വരാഹപുരാണമ്

ജാലപാദം ഭക്ഷയിത്വാ യസ്തു മാമുപസര്പതി

ജാലപാദം കഴിച്ചതിനു ശേഷം എന്നെ സമീപിക്കുന്നവൻ.

കുമ്ഭീരോ ദശ വര്ഷാണി പഞ്ച വര്ഷാണി സൂകരഃ

പത്ത് വർഷം മുതലാളിയായി, അഞ്ചു വർഷം പന്നിയായി ജനിക്കും.

കൃത്വാ തു ദുഷ്കരം കര്മ ജായതേ വിപുലേ കുലേ

കഷ്ടമായ കർമ്മം ചെയ്താൽ, വലിയ കുടുംബത്തിൽ ജനനം ലഭിക്കും.

സര്വകര്മാണ്യതിക്രമ്യ മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

എല്ലാ കർമ്മങ്ങൾ അതിജീവിച്ച്, എന്റെ ലോകത്ത് എത്തും.

തരന്തി മനുജാ യേന ഘോരസംസാരസാഗരാത്

മനുഷ്യർ ഭയാനകമായ ജനനമരണസമുദ്രം അതിനാൽ കടന്ന് പോകുന്നു.

ഫലഭക്ഷോ ദിനത്രയ്യാം തിലഭക്ഷോ ദിനത്രയമ്

മൂന്നു ദിവസം പഴം മാത്രം കഴിച്ച്, മൂന്നു ദിവസം എള്ള് മാത്രം കഴിക്കണം.

ദശപഞ്ച ദിനാന്യേവം പ്രായശ്ചിത്തം സമാചരേത് വിനീതാത്മാ ശുചിര്ഭൂത്വാ യ ഇച്ഛേത്സുശുഭാം ഗതിമ്

പതിനഞ്ചു ദിവസം ഇങ്ങനെ പ്രായശ്ചിത്തം ആചരിക്കണം; മനസ്സു ശാന്തവും ശുദ്ധവുമാക്കി, നല്ല വഴിക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ജാലപാദഭക്ഷണാപരാധപ്രായശ്ചിത്തം നാമ പഞ്ചത്രിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ ജാലപാദം കഴിച്ച പാപത്തിന് പ്രായശ്ചിത്തം എന്ന പേരിലുള്ള നൂറ്റിമുപ്പത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ പ്രായശ്ചിത്തകര്മസൂത്രമ് ദീപം സ്പൃഷ്ട്വാ തു യോ ദേവി മമ കര്മാണി കാരയേത്

ഇപ്പോൾ പ്രായശ്ചിത്തകർമ്മങ്ങളുടെ സൂത്രം: ദീപം സ്പർശിച്ച് എന്റെ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവൻ, ദേവി, അവനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നു.

തച്ഛൃണുഷ്വ മഹാഭാഗേ കഥ്യമാനം മയാഽനഘേ

മഹാഭാഗ്യവതിയായ നീ, പാപരഹിതയായേ, ഞാൻ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കു.

ചാണ്ഡാലസ്യ ഗൃഹേ തത്ര ഏവമേതന്ന സംശയഃ

ചാണ്ഡാളന്റെ വീട്ടിൽ അങ്ങനെ തന്നെയാണ്; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

മദ്ഭക്തശ്ചൈവ ജായേത ശുദ്ധേ ഭാഗവതേ ഗൃഹേ

എന്റെ ഭക്തൻ ശുദ്ധമായ ഭാഗവത കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കും.

തരന്തി മനുജാ യേന കഷ്ടം ചാണ്ഡാലയോനിഷു

മനുഷ്യർ ചാണ്ഡാളരിൽ ജനിക്കുന്ന കഷ്ടം അതിനാൽ കടന്ന് പോകുന്നു.

ചതുര്ഥഭക്തമാഹാരമാകാശശയനേ സ്വപേത്

നാലു ദിവസത്തിലൊരിക്കൽ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, ആകാശത്തിൻ കീഴിൽ തുറന്നിടത്ത് ഉറങ്ങണം.

ശുചിര്ഭൂത്വാ യഥാന്യായം മമ കര്മപഥേ സ്ഥിതഃ

ശുദ്ധനായ്, ശരിയായ രീതിയിൽ എന്റെ നിർദ്ദേശിച്ച കർമ്മമാർഗത്തിൽ നിലകൊള്ളണം.

