വരാഹപുരാണമ്

ബ്രഹ്മാണം തു വിജാനാതി നാവയോരന്തരേണ ഹി

നമ്മളെ തമ്മിൽ വേറെ ആരും അറിയില്ല; ബ്രഹ്മാവിന് പോലും അതിനപ്പുറം അറിയില്ല.

ഏവം മഹ്യം ഹരോ വാക്യമുക്ത്വാ ഭൂതമഹേശ്വരഃ

ഇങ്ങനെ ഭൂതങ്ങളുടെ മഹേശ്വരനായ ഹരൻ എനിക്ക് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

തവ വിഷ്ണോ പ്രസാദേന മയാ തത്ത്രിപുരം ഹതമ്

വിഷ്ണോ, നിന്റെ കൃപയാൽ ആ ത്രിപുരം ഞാൻ നശിപ്പിച്ചു.

ബാലവൃദ്ധാ ഹതാസ്തത്ര വിസ്ഫുരന്തോ ദിശോ ദശ

അവിടെ കുട്ടികളും മൂപ്പന്മാരും കൊല്ലപ്പെട്ടു, പത്തു ദിശകളിലേക്കും ചിതറിപ്പോയി.

പ്രണഷ്ടയോഗമായശ്ച നഷ്ടൈശ്വര്യശ്ച മാധവ

മാധവാ, അവരുടെ യോഗവും മായയും നഷ്ടപ്പെട്ടു; ഐശ്വര്യവും ഇല്ലാതായി.

വിഷ്ണോ തത്ത്വേന മേ ബ്രൂഹി ശോധനം പാപ നാശനമ്

വിഷ്ണോ, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന ശുദ്ധീകരണ മാർഗം സത്യമായി എനിക്ക് പറയൂ.

ഏവം ചിന്താത്മനസ്തസ്യ മയാ രുദ്രസ്യ ഭാഷിതമ്

അവൻ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു.

മമൈവം വചനം ശ്രുത്വാ ഭഗവാന്പരമേശ്വരഃ 136.

എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഭഗവാൻ പരമേശ്വരൻ—

കീദൃശഃ സമലോ വിഷ്ണോ യത്ര ഗച്ഛാമഹേ വയമ്

വിഷ്ണോ, നമ്മൾ പോകേണ്ടതായ സമത്വമുള്ള ആ സ്ഥലം എങ്ങനെയാണ്?

തത്പാപശോധനാര്ഥായ മയാ വാക്യം പ്രഭാഷിതമ്

ആ പാപം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ഞാൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

സ്വയം തിഷ്ഠന്തി വൈ തത്ര മനുജാ വിഗതസ്പൃഹഃ

അവിടെ മനുഷ്യർ സ്വയം, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും വിട്ട്, നിലകൊള്ളുന്നു.

തത്ര വര്ഷസഹസ്രാണി ദിവ്യാന്യേവ ദൃഢവ്രതഃ

അവിടെ, ഉറച്ച പ്രതിജ്ഞയോടെ, അവർ ദൈവികമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾ താമസിക്കുന്നു.

ഹതാനാം ചൈവ മാംസാനി യേ ച ഭോജ്യാസ്തവ പ്രിയാഃ

കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ മാംസം, നിനക്കിഷ്ടമായ ഭക്ഷ്യങ്ങൾ—

പൂര്ണേ വര്ഷസഹസ്രേ തു സ്ഥിത്വാ ത്വം സമലേ പുനഃ

പൂർണ്ണമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ, നീ വീണ്ടും ശുദ്ധനായി നിലകൊള്ളും.

തത്ര ജ്ഞാസ്യസി ചാത്മാനം ഗൌതമാശ്രമസംസ്ഥിതഃ

അവിടെ, ഗൗതമന്റെ ആശ്രമത്തിൽ താമസിച്ചുകൊണ്ട്, നീ സ്വയം അറിയും.

സതതം പാപസമ്പന്നം കപാലം ശിരസി സ്ഥിതമ്

എപ്പോഴും പാപം നിറഞ്ഞ ഒരു കപ്പാലം നിന്റെ തലയിൽ ഉറപ്പായി ഇരിക്കും.

ഏവം രുദ്രം വരം ദത്ത്വാ തത്രൈവാന്തര്ഹിതോഽഭവമ്

ഇങ്ങനെ, രുദ്രനു വരം നൽകി, ഞാൻ അവിടെ നിന്നു അപ്രത്യക്ഷനായി.

അതോ ന രോചതേ ഭൂമേ ശ്മശാനം മേ കദാചന 136.

അതിനാൽ, ഭൂമിദേവി, എനിക്ക് ശ്മശാനം ഒരിക്കലും ഇഷ്ടമല്ല.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ ശ്മശാനം മേ ജുഗുപ്സിതമ്

ഭദ്രേ, എനിക്ക് ശ്മശാനം എങ്ങനെ വെറുപ്പാണ് എന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.

പ്രായശ്ചിത്തം പ്രവക്ഷ്യാമി യേന ശുധ്യതി കില്ബിഷാത്

ഇപ്പോൾ ഞാൻ പാപം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ വേണ്ട പ്രായശ്ചിത്തം പറയും.

ആകാശശയനം കുര്യാദേകവസ്ത്രഃ കുശാസനേ

ഒരാൾ ഒരു വസ്ത്രം മാത്രം ധരിച്ചു, കുശത്തിരിയിൽ ഇരുന്നു, ആകാശത്തിൻ കീഴിൽ ഉറങ്ങണം.

വിമുക്തഃ സര്വപാപേഭ്യോ മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.

തസ്യ വൈ ശൃണു സുശ്രോണി പ്രായശ്ചിത്തം സുശോധനമ്

സുന്ദരനിതംബിനി, അവനു വേണ്ടി ഉത്തമമായ പ്രായശ്ചിത്തം കേൾക്കു.

ജായതേ മാനവസ്തത്ര മമ കര്മപരായണഃ

അവിടെ, എന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ ജനിക്കും.

തസ്യ വക്ഷ്യാമി സുശ്രോണി പ്രായശ്ചിത്തം മഹൌജസമ്

സുന്ദരനിതംബിനി, അവനു വേണ്ടി ഞാൻ അതിശക്തമായ പ്രായശ്ചിത്തം പറയും.

യാവകേന ദിനൈകം തു ഗോമൂത്രേണ ച കാരയേത്

ഒരു ദിവസം അവൻ യവവും പശുമൂത്രവും മാത്രം കഴിക്കണം.

ന സ ഗച്ഛതി സംസാരം മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

അവൻ വീണ്ടും ജന്മമെടുക്കുന്നില്ല; എന്റെ ലോകത്തേക്ക് അവൻ എത്തുന്നു.

മൂര്ഖഃ സ പാപകര്മാ ച മമ കര്മപരായണഃ 136.

അവൻ ഒരു മണ്ടനും പാപകരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവനും ആണെങ്കിലും എന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

യാവദ്രോമ വരാഹസ്യ മമ ഗാത്രേഷു സംസ്ഥിതമ്

എന്റെ വരാഹശരീരത്തിൽ എത്ര രോമങ്ങൾ ഉണ്ടോ, അത്രയും എണ്ണം കൊണ്ടാണ്—