വരാഹപുരാണമ്

ഗീയമാനസ്യ ഗീതസ്യ യാവദക്ഷരപങ്ക്തയഃ

പാട്ടിൽ എത്ര അക്ഷരങ്ങൾ പാടപ്പെടുന്നുവോ അത്രത്തോളം,

രൂപവാന്ഗുണവാന് സിദ്ധഃ സര്വവേദവിദാം വരഃ

അവൻ സുന്ദരനും ഗുണവാനുമാണ്, സിദ്ധനായി എല്ലാ വേദങ്ങളും അറിയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി ജനിക്കുന്നു.

മദ്ഭക്തശ്ചൈവ ജായേത ഇന്ദ്രലോകപഥേ സ്ഥിതഃ

അവൻ എന്റെ ഭക്തനായി ഇന്ദ്രലോകത്തിലേക്കുള്ള മാർഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

ഇന്ദ്രലോകാത്പരിഭ്രഷ്ടോ മമ ഗീതപരായണഃ

ഇന്ദ്രലോകത്തിൽ നിന്ന് വീണു, എന്റെ ഗീതങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ളവനായി,

തതഃ സ ഭൂമൌ ജായേത വൈഷ്ണവൈഃ സഹ സംസ്ഥിതഃ

ശേഷം അവൻ ഭൂമിയിൽ വൈഷ്ണവരോടൊപ്പം ജനിക്കുന്നു.

മത്പ്രസാദാത്സ ശുദ്ധാത്മാ മമ ലോകം ഹി ഗച്ഛതി

എന്റെ കൃപയാൽ ശുദ്ധഹൃദയനായി, അവൻ എന്റെ ലോകത്തെ സാക്ഷാൽ പ്രാപിക്കുന്നു.

സൂത ഉവാച കൃതാഞ്ജലിപുടാ ഭൂയഃ പ്രത്യുവാച വസുന്ധരാ ।। 139.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: കയ്യുകൾ കൂപ്പി ആദരത്തോടെ ഭൂമി വീണ്ടും ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

ധരണ്യുവാച കേ ച ഗീതപ്രഭാവേണ സിദ്ധിം പ്രാപ്താ മഹൌജസഃ

ഭൂമി ചോദിച്ചു: ഗീതശക്തിയാൽ സിദ്ധി നേടിയ മഹാശക്തിയുള്ളവർ ആരെല്ലാം?

വരാഹ ഉവാച ദൂരാജ്ജാഗരണേ യാതി മമ ഭക്തൌ വ്യവസ്ഥിതഃ

വർാഹൻ പറഞ്ഞു: ദൂരത്ത് നിന്ന് ഉണർന്നിരിക്കയും എന്നിലേക്കുള്ള ഭക്തിയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ,

ഗായമാനശ്ച ഗീതാനി സംവത്സരഗണാന്ബഹൂന്

അവൻ വർഷങ്ങളോളം ഗാനങ്ങൾ പാടുന്നു.

കൌമുദസ്യ തു മാസസ്യ ശുക്ലപക്ഷേ തു ദ്വാദശീ

കൗമുദ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലാണ്,

ജാഗ്രംസ്തത്ര സ ചാണ്ഡാലോ ഗൃഹീതോ ബ്രഹ്മരക്ഷസാ

അവിടെ, ജാഗരണമിരിക്കുമ്പോൾ, ആ ചാണ്ഡാളനെ ഒരു ബ്രഹ്മരക്ഷസൻ പിടികൂടി.

ദുഃഖശോകേന സന്തപ്തോ ന ശക്നോതി വിചേഷ്ടിതുമ്

വേദനയിലും ദുഃഖത്തിലും കിടന്ന അവൻ ചലിക്കാനോ ഒന്നും ചെയ്യാനോ കഴിയാതെ പോയി.

കിം ത്വയാ ചേഷ്ടിതം മഹ്യം യസ്ത്വേവം പരിധാവസി

നീ എന്നോട് എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് പറയൂ, നീ ഇങ്ങനെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കാനുള്ള കാര്യം എന്താണ്?

തതഃ പ്രോവാച തം ശ്വാദം മാനുഷാഹാരലോലുപഃ

അപ്പോൾ മനുഷ്യഭക്ഷണത്തിൽ അത്യന്തം ആഗ്രഹമുള്ള ആ മാംസഭക്ഷകൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.

വിധാത്രാ വിഹിതസ്ത്വം വ ആഹാരഃ പാരണാവിധൌ

സ്രഷ്ടാവിന്റെ നിർണ്ണയപ്രകാരം, ഉപവാസം അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോൾ നീ എന്നെ ഭക്ഷിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

തൃപ്തിം യാസ്യാമി പരമാം വിധാത്രാ വിഹിതാം മമ 139.

സ്രഷ്ടാവു നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന അത്യുത്തമമായ തൃപ്തി ഞാൻ നേടും.

രാക്ഷസം ഛന്ദയാമാസ മമ ഭക്ത്യാ വ്യവസ്ഥിതഃ

എന്നോടുള്ള ഭക്തിയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ, അവൻ ആ രക്ഷസനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

അവശ്യമേതത്കര്തവ്യം ധാത്രാ ദത്തം യഥാ തവ

ഇത് നിർബന്ധമായും ചെയ്യേണ്ടതാണ്, സ്രഷ്ടാവ് നിനക്കു നൽകിയതുപോലെ.

ഉദ്യംസ്തത്ര ഗത്വാഹമുപാസ്യ വിധിനാ ഹരിമ്

അവിടെ ഉഷസ്സിൽ ഞാൻ പോയി, വിധിപ്രകാരം ഹരിയെ ഉപാസിച്ചു.

വിഷ്ണോഃ സന്തോഷണാര്ഥായ യതോ മേ വ്രതമാസ്ഥിതമ്

വിഷ്ണുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി ഞാൻ ഈ വ്രതം സ്വീകരിച്ചു.

ശ്വപാകസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മരക്ഷഃ ക്ഷുധാര്ദിതഃ

ആ ചാണ്ഡാളന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, വിശപ്പാൽ കഷ്ടപ്പെട്ട ബ്രഹ്മരക്ഷസൻ—

രക്ഷസോ മുഖവിഭ്രഷ്ടഃ പുനരാഗന്തുമിച്ഛസി

രക്ഷസൻ വായ് തുറന്ന് പറഞ്ഞു: 'നീ വീണ്ടും തിരിച്ചു വരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?'

യദ്യപ്യഹം ഹി ചാണ്ഡാലഃ പൂര്വകര്മവിദൂഷിതഃ

ഞാൻ ചാണ്ഡാളനാണെങ്കിലും, പഴയ കർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ട് മലിനനായവനാണെങ്കിലും—

ശൃണു മത്സമയം രക്ഷോ യേനാഹം പുനരാഗമമ്

രക്ഷസേ, ഞാൻ വീണ്ടും വന്നതിന്റെ കാരണം എന്നെ നിന്നോട് സത്യമായി പറയാം.

സത്യേന പുനരേഷ്യാമി മന്യസേ യദി മുംച മാമ് 139.

സത്യത്താൽ ഞാൻ വീണ്ടും വരും; നീ വിശ്വസിച്ചാൽ എന്നെ വിട്ടു വിടു.

സത്യേന സിദ്ധിം പ്രാപ്താ ഹി ഋഷയോ ബ്രഹ്മവാദിനഃ

സത്യത്താൽ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ ആയ ഋഷികൾ വിജയിച്ചവരാകുന്നു.

സത്യം ജയന്തി രാജാനസ്ത്രീണ്യേതാന്യബ്രുവന്നൃതമ്

സത്യത്താൽ രാജാക്കന്മാരും സ്ത്രീകളും ജയിക്കുന്നു; ഇവർ ഒരിക്കലും അസത്യം പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

സത്യേന തപതേ സൂര്യഃ സോമഃ സത്യേന രജ്യതേ

സത്യത്താൽ സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നു; സത്യത്താൽ ചന്ദ്രൻ ആനന്ദിക്കുന്നു.