വരാഹപുരാണമ്

ധന്യാ ചൈവ സുഭാഗ്യാ ച യത്ത്വയാ പരിപൃച്ഛിതമ്

നീ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഭാഗ്യവതിയും ധന്യവതിയുമാണ്.

കിം ത്വയാ ഭാഷിതോ ദേവി സര്വയോഗാങ്ഗയോഗവിത്

എന്നാൽ, യോഗത്തിന്റെ എല്ലാ അംശങ്ങളും അറിയുന്ന ദേവീ, നീ പറഞ്ഞത്—

കുമാരവചനം ശ്രുത്വാ തം മഹീ പ്രത്യഭാഷത

കുമാരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭൂമി അവനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

കാര്യം ക്രിയാം ച യോഗം ച ആധ്യാത്മ്യം പാര്ഥിവസ്ഥിതമ്

നന്മ, കർമ്മങ്ങൾ, യോഗം, ആത്മജ്ഞാനം എന്നിവ ഭൂമിയിൽ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു.

തതോ മാം ഭാഷതേ ബ്രഹ്മന്വിഷ്ണുര്മായാകരണ്ഡകഃ 134.

അപ്പോൾ, ബ്രഹ്മണേ, മായയുണ്ടാക്കുന്ന വിഷ്ണു എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നു.

കൃത്വാ തേന വ്രതം ചൈവ മമ കര്മപരായണഃ

ആ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച ശേഷം, ഞാൻ എന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ നിലകൊണ്ടു.

അഷ്ടൌ ഭിക്ഷാ യഥാന്യായം ശുദ്ധഭാഗവതാം ഗൃഹേ

വീട്ടിൽ, ഭഗവാനോടുള്ള ശുദ്ധഭക്തിയോടെ, നിയമപ്രകാരം എട്ട് ഭിക്ഷകൾ സ്വീകരിച്ചു.

മുച്യതേ കില്ബിഷാത്തസ്മാദേവമാഹ ജനാര്ദനഃ

അവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ജനാർദ്ദനൻ ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിച്ചത്.

ശീഘ്രമാരാധയേദ്വിഷ്ണും ദ്വിജമുഖ്യോ ന സംശയഃ

സന്ദേഹമില്ലാതെ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ വിഷ്ണുവിനെ വേഗത്തിൽ ആരാധിക്കുന്നു.

പ്രത്യുവാച വിശാലാക്ഷീം ധര്മകാമോ വസുന്ധരാമ്

ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിശാലനയനിയായ വസുന്ധരയോട് അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

തസ്യ യേ മുഖനിഷ്ക്രാന്താ ധര്മാസ്താന്വക്തുമര്ഹസി തതഃ സ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ

അവന്റെ വായിൽ നിന്നു പുറത്ത് വന്ന ധർമ്മങ്ങളെ നീ വിവരിക്കണം; പിന്നെ കമലനയനനായ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദയുമേന്തിയവൻ—

വരാഹരൂപീ ഭഗവാഁല്ലോകനാഥോ ജനാര്ദനഃ । ഉവാച മധുരം വാക്യം മേഘദുന്ദുഭിനിഃസ്വനഃ

ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ, വരാഹരൂപം ധരിച്ച ഭഗവാൻ ജനാർദ്ദനൻ, മേഘഗർജ്ജനപോലെയുള്ള മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ഭക്തകര്മസുഖാര്ഥായ ഗുണവിത്തസമന്വിതാമ്

ഭക്തരുടെ കർമ്മങ്ങൾക്കും സുഖത്തിനും, ഗുണവും ഐശ്വര്യവും ഉള്ളതിനു വേണ്ടി,

ദേവി കാരയതേ കര്മ മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

ദേവി, എന്റെ പേരിൽ കർമ്മം ചെയ്യുന്നവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തുന്നു.

മത്പൂജനം വിധാനേന യദീച്ഛേത്പരമാം ഗതിമ് 134.

പരമാവസ്ഥ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ എന്നെ ആരാധിക്കണം.

സംസാരം തേ ന ഗച്ഛന്തി അപരാധവിവര്ജ്ജിതാഃ അകര്മണ്യേന പുഷ്പേണ യോ മാമര്ചയതേ ഭുവി

അപരാധങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവർ പുനർജന്മചക്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കില്ല; എന്നാൽ, ഭൂമിയിൽ അയോഗ്യമായ പുഷ്പം കൊണ്ട് എന്നെ ആരാധിക്കുന്നവൻ—

പാതനം തസ്യ വക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

അവന്റെ വീഴ്ച ഞാൻ പറയും; വസുന്ധരേ, ഇത് കേൾക്കു.

