വരാഹപുരാണമ്

നദീനാം ചൈവ നിര്ഘോഷോ മയൂരാണാം ച നിഃസ്വനഃ

നദികളുടെ ഗംഭീരമായ ശബ്ദവും മയിലുകളുടെ വിളികളും അവിടെ മുഴങ്ങുന്നു.

വാതാഃ പ്രവാന്തി തേ തത്ര ശിഖീനാം ച സുഖാവഹാഃ

അവിടെ കാറ്റുകൾ മൃദുവായി വീശുന്നു, മയിലുകൾക്ക് ആശ്വാസം നൽകുന്നു.

ഗച്ഛത്യേവം സ കാലോ ഹി മേഘദുന്ദുഭിനാദിതഃ 138.

ഇങ്ങനെ, ആ കാലം മേഘങ്ങളുടെ മൃദംഗശബ്ദത്തോടെ കടന്നു പോകുന്നു.

തഡാഗാനി പ്രസന്നാനി കുമുദോത്പലവന്തി ച

ചെരുവുകൾ സുതാരമായും, കുമുദവും ഉത്പലവും നിറഞ്ഞതുമായിരിക്കുന്നു.

പ്രവാന്തി സുസുഖാ വാതാഃ സുഗന്ധാശ്ച സുശീതലാഃ

സുഖകരവും സുഗന്ധവും ശീതളവുമായ കാറ്റുകൾ വീശുന്നു.

ഏവം ശരദി നിര്വൃത്തേ കൌമുദേ സമുപാഗതേ

ഇങ്ങനെ ശരത്കാലം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, കൗമുദി ഉത്സവം എത്തുന്നു.

ഏകാദശ്യാം തതഃ സുഭ്രു സ്നാതൌ ക്ഷൌമവിഭൂഷിതൌ

അതിനുശേഷം, പതിനൊന്നാം ദിവസം, സ്നാനം ചെയ്ത്, കൌശേയവസ്ത്രം അണിഞ്ഞ്—

ഉഷിതാസ്ത്വത്ര ഷണ്മാസാന്സുഖം ച ദ്വാദശീ ഭവേത്

അവിടെ ആറുമാസം സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞ്, പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം വരുന്നു.

പിത്രോസ്തു വചനം ശ്രുത്വാ സ പുത്രോ ധര്മനിഷ്ഠിതഃ

പിതാക്കളുടെയൊക്കെയും വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ആ ധർമ്മനിഷ്ഠനായ മകൻ—

ഏവമേതന്മഹാഭാഗ യത്ത്വയാ പരിഭാഷിതമ്

മഹാഭാഗേ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ് എല്ലാം.

ഏഷാ വൈ ദ്വാദശീ താത പ്രഭുനാരായണപ്രിയാ

ഇതാണ് പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം, പ്രിയപുത്രാ, ഭഗവാൻ നാരായണനു പ്രിയമായത്.

ദദതേഽസ്യാം പ്രഹൃഷ്ടാശ്ച ദ്വാദശ്യാം കൌമുദേ സിതേ

പന്ത്രണ്ടാം കൗമുദി ശുദ്ധദിവസത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ആളുകൾ ദാനം ചെയ്യുന്നു.

തേന ദാനപ്രഭാവേണ വിഷ്ണുതോഷകരേണ ച 138.

അങ്ങനെയുള്ള ദാനത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, വിഷ്ണുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതുകൊണ്ട്—

ഏവം കഥയതാം തേഷാം പ്രഭാതാ രജനീ ശുഭാ

അവർ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ആ ശുഭരാത്രി പ്രഭാതമായി.

ശുചിര്ഭൂത്വാ യഥാന്യായം ക്ഷൌമവസ്ത്രവിഭൂഷിതഃ

ശുദ്ധനായ്, യഥാവിധി, കൌശേയവസ്ത്രം അണിഞ്ഞ്—

ഉഭൌ തച്ചരണൌ ഗൃഹ്യ പിതരൌ സമഭാഷത

അവൻ ഇരുവശത്തും പിതാക്കളുടെയുടെ കാലുകൾ പിടിച്ചു വണങ്ങി സംസാരിച്ചു.

