വരാഹപുരാണമ്

ശ്രീവരാഹ ഉവാച മമ ക്ഷേത്രം പരം ചൈവ ശുദ്ധം ഭാഗവതപ്രിയമ്

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: അതാണ് എന്റെ പരമമായ ക്ഷേത്രം; അത്യന്തം ശുദ്ധവും ഭഗവാന്റെ ഭക്തന്മാർക്ക് പ്രിയവുമാണ്.

പരം കോകാമുഖം സ്ഥാനം തഥാ കുബ്ജാ മ്രകം പരമ്

കൊകാമുഖം അത്യുത്തമമായ സ്ഥലമാണ്, അതുപോലെ തന്നെ കുബ്ജാമ്രകവും മഹത്തായതാണ്.

യത്ര സംസ്ഥാ ച മേ ദേവി ഹ്യുദ്ധൃതാസി രസാതലാത്

പ്രിയ ദേവി, അവിടെയാണ് നിന്നെ ഞാൻ പാതാളത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി സ്ഥാപിച്ചത്.

ധരോവാച കിം വാ പുണ്യം ഭവേത്തത്ര സ്നാതസ്യ പിബതസ്തഥാ

ഭൂമി ചോദിച്ചു: അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്കു ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം എന്താണ്?

ശ്രീവരാഹ ഉവാച യാം ഗതിം തേ പ്രപദ്യന്തേ നരാഃ സൌകരവേ മൃതാഃ।।൧൩൭.

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: സൌകരത്തിൽ മരിക്കുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഗതി എന്താണെന്ന് കേൾക്കൂ.

യത്ര സ്നാതസ്യ യത്പുണ്യം ഗതസ്യ ച മൃതസ്യ ച

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവനും, അവിടെ നിന്ന് പോകുന്നവനും, അവിടെ മരിക്കുന്നവനും ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം—

ശൃണു പുണ്യം മഹാഭാഗേ മമ ക്ഷേത്രേഷു സുന്ദരി

എന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം കേൾക്കൂ, സുന്ദരിയേ, ഭാഗ്യശാലിയേ.

ദശ പൂര്വാപരാശ്ചാപി അപരേ സപ്ത പംച ച

പത്തു പൂർവ്വികരും പത്തുപിന്നാലെയുള്ളവരും, കൂടാതെ ഏഴുപേരും അഞ്ചുപേരും കൂടി—

ഗമനാദേവ സുശ്രോണി മുഖസ്യ മമ ദര്ശനാത്

അവിടെ പോകുന്നതു മാത്രം കൊണ്ടോ, എന്റെ മുഖം കാണുന്നതു കൊണ്ടോ, സുന്ദരിയേ—

ധനധാന്യസമൃദ്ധേഷു രൂപവാന്ഗുണവാന് ശുചിഃ

അവൻ ധന്യനും ധാന്യസമൃദ്ധിയുള്ളവനും, സുന്ദരനും ഗുണവാനും ശുദ്ധനും ആകുന്നു.

ഏവം വൈ മാനുഷോ ഭൂത്വാ അപരാധവിവര്ജിതഃ

ഇങ്ങനെ മനുഷ്യനായി ജനിച്ച്, പാപങ്ങൾ ഇല്ലാതെ—

യേ മൃതാസ്തസ്യ ക്ഷേത്രസ്യ സൌകരസ്യ പ്രഭാവതഃ

ആ സൌകരക്ഷേത്രത്തിൽ മരിക്കുന്നവർക്ക്, അവിടുത്തെ മഹത്വം കൊണ്ടു—

ത്യക്ത്വാ കലേവരം തൂര്ണം ശ്വതേദ്ദ്വീപം പ്രയാന്തി തേ

ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം, അവർ വേഗത്തിൽ ശ്വേതദ്വീപിലേക്ക് പോകുന്നു.

തീര്ഥേഷു തേഷു സ്നാതശ്ച യാം പ്രാപ്നോതി പരാം ഗതിമ്

അവിടെയുള്ള തീർത്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ നേടുന്ന പരമഗതി—

ശൃണു പുണ്യം തത്ര ഭദ്രേ പ്രാപ്നോതി പരമം നരഃ ൧൩൭.

അവിടെ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം കേൾക്കൂ, ഭാഗ്യവതിയേ; മനുഷ്യൻ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

വൈശാഖ ദ്വാദശീം പ്രാപ്യ സ്നായാദ്യോ വിധിപൂര്വകമ്

വൈശാഖമാസത്തിലെ ദ്വാദശി ദിവസം, വിധിപ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ—

ധനധാന്യസമൃദ്ധോ ഹി ജായതേ വിപുലേ കുലേ

അവൻ ധന്യവും ധാന്യസമൃദ്ധിയുള്ള വലിയ കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.

അപരാധം വര്ജയതി ദീക്ഷിതശ്ചൈവ ജായതേ

അവൻ തെറ്റുകൾ ഒഴിവാക്കി, ദീക്ഷിതനായി ജനിക്കുന്നു.

തീര്ത്വാ ചക്ര ഗദാശംഖപദ്മപാണിശ്ചതുര്ഭുജഃ

ചക്രം, ഗദ, ശംഖ്, താമരപ്പൂ കൈവശം വച്ച നാലു കൈകളോടെ, അവൻ അതിനെ കടന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ചക്രതീര്ഥേ വിശാലാക്ഷി മരണേ കൃതകൃത്യതഃ

വിശാലമായ കണ്ണുള്ളവളേ, ചക്രതീർത്ഥത്തിൽ മരിക്കുന്നവൻ ജീവിതലക്ഷ്യം നേടിയവനാണ്.

ശിരസ്യഞ്ജലിമാധായ ശ്ലക്ഷ്ണമേതദുവാച ഹ

തലയിൽ കൈകൂപ്പി, അവൻ മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ഏതദാചക്ഷ്വ തത്ത്വേന പരം കൌതൂഹലം ഹി മേ

ഇത് സത്യമായി പറയൂ; എനിക്ക് അതിൽ വലിയ കൗതുകം ഉണ്ട്.

ഉവാച വാക്യം മേദിന്യാഃ മേഷദുന്ദുഭിനിഃസ്വനഃ

ആ മേശദുണ്ടുഭി പോലെ മുഴങ്ങുന്ന വാക്കുകൾ അവൻ ഭൂമിയോട് പറഞ്ഞു.

തസ്യ വൈ കാരണം യേന തേന ചാരാധിതോസ്മ്യഹമ്

ഇതിന്റെ കാരണം, അതിലൂടെ ഞാൻ ആരാധിക്കപ്പെട്ടത്, അതു അവനാൽ തന്നെയാണ്.

ദര്ശിതശ്ച മയാ ഹ്യാത്മാ യോ ഹി ദേവേഷു ദുര്ലഭഃ ൧൩൭.

ദേവന്മാർക്കും പ്രാപിക്കാനാവാത്ത എന്റെ സ്വരൂപം ഞാൻ അവനു കാണിച്ചുതന്നു.

മാം സ ദ്രഷ്ടും ന ശക്നോതി മമ തേജഃപ്രമോഹിതഃ

എന്റെ തേജസ്സാൽ അവൻ ഭ്രമിതനായി, എന്നെ കാണാൻ അവനു കഴിയുന്നില്ല.

ന ശക്നോതി തഥാ വക്തും ഭീരുഃ സന്ത്രസ്തലോചനഃ

ഭയത്താൽ കണ്ണുകൾ വിറയക്കുന്നവൻ, അങ്ങനെ സംസാരിക്കാനും കഴിയുന്നില്ല.

വാണീം സൂക്ഷ്മാം സമാദായ സ സോമോ ചോദിതോ മയാ

സൂക്ഷ്മമായ വാക്കുകൾ എടുത്ത്, ആ സോമൻ എന്റെ പ്രേരണയാൽ—

ബ്രൂഹി തത്വേന മേ സോമ യത്തേ മനതി വര്ത്തതേ

സോമാ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ളത് സത്യമായി എന്നോട് പറയൂ.