മൂര്ഖാ ഭാഗവതാ ദേവി മമ വിപ്രിയകാരിണഃ

ദേവി, ഭഗവാനോടുള്ള ഭക്തരായ മണ്ടന്മാർ, എന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ—

അജ്ഞാനസ്യ ച ദോഷേണ ദുഃഖാന്യനുഭവന്തി ച

അജ്ഞാനത്തിന്റെ ദോഷം മൂലം അവർ ദു:ഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.

മൂകഃ പഞ്ച ച വര്ഷാണി ബലീവര്ദശ്ച ദ്വാദശ

അവൻ അഞ്ചു വർഷം മൗനവാനായിരിക്കും, പന്ത്രണ്ടു വർഷം കാളയാവുകയും ചെയ്യും.

ത്രീണി വര്ഷാണി മഹിഷോ ഭവത്യേവ ന സംശയഃ

മൂന്നു വർഷം അവൻ കട്ടയാവും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

അകര്മണ്യം വിശാലാക്ഷി പുഷ്പം യേ ച ദദന്തി വൈ ഭഗവന്യദി തുഷ്ടോഽസി വിശുദ്ധേനാന്തരാന്മനാ

വിശാലനായനേ, യാതൊരു കര്‍മ്മവും ചെയ്യാതെ പൂക്കള്‍ അര്‍പ്പിക്കുന്നവര്‍, ഭഗവന്‍, അകത്തുനിന്ന് ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ നീ സംതൃപ്തനാകുന്നുവെങ്കില്‍—

യേന ശുധ്യന്തി തേ ഭക്താസ്തവ കര്മപരായണാഃ ശൃണു തത്ത്വേന മേ ദേവി യന്മാം ത്വം പരിപൃച്ഛസി

നിന്റെ ഭക്തര്‍ കര്‍മ്മത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ട് എങ്ങനെ ശുദ്ധരാകുന്നു എന്ന് ഞാന്‍ സത്യമായി പറയുന്നു, ദേവി, നീ എന്നോട് ചോദിച്ചതിനാല്‍ ശ്രദ്ധിച്ച് കേള്‍ക്കു.

പ്രായശ്ചിത്തം മഹാഭാഗേ യേന ശുധ്യന്തി മാനവാഃ

മഹാഭാഗ്യവതിയായവളേ, മനുഷ്യര്‍ എങ്ങനെ ശുദ്ധരാകുന്നു എന്ന പ്രായശ്ചിത്തം ഞാന്‍ പറയാം.

വീരാസനവിധീംശ്ചൈവ കാരയേത്സപ്ത സപ്ത ച ।। 134.

വീരാസനത്തിന്റെ വിധി ഏഴു പ്രാവശ്യം വീതം നിര്‍വഹിക്കണം.

യാവകാന്നം ത്രീണ്യഹാനി വായുഭക്ഷോ ദിനത്രയമ്

മൂന്നു ദിവസം യവം മാത്രം ഭക്ഷിക്കണം, അല്ലെങ്കില്‍ മൂന്നു ദിവസം വായുവില്‍ മാത്രം ജീവിക്കണം.

സവര്പാപപ്രമുക്തശ്ച മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

എല്ലാ വലിയ പാപങ്ങളില്‍ നിന്നും മോചിതനായി, അവന്‍ എന്റെ ലോകത്തെത്തും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ പൂജാദിസാമയികാപരാധപ്രായശ്ചിത്തം നാമ ചതുസ്ത്രിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവര്ാഹപുരാണത്തില്‍ പൂജയിലും അനുബന്ധ കര്‍മ്മങ്ങളിലും സംഭവിക്കുന്ന അപരാധങ്ങളുടെ പ്രായശ്ചിത്തം എന്ന നൂറ്റിമുപ്പത്തിനാലാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ ജാലപാദഭക്ഷണാപരാധപ്രായശ്ചിത്തമ് രക്തവസ്ത്രേണ സംയുക്തോ യോ ഹി മാമുപസര്പതി

ഇനി ജാലം കൊണ്ടോ കാലുകൊണ്ടോ ഭക്ഷിക്കുന്നതിന്റെ പാപപരിഹാരം: ചുവപ്പ് വസ്ത്രം ധരിച്ച് എന്നെ സമീപിക്കുന്നവന്‍—