സംസാരശോധനം ചൈവ യത്കൃത്വാ ലഭതേ ശുഭമ്

ഇഹലോകം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതെന്തും ചെയ്താൽ, അതിലൂടെ ശുഭം ലഭിക്കും.

മമ ദോഷാപരാധസ്യ ശൃണു തത്ത്വേന യത്ഫലമ്

എന്റെ പിഴയും കുറ്റവും കൊണ്ടുള്ള ഫലം സത്യമായി നീ കേൾക്കു.

ഗൃധ്രസ്തു സപ്ത വര്ഷാണി ജായതേ ഖചരേശ്വരഃ 136.

അവൻ ഏഴു വർഷം ആകാശത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന പക്ഷികളുടെ രാജാവായ ഒരു കഴുകനായി ജനിക്കും.

പിശാചോ ജായതേ തത്ര വര്ഷാണി നവ പംച ച

അതിനുശേഷം, പതിനഞ്ചു വർഷം അവൻ പിശാചായി ജനിക്കും.

തതോ നാരായണാച്ഛ്രുത്വാ ധരണീ വാക്യമബ്രവീത്

അതിനുശേഷം നാരായണനിൽ നിന്ന് ഇത് കേട്ടു ഭൂമി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

പരം കൌതൂഹലം ദേവ നിഖിലം വക്തുമര്ഹസി

ദേവാ, എനിക്ക് വലിയ കൗതുകമാണ്; ദയവായി എല്ലാം വിശദമായി പറയണം.

കിന്ത്വത്ര ത്രിഗുണം ദേവ പവിത്രേ ശിവഭാഷിതേ

ശുദ്ധവും മംഗളകരവുമായ ഈ വാക്കുകളിൽ, ദേവാ, ഇവിടെ ത്രിഗുണം എന്താണ്?

കപാലം ഗൃഹ്യ ദേവോഽത്ര ദീപ്തിമന്തം മഹൌജസമ്

ഇവിടെ ദേവൻ ഒരു പ്രകാശമുള്ള ശക്തിയുള്ള കപാലം എടുത്തു.

ശ്മശാനം പദ്മപത്രാക്ഷ രുദ്രസ്യ ച നിശി പ്രിയമ് ശൃണു തത്ത്വേന മേ ദേവി ഇദമാഖ്യാനമുത്തമമ്

താമരപ്പൂക്കണ്ണുള്ളേ, രാത്രിയിൽ ശ്മശാനത്തിൽ, രുദ്രന് പ്രിയമായ സ്ഥലത്ത്, ദേവി, എന്റെ ഈ ഉത്തമമായ കഥ നീ സത്യമായി കേൾക്കു.

അദ്യാപി തേ ന ജാനന്തി ഹ്യനഘേ സംശിതവ്രതാഃ

പാപമില്ലാത്തവളേ, ഇന്ന് പോലും ദൃഢവ്രതന്മാർക്ക് ഇതറിയില്ല.

ഹത്വാ ച ബാലാന്വൃദ്ധാംശ്ച ത്രിപുരേ രൂപിണീഃ സ്ത്രിയഃ

ബാലന്മാരെയും മൂപ്പന്മാരെയും, ത്രിപുര രൂപത്തിലുള്ള സ്ത്രീകളെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.

പ്രണഷ്ടമാനസൈശ്വര്യോ നഷ്ടാ മായാ ച യോഗിനഃ

അവൻ മനസ്സിന്റെ ആധിപത്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു, യോഗിയുടെ മായാശക്തിയും നശിച്ചു.

തത്ര സ്ഥാനേ ശിവോ ഭൂമേ ഗണൈഃ സര്വൈഃ സമാവൃതഃ 136.

അവിടെ, ആ സ്ഥലത്ത്, ശിവൻ എല്ലാ ഗണങ്ങളാലും ചുറ്റപ്പെട്ട് നില്ക്കുന്നു.

തതോ ധ്യാതോ മയാ ദേവി ശങ്കരഃ പുനരേഷ്യതി

പിന്നീട്, ദേവി, ഞാൻ ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ ശങ്കരൻ വീണ്ടും വരും.