വരാഹപുരാണമ്

കൌമുദസ്യ തു മാസസ്യ ശുക്ലപക്ഷേ തു ദ്വാദശീ

കൗമുദ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലാണ്,

ജാഗ്രംസ്തത്ര സ ചാണ്ഡാലോ ഗൃഹീതോ ബ്രഹ്മരക്ഷസാ

അവിടെ, ജാഗരണമിരിക്കുമ്പോൾ, ആ ചാണ്ഡാളനെ ഒരു ബ്രഹ്മരക്ഷസൻ പിടികൂടി.

ദുഃഖശോകേന സന്തപ്തോ ന ശക്നോതി വിചേഷ്ടിതുമ്

വേദനയിലും ദുഃഖത്തിലും കിടന്ന അവൻ ചലിക്കാനോ ഒന്നും ചെയ്യാനോ കഴിയാതെ പോയി.

കിം ത്വയാ ചേഷ്ടിതം മഹ്യം യസ്ത്വേവം പരിധാവസി

നീ എന്നോട് എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് പറയൂ, നീ ഇങ്ങനെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കാനുള്ള കാര്യം എന്താണ്?

തതഃ പ്രോവാച തം ശ്വാദം മാനുഷാഹാരലോലുപഃ

അപ്പോൾ മനുഷ്യഭക്ഷണത്തിൽ അത്യന്തം ആഗ്രഹമുള്ള ആ മാംസഭക്ഷകൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.

വിധാത്രാ വിഹിതസ്ത്വം വ ആഹാരഃ പാരണാവിധൌ

സ്രഷ്ടാവിന്റെ നിർണ്ണയപ്രകാരം, ഉപവാസം അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോൾ നീ എന്നെ ഭക്ഷിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

തൃപ്തിം യാസ്യാമി പരമാം വിധാത്രാ വിഹിതാം മമ 139.

സ്രഷ്ടാവു നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന അത്യുത്തമമായ തൃപ്തി ഞാൻ നേടും.

രാക്ഷസം ഛന്ദയാമാസ മമ ഭക്ത്യാ വ്യവസ്ഥിതഃ

എന്നോടുള്ള ഭക്തിയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ, അവൻ ആ രക്ഷസനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

അവശ്യമേതത്കര്തവ്യം ധാത്രാ ദത്തം യഥാ തവ

ഇത് നിർബന്ധമായും ചെയ്യേണ്ടതാണ്, സ്രഷ്ടാവ് നിനക്കു നൽകിയതുപോലെ.

ഉദ്യംസ്തത്ര ഗത്വാഹമുപാസ്യ വിധിനാ ഹരിമ്

അവിടെ ഉഷസ്സിൽ ഞാൻ പോയി, വിധിപ്രകാരം ഹരിയെ ഉപാസിച്ചു.

വിഷ്ണോഃ സന്തോഷണാര്ഥായ യതോ മേ വ്രതമാസ്ഥിതമ്

വിഷ്ണുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി ഞാൻ ഈ വ്രതം സ്വീകരിച്ചു.

ശ്വപാകസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മരക്ഷഃ ക്ഷുധാര്ദിതഃ

ആ ചാണ്ഡാളന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, വിശപ്പാൽ കഷ്ടപ്പെട്ട ബ്രഹ്മരക്ഷസൻ—

രക്ഷസോ മുഖവിഭ്രഷ്ടഃ പുനരാഗന്തുമിച്ഛസി

രക്ഷസൻ വായ് തുറന്ന് പറഞ്ഞു: 'നീ വീണ്ടും തിരിച്ചു വരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?'

യദ്യപ്യഹം ഹി ചാണ്ഡാലഃ പൂര്വകര്മവിദൂഷിതഃ

ഞാൻ ചാണ്ഡാളനാണെങ്കിലും, പഴയ കർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ട് മലിനനായവനാണെങ്കിലും—

ശൃണു മത്സമയം രക്ഷോ യേനാഹം പുനരാഗമമ്

രക്ഷസേ, ഞാൻ വീണ്ടും വന്നതിന്റെ കാരണം എന്നെ നിന്നോട് സത്യമായി പറയാം.

