വരാഹപുരാണമ്

ചിന്തയിഷ്യതി ഭദ്രം തേ യദാ തത്പ്രാപ്നുയാ വയഃ

നിനക്ക് ആ പ്രായം എത്തിയാൽ, നിനക്ക് ഉത്തമമായതെന്താണെന്ന് നീ ആലോചിക്കും,

കിമിദം ചിന്തിതം വത്സ ഗമനേ സൌകരം പ്രതി

കുഞ്ഞേ, ഈ കാളയോടുള്ള യാത്രയെക്കുറിച്ച് നീ എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നത്?

അമ്ബേതി ഭാഷസേഽദ്യാപി കഥമേതദ്വിചിന്തിതമ് 138.

നീ ഇന്നും എന്നെ 'അമ്മ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു; ഇതെങ്ങനെ ആലോചിച്ചതാണ്?

അപരാധോ ന വിദ്യേത പുത്ര ക്ഷേത്രഗൃഹേഷ്വപി

മകനേ, കൃഷിഭവനുകളിലുപോലും കുറ്റം ഉണ്ടാകുന്നില്ല,

രുഷ്ടേന വാപി ഭീഷായൈ ഗൃഹ്യതേ ചൈവ യഷ്ടികാ

കോപം വന്നാലും, ഭയത്താൽ, ചിലപ്പോൾ കയ്യിൽ വടി എടുക്കാറുണ്ട്,

ഇതി മാതുര്വചഃ ശ്രുത്വാ സ വൈശ്യകുലനന്ദനഃ

അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ആ വൈശ്യകുടുംബത്തിന്റെ സന്തോഷം,

ഉഷിതോഽസ്മി തദംഗേഷു ഗര്ഭസ്ഥഃ കുക്ഷിസംഭവഃ

ഞാൻ അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ വളർന്നു, അവളുടെ അവയവങ്ങളിൽ താമസിച്ചിരിക്കുന്നു,

സ്തനൌ ഹ്യേതൌ മയാ പീതൌ ലലിതേന വിജൃമ്ഭിതൌ

ഈ രണ്ടു മുലകളും ഞാൻ സ്നേഹത്തോടെ, കളിയോടെ കുടിച്ചിരിക്കുന്നു,

അമ്ബ ത്വം മയി കാരുണ്യം കുരുഷ്വ ഖലു ചോചിതമ്

അമ്മേ, എന്നോടു കരുണ കാണിക്കണമേ, അതിനർഹമായതുപോലെ,

ആയാന്തി ച പുനര്യാന്തി ഗതാ ഗച്ഛന്തി ചാപരേ

ചിലർ വരുന്നു, വീണ്ടും പോകുന്നു, മറ്റുള്ളവർ പോകുന്നു, ചിലർ വീണ്ടും വരുന്നു,

കുതോ ജാതഃ ക്വ സംബദ്ധഃ കസ്യ മാതാ പിതാഥവാ

ആർക്ക് എവിടെ ജനനം, ആരോടാണ് ബന്ധം, ആരാണ് അമ്മ, ആരാണ് അച്ഛൻ?

മാതാപിതൃസഹസ്രാണി പുത്രദാരശതാനി ച

അയ്യോ, ആയിരക്കണക്കിന് അമ്മമാരും അച്ഛന്മാരും, നൂറുകണക്കിന് മക്കളും ഭാര്യമാരും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്—

ഏവം ചിന്താം സമാസാദ്യ മാ ശുചോ ജനനി ക്വചിത് 138.

ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചാൽ, അമ്മേ, ഒരിക്കലും ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല.

അഹോ ബത മഹദ്ഗുഹ്യം കിമേതത്താത കഥ്യതാമ്

അയ്യോ, ഇതെന്തൊരു വലിയ രഹസ്യം! അച്ഛാ, ദയവായി അതു പറയണം.

ഉവാച മധുരം വാക്യം ജനനീം പിതരം തഥാ

അവൻ അമ്മയോടും അച്ഛനോടും മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

തത്പൃച്ഛ്യതാം ഭവദ്ഭ്യാം ഹി ഗുഹ്യം സൌകരവം പ്രതി

സൗകരവം സംബന്ധിച്ച ഈ രഹസ്യം നിങ്ങളിരുവരും ചോദിക്കണം.

സൂര്യതീര്ഥം സമാസാദ്യ യത്താത പരിപൃച്ഛസി

സൂര്യതീർഥത്തിൽ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ, അച്ഛാ, നീ എന്ത് ചോദിച്ചാലും—

ഗമനേ കൃതസംകല്പൌ തതഃ സൌകരവം പ്രതി

പോകാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചശേഷം, സൗകരവത്തെക്കുറിച്ച്—

ഗതഃ സ പദ്മപത്രാക്ഷ ആഭീരാണാം ജനേശ്വരഃ

പദ്മപത്രംപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള ആഭീരന്മാരുടെ രാജാവ് അവിടെ പോയി.

അഗ്രേ സര്വാസ്താഃ പ്രയയുര്ദ്രവ്യേണ ച സമായുതാഃ

അവരൊക്കെയും സമ്പത്തുമായി മുന്നോട്ട് പോയി.

തതഃ പൂര്വാര്ദ്ധയാമേന മാഘമാസേ ത്രയോദശീ

അപ്പോൾ, മാഘമാസത്തിലെ പതിമൂന്നാം തീയതിയിൽ, പകുതിക്കാലത്ത്—

മുഹൂര്ത്തേന ച തേനൈവ ഗമനം കുരുതേ തതഃ

അന്നേ അതേ സമയത്ത്, അവൻ യാത്രക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

അഥ ദീര്ഘേണ കാലേന നാരായണമുദാവഹാഃ 138.

ശേഷം, നീണ്ട കാലം കഴിഞ്ഞ്, നിങ്ങൾ നാരായണനെ കൊണ്ടുവന്നു.

സ്നാതാഃ സന്തര്പ്യ ച പിതൄന്മമ വസ്ത്രവിഭൂഷിതാഃ

കുളിച്ച്, പിതൃകർമ്മം നടത്തി, വസ്ത്രവും ആഭരണവും ധരിച്ച്—

തത്ര ഭങ്ഗുരസോ നാമ മമ കര്മപരായണഃ

അവിടെ ഭംഗുരസ എന്ന, എന്റെ കർമ്മനിഷ്ഠനായ ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

തതഃ സ പ്രദദൌ തസ്യ വിംശാ ഗാവോ മഹാധനാഃ

അപ്പോൾ അവൻ അവനു ഇരുപത് വിലയേറിയ പശുക്കൾ നൽകി.

പ്രദദൌ ധനരത്നാനി നിത്യമേവ ദിനേ ദിനേ

അവൻ ധനവും രത്നങ്ങളും എല്ലാ ദിവസവും തന്നിരുന്നു.

ഏവം തു വസതസ്തസ്യ വര്ഷാകാല ഉപാഗതഃ

അങ്ങനെ അവൻ അവിടെ താമസിക്കുമ്പോൾ, മഴക്കാലം എത്തി.

പുഷ്പിതാനി കദമ്ബാനി കുടജാര്ജ്ജുനകാനി ച

കദംബമരങ്ങളും കൂടജവും അർജ്ജുനമരങ്ങളും പൂത്തുലഞ്ഞു.