വരാഹപുരാണമ്

വിഷ്ണോഃ സന്തോഷണാര്ഥായ യതോ മേ വ്രതമാസ്ഥിതമ്

വിഷ്ണുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി ഞാൻ ഈ വ്രതം സ്വീകരിച്ചു.

ശ്വപാകസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മരക്ഷഃ ക്ഷുധാര്ദിതഃ

ആ ചാണ്ഡാളന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, വിശപ്പാൽ കഷ്ടപ്പെട്ട ബ്രഹ്മരക്ഷസൻ—

രക്ഷസോ മുഖവിഭ്രഷ്ടഃ പുനരാഗന്തുമിച്ഛസി

രക്ഷസൻ വായ് തുറന്ന് പറഞ്ഞു: 'നീ വീണ്ടും തിരിച്ചു വരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?'

യദ്യപ്യഹം ഹി ചാണ്ഡാലഃ പൂര്വകര്മവിദൂഷിതഃ

ഞാൻ ചാണ്ഡാളനാണെങ്കിലും, പഴയ കർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ട് മലിനനായവനാണെങ്കിലും—

ശൃണു മത്സമയം രക്ഷോ യേനാഹം പുനരാഗമമ്

രക്ഷസേ, ഞാൻ വീണ്ടും വന്നതിന്റെ കാരണം എന്നെ നിന്നോട് സത്യമായി പറയാം.

സത്യേന പുനരേഷ്യാമി മന്യസേ യദി മുംച മാമ് 139.

സത്യത്താൽ ഞാൻ വീണ്ടും വരും; നീ വിശ്വസിച്ചാൽ എന്നെ വിട്ടു വിടു.

സത്യേന സിദ്ധിം പ്രാപ്താ ഹി ഋഷയോ ബ്രഹ്മവാദിനഃ

സത്യത്താൽ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ ആയ ഋഷികൾ വിജയിച്ചവരാകുന്നു.

സത്യം ജയന്തി രാജാനസ്ത്രീണ്യേതാന്യബ്രുവന്നൃതമ്

സത്യത്താൽ രാജാക്കന്മാരും സ്ത്രീകളും ജയിക്കുന്നു; ഇവർ ഒരിക്കലും അസത്യം പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

സത്യേന തപതേ സൂര്യഃ സോമഃ സത്യേന രജ്യതേ

സത്യത്താൽ സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നു; സത്യത്താൽ ചന്ദ്രൻ ആനന്ദിക്കുന്നു.

അസ്നാതാനാം ഗതിം യാസ്യേ യദ്യഹം നാഗമേ പുനഃ

ഞാൻ വീണ്ടും തിരികെ വരാതെ പോയാൽ, കുളിക്കാത്തവരുടെ വിധി എന്നെ കാത്തിരിക്കും.

താം ഗതിം സമ്പ്രപദ്യേഽഹം യദ്യഹം നാഗമേ പുനഃ

ഞാൻ വീണ്ടും തിരികെ വരാതെ പോയാൽ, ആ വിധിയിലേക്കാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്.

താം ഗതിം സമ്പ്രപദ്യേഽഹം യദ്യം നാഗമേ പുനഃ

ഞാൻ വീണ്ടും തിരികെ വരാതെ പോയാൽ, ആ വിധിയിലേക്കാണ് ഞാൻ എത്തുന്നത്.

തേഷാം ഗതിം പ്രപദ്യേഽഹം യദ്യഹം നാഗമേ പുനഃ

ഞാൻ വീണ്ടും തിരികെ വരാതെ പോയാൽ, അവരുടെ വിധിയിലേക്കാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്.

ഉവാച മധുരം വാക്യം ഗച്ഛ ശീഘ്രം നമോഽസ്തു തേ

അവൻ മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'നീ വേഗം പോ, നമസ്കാരം.'

പുനര്ഗായതി മഹ്യം വൈ മമ ഭക്തൌ വ്യവസ്ഥിതഃ

എന്നോടുള്ള ഭക്തിയിൽ ഉറച്ചവൻ വീണ്ടും എനിക്ക് പാടും.

നമോ നാരായണായേതി ശ്വപാകഃ പരിവര്ത്തതേ 139.

'നമസ്കാരം നാരായണന്' എന്നു പറഞ്ഞ്, ആ ചണ്ഡാളൻ തിരിഞ്ഞു.

ഉവാച മധുരം വാക്യം ചാണ്ഡാലം കൃതനിശ്ചയമ്

അവൻ ഉറച്ച മനസ്സുള്ള ചണ്ഡാളനോട് മധുരമായി പറഞ്ഞു.

ജാനന്കൌണപപം തം ച ന ത്വം മര്ത്തുമിഹാര്ഹസി

അവൻ അവനെ ശവഭക്ഷകനെന്ന് അറിയുകയും, 'നീ ഇവിടെ മരിക്കേണ്ടതില്ല' എന്നു പറയുകയും ചെയ്തു.

സമയോ മേ കൃതഃ പൂര്വം രാക്ഷസേന ഹി ഭക്ഷതാ

രാക്ഷസൻ എന്നെ തിന്നണമെന്ന് ഞാൻ മുമ്പേ സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു.

തതഃ സ പദ്മപത്രാക്ഷഃ ശ്വപാകം പ്രത്യുവാച ഹ

അപ്പോൾ കമലനയനൻ ആ ചണ്ഡാളനോട് പറഞ്ഞു.

മാ ഗച്ഛ തത്ര ചാണ്ഡാല യത്രാസൌ പാപരാക്ഷസഃ

ചണ്ഡാളാ, ആ പാപിയായ രാക്ഷസൻ ഉള്ളിടത്തേക്ക് നീ പോകരുത്.

തതസ്തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ശ്വപാകഃ സംശിതവ്രതഃ

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ച ചണ്ഡാളൻ

നാഹമേവം കരിഷ്യാമി യന്മാം ത്വം പരിഭാഷസേ

നീ എന്നോട് പറയുന്നതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്യില്ല.

സത്യമൂലം ജഗത്സര്വം കുലം സത്യേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്

സത്യത്തിൽ തന്നെയാണ് ലോകം മുഴുവൻ നിലകൊള്ളുന്നത്; കുടുംബവും സത്യത്തിൽ അടിസ്ഥിതമാണ്.

ന ചൈവാഹം തദുത്സൃജ്യ അസത്യഃ സ്യാം കദാചന

ഞാൻ അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരിക്കലും അസത്യനായിരിക്കില്ല.

ഏവമുക്ത്വാ ശ്വപാകോപി നിത്യം സത്യവ്രതേ സ്ഥിതഃ 139.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആ ചണ്ഡാളനും സത്യവ്രതത്തിൽ സ്ഥിരനായി നിന്നു.

ആഗതോഽസ്മി മഹാഭാഗ മാ വിലമ്ബയ ഭക്ഷയ

മഹാഭാഗാ, ഞാൻ എത്തി; താമസിക്കേണ്ട, എന്നെ തിന്നു.

ഏതാനി മമ ഗാത്രാണി ഭക്ഷയസ്വ യഥേഷ്ടതഃ

നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപോലെ എന്റെ ശരീരഭാഗങ്ങൾ കഴിക്കൂ.

തര്പയസ്വ സ്വമാത്മാനം കുരുഷ്വ മമ വൈ ഹിതമ്

നിന്റെ മനസ്സു തൃപ്തിപ്പെടുത്തൂ; എനിക്ക് നല്ലതു ചെയ്യൂ.