വരാഹപുരാണമ്

വര്ഷാണി ദശ പഞ്ചൈവ വസതേ തത്ര നിശ്ചയാത്

അവന്‍ അവിടെ പത്ത് അല്ലെങ്കില്‍ അഞ്ചു വര്‍ഷം ഉറപ്പോടെ താമസിക്കണം.

പ്രായശ്ചിതം പ്രവക്ഷ്യാമി തസ്യ കായവിശോധനമ്

അവന് വേണ്ടി ശരീരശുദ്ധിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം ഞാന്‍ പറയുന്നു.

ഏകാഹാരം തതഃ കൃത്വാ ദിനാനി ദശ സപ്ത ച

അതിനുശേഷം, പത്ത് അല്ലെങ്കില്‍ ഏഴ് ദിവസം ഒരു നേരം മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

ഏവം സ മുച്യതേ ഭൂമേ മമ വിപ്രിയകാരകഃ

ഇങ്ങനെ ചെയ്താല്‍ ഭൂമിദേവി, എന്റെ മനസ്സിന് വിരോധമായത് അവന്‍ വിട്ടുമാറും.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭൂമേ രക്തവസ്ത്രവിഭൂഷിതേ

ഭൂമിദേവി, ചുവപ്പ് വസ്ത്രം അണിഞ്ഞവളേ, ഇതാണ് ഞാന്‍ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്.

യസ്തു മാമന്ധകാരേഷു വിനാ ദീപേന സുന്ദരി

സുന്ദരിയേ, ആരെങ്കിലും വിളക്ക് ഇല്ലാതെ ഇരുട്ടില്‍ എന്നെ സമീപിച്ചാല്‍—

പതനം തസ്യ വക്ഷ്യാമി ശൃണുഷ്വ ത്വം വസുന്ധരേ

അവന്റെ വീഴ്ച ഞാന്‍ പറയുന്നു; ഭൂമിദേവി, നീ ശ്രദ്ധിച്ച് കേള്‍ക്കു.

അന്ധോ ഭൂത്വാ മഹാഭാഗേ ഏകം ജന്മ തമോമയഃ 135.

മഹാഭാഗ്യവതിയായവളേ, അവന്‍ കുരുടനായി, ഒരൊറ്റ ജന്മം ഇരുട്ടില്‍ മാത്രം ജീവിക്കും.

അനന്യമാനസോ ഭൂത്വാ ഭൂമേ ഹ്യേതത്പ്രസാധയേത്

ഭൂമിദേവി, മനസ്സ് മറ്റൊന്നിലുമില്ലാതെ, അവന്‍ ഇതിന് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം.

സംസ്പൃശേത്സോഽപി ധര്മാത്മാ യേന ലോകം മമ വ്രജേത്

ധർമ്മനിഷ്ഠനായവൻ, ആരാൽ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്താൻ കഴിയുമോ, അവൻ അതിനെ സ്പർശിച്ചാലും മതിയാകുന്നു.

ഏകാഹാരം തതഃ കൃത്വാ ദിനവിംശം സമാഹിതഃ

അതിനുശേഷം, ഇരുപത് ദിവസം മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ ഒരിക്കൽ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

ഏകാഹാരസ്തതോ ഭൂത്വാ നിഷീദേച്ച ജലാശനഃ

അതിനുശേഷം, ഒരിക്കൽ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനായി, വെള്ളം മാത്രം കഴിച്ച് ഇരിക്കണം.

പ്രായശ്ചിത്തേന ചൈതേന മുച്യതേ പാതകാത്തതഃ

ഈ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്താൽ, ആ പാപത്തിൽ നിന്ന് അവൻ മോചിതനാകും.

ദേവി കര്മാണി കുര്വീത തസ്യ വൈ പാതനം ശൃണു

ദേവി, അവനുവേണ്ടി കര്‍മ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം; ഇപ്പോൾ അവന്റെ വീഴ്ചയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

പഞ്ച വര്ഷാണി നകുലോ ദശ വര്ഷാണി കച്ഛപഃ

അവൻ അഞ്ചു വർഷം ഒരു നക്കായി, പത്ത് വർഷം ഒരു ആമയായി ജനിക്കും.

