വരാഹപുരാണമ്

സ്വയം തിഷ്ഠന്തി വൈ തത്ര മനുജാ വിഗതസ്പൃഹഃ

അവിടെ മനുഷ്യർ സ്വയം, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും വിട്ട്, നിലകൊള്ളുന്നു.

തത്ര വര്ഷസഹസ്രാണി ദിവ്യാന്യേവ ദൃഢവ്രതഃ

അവിടെ, ഉറച്ച പ്രതിജ്ഞയോടെ, അവർ ദൈവികമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾ താമസിക്കുന്നു.

ഹതാനാം ചൈവ മാംസാനി യേ ച ഭോജ്യാസ്തവ പ്രിയാഃ

കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ മാംസം, നിനക്കിഷ്ടമായ ഭക്ഷ്യങ്ങൾ—

പൂര്ണേ വര്ഷസഹസ്രേ തു സ്ഥിത്വാ ത്വം സമലേ പുനഃ

പൂർണ്ണമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ, നീ വീണ്ടും ശുദ്ധനായി നിലകൊള്ളും.

തത്ര ജ്ഞാസ്യസി ചാത്മാനം ഗൌതമാശ്രമസംസ്ഥിതഃ

അവിടെ, ഗൗതമന്റെ ആശ്രമത്തിൽ താമസിച്ചുകൊണ്ട്, നീ സ്വയം അറിയും.

സതതം പാപസമ്പന്നം കപാലം ശിരസി സ്ഥിതമ്

എപ്പോഴും പാപം നിറഞ്ഞ ഒരു കപ്പാലം നിന്റെ തലയിൽ ഉറപ്പായി ഇരിക്കും.

ഏവം രുദ്രം വരം ദത്ത്വാ തത്രൈവാന്തര്ഹിതോഽഭവമ്

ഇങ്ങനെ, രുദ്രനു വരം നൽകി, ഞാൻ അവിടെ നിന്നു അപ്രത്യക്ഷനായി.

അതോ ന രോചതേ ഭൂമേ ശ്മശാനം മേ കദാചന 136.

അതിനാൽ, ഭൂമിദേവി, എനിക്ക് ശ്മശാനം ഒരിക്കലും ഇഷ്ടമല്ല.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ ശ്മശാനം മേ ജുഗുപ്സിതമ്

ഭദ്രേ, എനിക്ക് ശ്മശാനം എങ്ങനെ വെറുപ്പാണ് എന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.

പ്രായശ്ചിത്തം പ്രവക്ഷ്യാമി യേന ശുധ്യതി കില്ബിഷാത്

ഇപ്പോൾ ഞാൻ പാപം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ വേണ്ട പ്രായശ്ചിത്തം പറയും.

ആകാശശയനം കുര്യാദേകവസ്ത്രഃ കുശാസനേ

ഒരാൾ ഒരു വസ്ത്രം മാത്രം ധരിച്ചു, കുശത്തിരിയിൽ ഇരുന്നു, ആകാശത്തിൻ കീഴിൽ ഉറങ്ങണം.

വിമുക്തഃ സര്വപാപേഭ്യോ മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.

തസ്യ വൈ ശൃണു സുശ്രോണി പ്രായശ്ചിത്തം സുശോധനമ്

സുന്ദരനിതംബിനി, അവനു വേണ്ടി ഉത്തമമായ പ്രായശ്ചിത്തം കേൾക്കു.

ജായതേ മാനവസ്തത്ര മമ കര്മപരായണഃ

അവിടെ, എന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ ജനിക്കും.

തസ്യ വക്ഷ്യാമി സുശ്രോണി പ്രായശ്ചിത്തം മഹൌജസമ്

സുന്ദരനിതംബിനി, അവനു വേണ്ടി ഞാൻ അതിശക്തമായ പ്രായശ്ചിത്തം പറയും.

യാവകേന ദിനൈകം തു ഗോമൂത്രേണ ച കാരയേത്

ഒരു ദിവസം അവൻ യവവും പശുമൂത്രവും മാത്രം കഴിക്കണം.

ന സ ഗച്ഛതി സംസാരം മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

അവൻ വീണ്ടും ജന്മമെടുക്കുന്നില്ല; എന്റെ ലോകത്തേക്ക് അവൻ എത്തുന്നു.

മൂര്ഖഃ സ പാപകര്മാ ച മമ കര്മപരായണഃ 136.

അവൻ ഒരു മണ്ടനും പാപകരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവനും ആണെങ്കിലും എന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

യാവദ്രോമ വരാഹസ്യ മമ ഗാത്രേഷു സംസ്ഥിതമ്

എന്റെ വരാഹശരീരത്തിൽ എത്ര രോമങ്ങൾ ഉണ്ടോ, അത്രയും എണ്ണം കൊണ്ടാണ്—

അന്യച്ച തേ പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

മറ്റൊന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറയും, അതു ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കു, ഭൂമിദേവി.

യാവത് തത്തനുസംസ്ഥം തു ഭജതേ തു പ്രതിഷ്ഠിതമ്

ആത്‌മാവു ആ ശരീരത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം—

അന്യച്ച തേ പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

വേറെ ഒരു കാര്യം കൂടി ഞാൻ പറയും, അതു ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കു, ഭൂമിദേവി.

അന്ധോ ഭൂത്വാ തതോ ദേവി ജന്മ ചൈവം പ്രതിഷ്ഠിതമ്

അവൻ കുരുടനായി ജനിക്കുന്നു, ദേവി, അങ്ങനെ അവനു ജനനം ലഭിക്കുന്നു.

ജായതേ വിപുലേ സിദ്ധേ കുലേ ഭാഗവതേ ശുചിഃ

അവൻ മഹത്തായ, സിദ്ധിയും ഭക്തിയും ഉള്ള ശുദ്ധമായ കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.

ദ്രവ്യവാന്ഗുണവാംശ്ചൈവ രൂപവാഞ്ഛീലവാഞ്ഛുചിഃ

അവനു സമ്പത്തും ഗുണങ്ങളും സൌന്ദര്യവും നല്ല സ്വഭാവവും ശുദ്ധിയും ഉണ്ടാകും.

കില്ബിഷാദ്യേന മുച്യേത മമ കര്മപരായണഃ

ഇങ്ങനെ, എന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെട്ടാൽ, അവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.

ദിനാനി സപ്ത തിഷ്ഠേത സപ്ത വൈ പായസേന ച

അവൻ ഏഴു ദിവസം വെറും പാലിൽ മാത്രം ജീവിക്കണം.

പ്രായശ്ചിത്താന്മഹാഭാഗേ മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി 136.

പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്താൽ, മഹാഭാഗേ, അവൻ എന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തുന്നു.

തത്ര ദോഷം പ്രവക്ഷ്യാമി ശൃണു സുന്ദരി തത്ത്വതഃ

ഇതിൽ ഉള്ള ദോഷം ഞാൻ പറയാം; സുന്ദരി, സത്യമായി കേൾക്കു.