണ്ഡാലനോടു അവൻ മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ഫലം ഗീതസ്യ മേ ദേഹി യദീച്ഛേര്ജീവിതം സ്വകമ്

നിന്റെ ജീവൻ നിനക്ക് പ്രിയമെങ്കിൽ, എന്റെ പാടലിന്റെ ഫലം എനിക്ക് തരിക.

ബ്രഹ്മരക്ഷോവചഃ ശ്രുത്വാ ശ്വപാകഃ പ്രത്യുവാച ഹ 139.

ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ചണ്ഡാലൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഭക്ഷയാമീതി ചോക്ത്വാ മാം ഗീതപുണ്യം കിമിച്ഛസി

'ഞാൻ കഴിക്കും' എന്ന് പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, പാട്ടിന്റെ ഫലത്തിൽ നിന്നെന്താണ് നീ എനിക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?

ദേഹി മേ ത്വേകയാമീയം പുണ്യം ഗീതസ്യ വൈ പരമ്

പാട്ടിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഫലത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ഭാഗം മാത്രം എനിക്ക് തരിക.

ശ്രുത്വാ രാക്ഷസവാക്യാനി ചാണ്ഡാലോ ഗീതലോഭിതഃ

രാക്ഷസന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, പാട്ടിനോടുള്ള ആസക്തിയാൽ ചണ്ഡാലൻ