പാരാവതേഷു ജായേത നവ വര്ഷാണി പഞ്ച ച

അവൻ ഒൻപതു വർഷവും അഞ്ചു വർഷവും പാറകളിൽ ജനിക്കും.

മമ തിഷ്ഠതി പാര്ശ്വേഷു യത്രൈവാഹം പ്രതിഷ്ഠിതഃ

എനിക്ക് എവിടെയാണ് സ്ഥാനം, അവൻ അവിടെ തന്നെ എന്റെ അടുത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു.

യേനാസൌ ലഭതേ സിദ്ധിം കൃഷ്ണവസ്ത്രാപരാധതഃ 135.

കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച പാപഫലമായി, അതിനാൽ അവൻ സിദ്ധി നേടുന്നു.

ത്രീണി പിണ്ഡാംസ്ത്രിരാത്രം തു ഏവം മുച്യേത കില്ബിഷാത്

മൂന്നു രാത്രി മൂന്ന് പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചാൽ, അങ്ങനെ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

ശുചിര്ഭാഗവതോ ഭൂത്വാ മമ മാര്ഗാനുസാരതഃ

ശുദ്ധനും ഭഗവത്ഭക്തനുമായി, എന്റെ മാർഗം അനുസരിച്ച്,

വാസസാ ചാപ്യധൌതേന യോ മേ കര്മാണി കാരയേത്

കഴുകാത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ആരെങ്കിലും എനിക്ക് കര്‍മ്മങ്ങൾ അർപ്പിച്ചാൽ,

തസ്യ ദോഷം പ്രവക്ഷ്യാമി അപരാധം വസുന്ധരേ

ഭൂമിദേവി, അവന്റെ ദോഷവും പാപവും ഞാൻ പറയാം.

ദേവി ഭൂത്വാ ഗജോ മത്തസ്തിഷ്ഠത്യേകം നരോ ഭുവി

ദേവി, ഒരു ജന്മം ഭുവിയിൽ ഒരു മദോന്മത്തനായ ആനയായി മനുഷ്യൻ നിലകൊള്ളുന്നു.

ഗോമായുരേകം ജന്മാപി ജന്മ ചൈകം ഹയസ്തഥാ

ഒരു ജന്മം ഗോമായുവായി, മറ്റൊരു ജന്മം കുതിരയായി അവൻ ജനിക്കും.

സപ്തജന്മാന്തരം പശ്ചാത്തതോ ഭവതി മാനുഷഃ

എഴു ജന്മങ്ങൾക്കു ശേഷം, പിന്നെ അവൻ മനുഷ്യനാകും.

ദക്ഷോ നിരപരാധശ്ച അഹങ്കാരവിവര്ജിതഃ ശ്രുതമേതന്മയാ ദേവ യത്ത്വയാ സമുദാഹൃതമ്

അവൻ നൈപുണ്യവാനായി, പാപമില്ലാതെ, അഹങ്കാരമില്ലാതെ, ദേവാ, നീ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു.

സംസാരം വാസസോച്ഛിഷ്ടാ യേന ഗച്ഛന്തി മാനുഷാഃ

കഴുകാത്ത വസ്ത്രത്തിന്റെ ശേഷിപ്പാൽ, മനുഷ്യർ പുനർജന്മത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

കില്ബിഷാദ്യേന മുച്യന്തേ തവ കര്മപരായണാഃ ശൃണു തത്ത്വേന മേ ദേവി കഥ്യമാനം മയാഽനഘേ ।। 135.

പാപം മുതലായവയിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ എന്റെ പ്രവർത്തികൾക്ക് ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കുന്നവർ മോചിതരാകുന്നു എന്ന് ഞാൻ സത്യമായി വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ, പാപരഹിതയായ ദേവിയേ, നീ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.

പ്രായശ്ചിത്തം പ്രവക്ഷ്യാമി മമ കര്മപരായണഃ

എന്റെ പ്രവർത്തികൾക്ക് ഭക്തിയുള്ളവർക്ക് വേണ്ട പ്രായശ്ചിത്തം ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയും.