വരാഹപുരാണമ്

ചാണ്ഡാലസ്യ ഗൃഹേ തത്ര ഏവമേതന്ന സംശയഃ

ചാണ്ഡാളന്റെ വീട്ടിൽ അങ്ങനെ തന്നെയാണ്; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

മദ്ഭക്തശ്ചൈവ ജായേത ശുദ്ധേ ഭാഗവതേ ഗൃഹേ

എന്റെ ഭക്തൻ ശുദ്ധമായ ഭാഗവത കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കും.

തരന്തി മനുജാ യേന കഷ്ടം ചാണ്ഡാലയോനിഷു

മനുഷ്യർ ചാണ്ഡാളരിൽ ജനിക്കുന്ന കഷ്ടം അതിനാൽ കടന്ന് പോകുന്നു.

ചതുര്ഥഭക്തമാഹാരമാകാശശയനേ സ്വപേത്

നാലു ദിവസത്തിലൊരിക്കൽ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, ആകാശത്തിൻ കീഴിൽ തുറന്നിടത്ത് ഉറങ്ങണം.

ശുചിര്ഭൂത്വാ യഥാന്യായം മമ കര്മപഥേ സ്ഥിതഃ

ശുദ്ധനായ്, ശരിയായ രീതിയിൽ എന്റെ നിർദ്ദേശിച്ച കർമ്മമാർഗത്തിൽ നിലകൊള്ളണം.

സംസാരശോധനം ചൈവ യത്കൃത്വാ ലഭതേ ശുഭമ്

ഇഹലോകം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതെന്തും ചെയ്താൽ, അതിലൂടെ ശുഭം ലഭിക്കും.

മമ ദോഷാപരാധസ്യ ശൃണു തത്ത്വേന യത്ഫലമ്

എന്റെ പിഴയും കുറ്റവും കൊണ്ടുള്ള ഫലം സത്യമായി നീ കേൾക്കു.

ഗൃധ്രസ്തു സപ്ത വര്ഷാണി ജായതേ ഖചരേശ്വരഃ 136.

അവൻ ഏഴു വർഷം ആകാശത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന പക്ഷികളുടെ രാജാവായ ഒരു കഴുകനായി ജനിക്കും.

പിശാചോ ജായതേ തത്ര വര്ഷാണി നവ പംച ച

അതിനുശേഷം, പതിനഞ്ചു വർഷം അവൻ പിശാചായി ജനിക്കും.

തതോ നാരായണാച്ഛ്രുത്വാ ധരണീ വാക്യമബ്രവീത്

അതിനുശേഷം നാരായണനിൽ നിന്ന് ഇത് കേട്ടു ഭൂമി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

പരം കൌതൂഹലം ദേവ നിഖിലം വക്തുമര്ഹസി

ദേവാ, എനിക്ക് വലിയ കൗതുകമാണ്; ദയവായി എല്ലാം വിശദമായി പറയണം.

കിന്ത്വത്ര ത്രിഗുണം ദേവ പവിത്രേ ശിവഭാഷിതേ

ശുദ്ധവും മംഗളകരവുമായ ഈ വാക്കുകളിൽ, ദേവാ, ഇവിടെ ത്രിഗുണം എന്താണ്?

കപാലം ഗൃഹ്യ ദേവോഽത്ര ദീപ്തിമന്തം മഹൌജസമ്

ഇവിടെ ദേവൻ ഒരു പ്രകാശമുള്ള ശക്തിയുള്ള കപാലം എടുത്തു.

ശ്മശാനം പദ്മപത്രാക്ഷ രുദ്രസ്യ ച നിശി പ്രിയമ് ശൃണു തത്ത്വേന മേ ദേവി ഇദമാഖ്യാനമുത്തമമ്

താമരപ്പൂക്കണ്ണുള്ളേ, രാത്രിയിൽ ശ്മശാനത്തിൽ, രുദ്രന് പ്രിയമായ സ്ഥലത്ത്, ദേവി, എന്റെ ഈ ഉത്തമമായ കഥ നീ സത്യമായി കേൾക്കു.

അദ്യാപി തേ ന ജാനന്തി ഹ്യനഘേ സംശിതവ്രതാഃ

പാപമില്ലാത്തവളേ, ഇന്ന് പോലും ദൃഢവ്രതന്മാർക്ക് ഇതറിയില്ല.

ഹത്വാ ച ബാലാന്വൃദ്ധാംശ്ച ത്രിപുരേ രൂപിണീഃ സ്ത്രിയഃ

ബാലന്മാരെയും മൂപ്പന്മാരെയും, ത്രിപുര രൂപത്തിലുള്ള സ്ത്രീകളെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.

പ്രണഷ്ടമാനസൈശ്വര്യോ നഷ്ടാ മായാ ച യോഗിനഃ

അവൻ മനസ്സിന്റെ ആധിപത്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു, യോഗിയുടെ മായാശക്തിയും നശിച്ചു.

തത്ര സ്ഥാനേ ശിവോ ഭൂമേ ഗണൈഃ സര്വൈഃ സമാവൃതഃ 136.

അവിടെ, ആ സ്ഥലത്ത്, ശിവൻ എല്ലാ ഗണങ്ങളാലും ചുറ്റപ്പെട്ട് നില്ക്കുന്നു.

തതോ ധ്യാതോ മയാ ദേവി ശങ്കരഃ പുനരേഷ്യതി

പിന്നീട്, ദേവി, ഞാൻ ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ ശങ്കരൻ വീണ്ടും വരും.

നഷ്ടം മായാബലം രുദ്രം സര്വഭൂതമഹേശ്വരമ്

മായാശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട, എല്ലാ ജീവികളുടെ മഹേശ്വരനായ രുദ്രൻ,

നഷ്ടസംജ്ഞോ ഹതജ്ഞാനോ നഷ്ടയോഗബലോഽബലഃ

അവന്റെ ബോധവും ജ്ഞാനവും നശിച്ചു, യോഗബലം ഇല്ലാതായി, അവൻ ശക്തിയില്ലാതായി.

കിമിദം തിഷ്ഠസേ രുദ്ര കശ്മലേന സമാവൃതഃ

രുദ്രാ, നീ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി നിൽക്കുന്നത്?

ത്വം വൈശാഖ്യം വിയോഗം ച ത്വം യോനിസ്ത്വം പരായണമ്

വൈശാഖ മാസത്തിലെ വേർപാടും, സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭവും, അന്തിമാശ്രയവും എല്ലാം നീയാണല്ലോ.

കിം ന ബുധ്യതി ചാത്മാനം ഗണൈഃ പരിവൃതോ ഭവാന്

നിന്റെ അനുചരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിട്ടും നീ എങ്ങനെ തന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല?

തന്മമാചക്ഷ്വ തത്ത്വേന യത്പൃഷ്ടോസി മയാ ഭവാന്

അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ ചോദിച്ചതു സത്യമായി നീ എനിക്ക് പറയൂ.

തവ ചൈവ പ്രിയാര്ഥായ യേനാഹമിഹ ചാഗതഃ

നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളുടെ കാരണത്താലാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത്.

ഉവാച മധുരം വാക്യം പാപസന്തപ്തലോചനഃ

പാപത്തിൽ കത്തിയ കണ്ണുകളോടെ, അവൻ മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ദേവം നാരായണം ചൈകം സര്വലോകമഹേശ്വരമ് 136.

എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും മഹേശ്വരനായ ഏകദേവൻ നാരായണനാണ്.

ലബ്ധോ യോഗശ്ച സാങ്ഖ്യം ച ജാതോഽസ്മി വിഗതജ്വരഃ

എനിക്ക് യോഗവും ജ്ഞാനവും ലഭിച്ചു; ഇനി ഞാൻ ദുഃഖമില്ലാതെ ജനിച്ചു.