യദ്ഭവാന്പൃച്ഛതേ താത ഗുഹ്യം സൌകരവം പ്രതി

എന്താണ് അച്ഛൻ പഞ്ചാരക്കൊന്നിന്റെ രഹസ്യം കുറിച്ച് ചോദിക്കുന്നത്—

ഭക്ഷിതാശ്ച പതംഗാ മേ അജീര്ണേനാതിപീഡിതഃ

ഞാൻ കീടങ്ങൾ തിന്നി, അജീർണത്തിൽ വല്ലാതെ വേദനിച്ചു.

ദൃഷ്ട്വാ മാം വിഹ്വലം ബാലാ ഗൃഹീത്വാ ക്രീഡിതും ഗതാഃ

എന്നെ ആശ്ചര്യത്തോടെ കണ്ട കുട്ടികൾ എന്നെ പിടിച്ച് കളിക്കാൻ കൊണ്ടുപോയി.

ത്വയാ ദൃഷ്ടോ മയാ ദൃഷ്ടോ ഹ്യം ചേതി കലിഃ കൃതഃ

നീ എന്നെ കണ്ടു, ഞാൻ നിന്നെ കണ്ടു — അങ്ങനെ മത്സരമാരംഭിച്ചു.

ന മമേതി തവേത്യുക്ത്വാ ഹ്യാദിത്യം തീര്ഥമുത്തമമ്

"ഇത് എന്റെതല്ല, നിന്റെതാണ്" എന്ന് പറഞ്ഞ്, ഞാൻ സൂര്യന്റെ ഉത്തമമായ തീർത്ഥത്തിൽ പോയി.

തത്ര മുക്താ മയാ പ്രാണാഃ സൂര്യതീര്ഥേ മഹൌജസി

അവിടെ, മഹത്തായ സൂര്യതീർത്ഥത്തിൽ, ഞാൻ ജീവൻ വിട്ടു.

ജാതസ്തവ സുതോ മാതസ്തദേതദ്ദിനമുത്തമമ് 138.

അമ്മേ, നിന്റെ മകനായി ഞാൻ ജനിച്ചു; ഇതാണ് ആ അത്യുത്തമമായ ദിവസം.

വ്യതീതാനി ച ഗുഹ്യം തേ കഥനം മമ ചൈവ യത്

ഇതുവരെ സംഭവിച്ച രഹസ്യവും എന്റെ കഥയും ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.

അഹം കര്മ കരിഷ്യാമി ഗച്ഛ താത നമോഽസ്തു തേ

ഞാൻ എന്റെ കര്‍ത്തവ്യം ചെയ്യാം; നീ പോവൂ, പ്രിയനേ, നമസ്കാരം.

വിഷ്ണുപ്രോക്താനി കര്മാണി യം യം കാരയിതാ ഭവാന്

വിഷ്ണു പറഞ്ഞ എല്ലാ കര്‍മങ്ങളും നീ ചെയ്യിക്കണം.

വടമാലാ യഥാന്യായം കര്മസംസാരമോക്ഷണമ്

വടമാല ശരിയായ രീതിയിൽ ധരിച്ചാൽ കര്‍മസഞ്ചാരത്തിൽ നിന്ന് മോക്ഷം ലഭിക്കും.

കൃത്വാ തു വിപുലം കര്മ തതഃ പംചത്വമാഗതാഃ

വലിയ കര്‍മങ്ങൾ ചെയ്ത ശേഷം അവർ മരണത്തെത്തിച്ചു.

വിമുക്താഃ സര്വസംസാരാച്ഛ്വേതദ്വീപമുപാഗതാഃ

എല്ലാ സാംസാരിക ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്നുമുക്തരായി, അവർ ശ്വേതദ്വീപിൽ എത്തി.