സത്യേന പുനരേഷ്യാമി മന്യസേ യദി മുംച മാമ് 139.

സത്യത്താൽ ഞാൻ വീണ്ടും വരും; നീ വിശ്വസിച്ചാൽ എന്നെ വിട്ടു വിടു.

സത്യേന സിദ്ധിം പ്രാപ്താ ഹി ഋഷയോ ബ്രഹ്മവാദിനഃ

സത്യത്താൽ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ ആയ ഋഷികൾ വിജയിച്ചവരാകുന്നു.

സത്യം ജയന്തി രാജാനസ്ത്രീണ്യേതാന്യബ്രുവന്നൃതമ്

സത്യത്താൽ രാജാക്കന്മാരും സ്ത്രീകളും ജയിക്കുന്നു; ഇവർ ഒരിക്കലും അസത്യം പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

സത്യേന തപതേ സൂര്യഃ സോമഃ സത്യേന രജ്യതേ

സത്യത്താൽ സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നു; സത്യത്താൽ ചന്ദ്രൻ ആനന്ദിക്കുന്നു.

അസ്നാതാനാം ഗതിം യാസ്യേ യദ്യഹം നാഗമേ പുനഃ

ഞാൻ വീണ്ടും തിരികെ വരാതെ പോയാൽ, കുളിക്കാത്തവരുടെ വിധി എന്നെ കാത്തിരിക്കും.

താം ഗതിം സമ്പ്രപദ്യേഽഹം യദ്യഹം നാഗമേ പുനഃ

ഞാൻ വീണ്ടും തിരികെ വരാതെ പോയാൽ, ആ വിധിയിലേക്കാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്.

താം ഗതിം സമ്പ്രപദ്യേഽഹം യദ്യം നാഗമേ പുനഃ

ഞാൻ വീണ്ടും തിരികെ വരാതെ പോയാൽ, ആ വിധിയിലേക്കാണ് ഞാൻ എത്തുന്നത്.

തേഷാം ഗതിം പ്രപദ്യേഽഹം യദ്യഹം നാഗമേ പുനഃ

ഞാൻ വീണ്ടും തിരികെ വരാതെ പോയാൽ, അവരുടെ വിധിയിലേക്കാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്.

ഉവാച മധുരം വാക്യം ഗച്ഛ ശീഘ്രം നമോഽസ്തു തേ

അവൻ മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'നീ വേഗം പോ, നമസ്കാരം.'

പുനര്ഗായതി മഹ്യം വൈ മമ ഭക്തൌ വ്യവസ്ഥിതഃ

എന്നോടുള്ള ഭക്തിയിൽ ഉറച്ചവൻ വീണ്ടും എനിക്ക് പാടും.

നമോ നാരായണായേതി ശ്വപാകഃ പരിവര്ത്തതേ 139.

'നമസ്കാരം നാരായണന്' എന്നു പറഞ്ഞ്, ആ ചണ്ഡാളൻ തിരിഞ്ഞു.

ഉവാച മധുരം വാക്യം ചാണ്ഡാലം കൃതനിശ്ചയമ്

അവൻ ഉറച്ച മനസ്സുള്ള ചണ്ഡാളനോട് മധുരമായി പറഞ്ഞു.

ജാനന്കൌണപപം തം ച ന ത്വം മര്ത്തുമിഹാര്ഹസി

അവൻ അവനെ ശവഭക്ഷകനെന്ന് അറിയുകയും, 'നീ ഇവിടെ മരിക്കേണ്ടതില്ല' എന്നു പറയുകയും ചെയ്തു.

സമയോ മേ കൃതഃ പൂര്വം രാക്ഷസേന ഹി ഭക്ഷതാ

രാക്ഷസൻ എന്നെ തിന്നണമെന്ന് ഞാൻ മുമ്പേ സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു.