വരാഹപുരാണമ്

ആരോഗ്യാണാം മഹാരോഗ്യം മങ്ഗലാനാം തു മങ്ഗലമ്

ആരോഗ്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായത്, മംഗളങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മംഗളമായതും ഇതാണ്.

യസ്തു ഭാഗവതോ നിത്യം പഠതേ ച ദൃഢവ്രതഃ

ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ഭഗവാന്റെ ഭക്തനായവൻ ഇതിനെ ദിവസേന വായിച്ചാൽ,

ഏഷ ജപ്യഃ പ്രമാണം ച സന്ധ്യോപാസനമേവ ച

ഇത് ജപിക്കേണ്ടതും, പ്രമാണവുമാണ്; സന്ധ്യാ ഉപാസനയും ഇതേ പോലെ ചെയ്യണം.

ന പഠേന്മൂര്ഖമധ്യേ തു കുശിഷ്യാണാം തഥൈവ ച

മൂഢന്മാരുടെ ഇടയിൽ അല്ലെങ്കിൽ ദുഷ്ടശിഷ്യന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഇത് വായിക്കരുത്.

ഏതത്തേ കഥിതോ ദേവി ആചാരസ്യ വിനിശ്ചയഃ

ദേവി, നല്ല ആചാരത്തിന്റെ നിർണയം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ പ്രായശ്ചിത്തകര്മസൂത്രം നാമ ഷട്ത്രിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിലെ ഭഗവദ്ഗ്രന്ഥത്തിൽ പ്രായശ്ചിത്തകർമസൂത്രം എന്ന നൂറിനും മുപ്പത്താറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ ഗൃധ്രജമ്ബുകാഖ്യാനമ് । തത്രാദിത്യവരപ്രദാനമ് ശ്രുത്വാ തു വിപുലം ഹ്യേതദപരാധവിശോധനമ്

ഇപ്പോൾ കഴുകനും നരിയും എന്ന കഥ. അവിടെ ആദിത്യവ്രതം നൽകുന്നത്, ഈ മഹത്തായ പാപപരിഹാര മാർഗ്ഗം കേട്ടശേഷം—

അഹോ കര്മ മഹാശ്രേഷ്ഠം ഭഗവംസ്തവ ഭാഷിതമ്

ഭഗവനെ, നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് എത്ര മഹത്തായ കർമ്മമാണെന്ന് ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെടുന്നു.

ശ്രുതം ഹ്യേവ മഹാബാഹോ സര്വധര്മാര്ഥ സാധകമ്

മഹാബാഹുവേ, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം നേടാൻ സഹായിക്കുന്നതായിത് ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു.

കിമുച്യതേ വ്രതം ചൈവ ശുഭം കുബ്ജാമ്രകം മഹത്

കുബ്ജാമ്രകം എന്ന ശുഭമായ വ്രതം എന്താണ്, അതെങ്ങനെ ആചരിക്കണം എന്നതാണോ ചോദിക്കുന്നത്?

ശ്രീവരാഹ ഉവാച മമ ക്ഷേത്രം പരം ചൈവ ശുദ്ധം ഭാഗവതപ്രിയമ്

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: അതാണ് എന്റെ പരമമായ ക്ഷേത്രം; അത്യന്തം ശുദ്ധവും ഭഗവാന്റെ ഭക്തന്മാർക്ക് പ്രിയവുമാണ്.

പരം കോകാമുഖം സ്ഥാനം തഥാ കുബ്ജാ മ്രകം പരമ്

കൊകാമുഖം അത്യുത്തമമായ സ്ഥലമാണ്, അതുപോലെ തന്നെ കുബ്ജാമ്രകവും മഹത്തായതാണ്.

യത്ര സംസ്ഥാ ച മേ ദേവി ഹ്യുദ്ധൃതാസി രസാതലാത്

പ്രിയ ദേവി, അവിടെയാണ് നിന്നെ ഞാൻ പാതാളത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി സ്ഥാപിച്ചത്.

ധരോവാച കിം വാ പുണ്യം ഭവേത്തത്ര സ്നാതസ്യ പിബതസ്തഥാ

ഭൂമി ചോദിച്ചു: അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്കു ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം എന്താണ്?

ശ്രീവരാഹ ഉവാച യാം ഗതിം തേ പ്രപദ്യന്തേ നരാഃ സൌകരവേ മൃതാഃ।।൧൩൭.

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: സൌകരത്തിൽ മരിക്കുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഗതി എന്താണെന്ന് കേൾക്കൂ.

യത്ര സ്നാതസ്യ യത്പുണ്യം ഗതസ്യ ച മൃതസ്യ ച

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവനും, അവിടെ നിന്ന് പോകുന്നവനും, അവിടെ മരിക്കുന്നവനും ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം—

ശൃണു പുണ്യം മഹാഭാഗേ മമ ക്ഷേത്രേഷു സുന്ദരി

എന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം കേൾക്കൂ, സുന്ദരിയേ, ഭാഗ്യശാലിയേ.

ദശ പൂര്വാപരാശ്ചാപി അപരേ സപ്ത പംച ച

പത്തു പൂർവ്വികരും പത്തുപിന്നാലെയുള്ളവരും, കൂടാതെ ഏഴുപേരും അഞ്ചുപേരും കൂടി—

ഗമനാദേവ സുശ്രോണി മുഖസ്യ മമ ദര്ശനാത്

അവിടെ പോകുന്നതു മാത്രം കൊണ്ടോ, എന്റെ മുഖം കാണുന്നതു കൊണ്ടോ, സുന്ദരിയേ—

ധനധാന്യസമൃദ്ധേഷു രൂപവാന്ഗുണവാന് ശുചിഃ

അവൻ ധന്യനും ധാന്യസമൃദ്ധിയുള്ളവനും, സുന്ദരനും ഗുണവാനും ശുദ്ധനും ആകുന്നു.

ഏവം വൈ മാനുഷോ ഭൂത്വാ അപരാധവിവര്ജിതഃ

ഇങ്ങനെ മനുഷ്യനായി ജനിച്ച്, പാപങ്ങൾ ഇല്ലാതെ—

യേ മൃതാസ്തസ്യ ക്ഷേത്രസ്യ സൌകരസ്യ പ്രഭാവതഃ

ആ സൌകരക്ഷേത്രത്തിൽ മരിക്കുന്നവർക്ക്, അവിടുത്തെ മഹത്വം കൊണ്ടു—

ത്യക്ത്വാ കലേവരം തൂര്ണം ശ്വതേദ്ദ്വീപം പ്രയാന്തി തേ

ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം, അവർ വേഗത്തിൽ ശ്വേതദ്വീപിലേക്ക് പോകുന്നു.

തീര്ഥേഷു തേഷു സ്നാതശ്ച യാം പ്രാപ്നോതി പരാം ഗതിമ്

അവിടെയുള്ള തീർത്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ നേടുന്ന പരമഗതി—

ശൃണു പുണ്യം തത്ര ഭദ്രേ പ്രാപ്നോതി പരമം നരഃ ൧൩൭.

അവിടെ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം കേൾക്കൂ, ഭാഗ്യവതിയേ; മനുഷ്യൻ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

വൈശാഖ ദ്വാദശീം പ്രാപ്യ സ്നായാദ്യോ വിധിപൂര്വകമ്

വൈശാഖമാസത്തിലെ ദ്വാദശി ദിവസം, വിധിപ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ—

ധനധാന്യസമൃദ്ധോ ഹി ജായതേ വിപുലേ കുലേ

അവൻ ധന്യവും ധാന്യസമൃദ്ധിയുള്ള വലിയ കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.

അപരാധം വര്ജയതി ദീക്ഷിതശ്ചൈവ ജായതേ

അവൻ തെറ്റുകൾ ഒഴിവാക്കി, ദീക്ഷിതനായി ജനിക്കുന്നു.

തീര്ത്വാ ചക്ര ഗദാശംഖപദ്മപാണിശ്ചതുര്ഭുജഃ

ചക്രം, ഗദ, ശംഖ്, താമരപ്പൂ കൈവശം വച്ച നാലു കൈകളോടെ, അവൻ അതിനെ കടന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.