ആദായ സ്വഗൃഹം യാതസ്തേന രാജ്ഞാതിമാനിതഃ
അവയെല്ലാം രാജാവിന്റെ ആദരവോടെ അവൻ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
അവ്യുച്ഛിന്നാഽഭവത്പ്രീതീ രോഹിണീചംദ്രയോരിവ
അവരുടെ സ്നേഹം ഒരിക്കലും തളരാതെ തുടർന്നു, രോഹിണിയും ചന്ദ്രനും പോലെ.
വനേ ചോപവനേ ചൈവ യേ കേചിന്നന്ദനോപമാഃ
കാടിലും തോട്ടങ്ങളിലും എല്ലാം നന്ദനവനപോലെയായിരുന്നു.
നഷ്ടം മന്യേത ചാത്മാനം രാജപുത്രീ യശസ്വിനി
പ്രശസ്തയായ രാജകുമാരി താനെ നഷ്ടമായെന്നു കരുതും.
ആത്മാനം മന്യതേ പ്രീത്യാ നഷ്ടപ്രായം വസുന്ധരേ 137.
സ്നേഹത്താൽ ഭൂമി തന്നെ തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെയാണെന്ന് കരുതും.
നാന്തരം പശ്യതേ കശ്ചിത് പുരുഷഃ പുണ്യകര്മണോഃ
ആ രണ്ട് പുണ്യവാന്മാരിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും ആരും കാണുന്നില്ല.
കലിംഗസ്തോഷയാമാസ പൌരാന്ജാനപദാംസ്തഥാ
കാളിംഗരാജകുമാരൻ നഗരവാസികളെയും ദേശവാസികളെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
താഭ്യാം സന്തോഷിതാഃ സര്വാഃ ശീലേന സ്വഗുണൈസ്തഥാ
അവരുടെ നല്ല സ്വഭാവത്താലും ഗുണങ്ങളാലും എല്ലാവരും സന്തുഷ്ടരായി.
രമതേ തത്ര ചാന്യോന്യം ശചീവാസവയോരിവ
അവിടെ അവർ പരസ്പരം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു, ശചിയും ഇന്ദ്രനും പോലെ.
വ്യജിജ്ഞപദ്രാജസുതം സൌഹൃദേന യശസ്വിനീ
പ്രശസ്തയായ രാജകുമാരി സൗഹൃദത്താൽ തന്റെ മനസ്സു രാജകുമാരനോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു.
മമ സ്നേഹാത്പ്രിയം ചൈവ തദ്ഭവാന്വക്തുമര്ഹതി
എന്നോടുള്ള സ്നേഹത്താലും, അതിന്റെ പ്രിയത്വത്താലും, നീ ഇത് പറയേണ്ടതാണല്ലോ.
ഉവാച മധുരം വാക്യം പദ്മപത്രനിഭേക്ഷണഃ
താമരയിലപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവൻ മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
സര്വം തേ കഥയിഷ്യാമി ശപേ സത്യേന സുന്ദരി
സുന്ദരിയേ, ഞാൻ നിനക്കൊക്കെ പറയാം; സത്യത്തിൻമേൽ ഞാൻ ശപതം ചെയ്യുന്നു.
തസ്യ മൂലം തപോ രാജ്ഞി രാജ്യം സത്യേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്
രാജ്ഞിയേ, അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം തപസ്സാണ്; രാജ്യം സത്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.
ന മിഥ്യാ പൂര്വമുക്തം മേ ബ്രൂഹി കിം കരവാണി തേ 137.
ഞാൻ മുമ്പ് ഒരിക്കലും കള്ളം പറഞ്ഞിട്ടില്ല; നീ പറയൂ, ഞാൻ നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യണം?
അഥവാ പരമഗ്ര്യം തു പട്ടബന്ധം കരോമി തേ
അല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ നിനക്കായി ഏറ്റവും ഉന്നതമായ പട്ടാഭിഷേകം നടത്താം.
സുപ്താ നൈവ ച ദ്രഷ്ടവ്യാ വ്രതമേതന്മുഹൂര്ത്തകമ്
ഉറങ്ങുന്നവരെ കാണാൻ പാടില്ല; ഈ വ്രതം ഒരു നിമിഷം മാത്രമാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്.
കൃത്വാ നിഷ്കണ്ടകം രാജ്യം ദത്ത്വാ പംചത്വമാഗതഃ 137.
കണ്ടകങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത രാജ്യം സൃഷ്ടിച്ച് അതു കൈമാറി, അവൻ അഞ്ചാമത്തെ അവസ്ഥയിലേക്കു പോയി.
മനുനാ വൈ കൃതോ ധര്മ ഏഷ നൈവ ന ദൃശ്യതേ 137.
ഈ ധർമ്മം മനുവാണ് സ്ഥാപിച്ചത്; ഇതിന് മറ്റെവിടെയും കാണാനാവില്ല.
യത്തദാ ചിന്തിതം പൂര്വം ദ്രഷ്ടുകാമേന താം പ്രിയാമ് 137.
സ്വന്തം പ്രിയപ്പെട്ടവളെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് മുമ്പ് ചിന്തിച്ചതെന്തോ അതാണ്.
അന്യായേന വ്രതം ചീര്ണം സര്വതോ വികൃതം ഭവേത് 137.
അന്യായമായി വ്രതം ആചരിച്ചാൽ അതു മുഴുവനായും ദോഷകരമാകും.
തത്ര ഗോപ്യം കിമസ്തീതി യേന തേ പരിവേദനാ 137.
ഇവിടെ ഒളിപ്പിക്കേണ്ടത് എന്താണ്, അതിനാലാണ് നിനക്ക് ഈ വിഷമം?
പ്രാശ്നാസി പിശിതാന്നം ച പ്രാവാരാന്ഭൂഷണാനി ച
നീ മാംസം, പാകംചെയ്ത ഭക്ഷണം, വസ്ത്രങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ എന്നിവയും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ഗച്ഛസ്യനാരതം രാജന് കിം സ്ഥിതം ച മയാ വിനാ 137.
രാജാവേ, നീ ഒരുനിമിഷവും നിൽക്കാതെ പോകുന്നു; ഞാൻ കൂടെ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ എന്താണ് ശേഷിക്കുന്നത്?
പ്രത്യുവാച പ്രിയം വാക്യം രാജാനം ധര്മവാദിനമ് 137.
ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ച രാജാവിനോട് അവൻ സ്നേഹപൂർവ്വം മറുപടി പറഞ്ഞു.
സമം മഹിഷ്യാ ചാചമ്യ ക്ഷണം വിശ്രമ്യ പാര്ഥിവഃ 137.
രാജാവും ഭാര്യയും ചേർന്ന് വെള്ളം കുടിച്ചു, ഒരു നിമിഷം വിശ്രമിച്ചു.
ഉവാച മധുരം വാക്യം പുത്രം പുത്രവതാം വരഃ 137.
മക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അച്ഛൻ മകനോട് മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
തതഃ പിതുര്വചഃ ശ്രുത്വാ രാജപുത്രോ യശസ്വിനി 137.
അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, മഹത്വമുള്ള രാജകുമാരൻ—
ഏവം ഗച്ഛതി കാലേ തു തയോസ്തത്ര വസുന്ധരേ 137.
അങ്ങനെ സമയം കടന്നുപോയപ്പോൾ, അവരെ ഇരുവരും അവിടെയായിരുന്നു, ഭൂമിദേവി.
ഏഹ്യേഹി നാഥ ഗച്ഛാവഃ പശ്യ ഗോപ്യം മനീഷിതമ് 137.
വരൂ, വരൂ, പ്രഭോ, നമുക്ക് പോകാം; രഹസ്യമായ ആഗ്രഹം കാണൂ.