വരാഹപുരാണമ്

ഭേകസ്ത്രിശതവര്ഷാണി യാതുധാനഃ പുനര്ദശ

അവൻ മൂവായിരം വർഷം തവളയായി, പത്തുവർഷം കൂടി ദാനവനായി ജനിക്കുന്നു.

അന്ധോ ജായേത സുശ്രോണി പംച സപ്ത തഥാ നവ

അവൻ, മനോഹരമായ കമരം ഉള്ളവളേ, അഞ്ചു, ഏഴ്, ഒൻപത് തവണ കുരുടനായി ജനിക്കും.

ശൈവാലഭക്ഷിതാ ചൈവ ഹ്യാകാശഗമനം തഥാ

അവൻ വെളുത്തുള്ളിയും ചാരവും കഴിക്കും, ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കും.

ആത്മകര്മാപരാധേന പ്രാപ്തഃ സംസാരസാഗരേ അഹോ വൈ പരമം ഗുഹ്യം യത്ത്വയാ പൂര്വഭാഷിതമ്

സ്വന്തം കർമ്മത്തിലെ പിഴവുകൊണ്ട് അവൻ സാംസാരികസമുദ്രത്തിൽ അകപ്പെടുന്നു. അയ്യോ, നീ മുമ്പ് പറഞ്ഞത് വാസ്തവത്തിൽ പരമഗുഹ്യമാണ്.

ജാതം മേ വിഹ്വലം ചിത്തം ന സ്ഥിരം ജായതേ ക്വചിത് 134.

എന്റെ മനസ്സ് വളരെ അശാന്തമായിരിക്കുന്നു; എവിടെയും അതിന് സ്ഥിരതയില്ല.

ശ്രുത്വാ സുദുസ്തരം സാരം ഭീതാസ്മി പരിദേവിതാ

ഈ ദുർലഘ്യമായ ഗഹനമായ സാരം കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഭയത്തിലും ദുഃഖത്തിലും ആകുന്നു.

മമ ചൈവ പ്രിയാര്ഥായ സര്വലോകസുഖാവഹമ്

എന്റെ പ്രിയത്തിനുവേണ്ടിയും, ലോകങ്ങൾക്കൊക്കെയും സന്തോഷം നൽകുന്നതാണ്—

അല്പസത്ത്വാ ഗതഭയാ ലോഭമോഹസമന്വിതാഃ

ശക്തിയില്ലാത്തവരും ഭയം വിട്ടവരും, ലാഭലോഭത്തിലും മോഹത്തിലും ആകുലരായവരും—

തതഃ കമലപത്രാക്ഷോ വരാഹഃ സമ്മുഖേ സ്ഥിതഃ

അപ്പോൾ കമലദളനയനായ വരാഹൻ അവളുടെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

തതോ ഭൂമ്യാ വചഃ ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മണശ്ച സുതോ മുനിഃ

അതിനുശേഷം, ഭൂമിയുടെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായ മുനിയുടെയും വാക്കുകൾ കേട്ടു—

ധന്യാ ചൈവ സുഭാഗ്യാ ച യത്ത്വയാ പരിപൃച്ഛിതമ്

നീ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഭാഗ്യവതിയും ധന്യവതിയുമാണ്.

കിം ത്വയാ ഭാഷിതോ ദേവി സര്വയോഗാങ്ഗയോഗവിത്

എന്നാൽ, യോഗത്തിന്റെ എല്ലാ അംശങ്ങളും അറിയുന്ന ദേവീ, നീ പറഞ്ഞത്—

കുമാരവചനം ശ്രുത്വാ തം മഹീ പ്രത്യഭാഷത

കുമാരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭൂമി അവനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

കാര്യം ക്രിയാം ച യോഗം ച ആധ്യാത്മ്യം പാര്ഥിവസ്ഥിതമ്

നന്മ, കർമ്മങ്ങൾ, യോഗം, ആത്മജ്ഞാനം എന്നിവ ഭൂമിയിൽ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു.

തതോ മാം ഭാഷതേ ബ്രഹ്മന്വിഷ്ണുര്മായാകരണ്ഡകഃ 134.

അപ്പോൾ, ബ്രഹ്മണേ, മായയുണ്ടാക്കുന്ന വിഷ്ണു എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നു.

കൃത്വാ തേന വ്രതം ചൈവ മമ കര്മപരായണഃ

ആ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച ശേഷം, ഞാൻ എന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ നിലകൊണ്ടു.

അഷ്ടൌ ഭിക്ഷാ യഥാന്യായം ശുദ്ധഭാഗവതാം ഗൃഹേ

വീട്ടിൽ, ഭഗവാനോടുള്ള ശുദ്ധഭക്തിയോടെ, നിയമപ്രകാരം എട്ട് ഭിക്ഷകൾ സ്വീകരിച്ചു.

മുച്യതേ കില്ബിഷാത്തസ്മാദേവമാഹ ജനാര്ദനഃ

അവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ജനാർദ്ദനൻ ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിച്ചത്.

ശീഘ്രമാരാധയേദ്വിഷ്ണും ദ്വിജമുഖ്യോ ന സംശയഃ

സന്ദേഹമില്ലാതെ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ വിഷ്ണുവിനെ വേഗത്തിൽ ആരാധിക്കുന്നു.

പ്രത്യുവാച വിശാലാക്ഷീം ധര്മകാമോ വസുന്ധരാമ്

ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിശാലനയനിയായ വസുന്ധരയോട് അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

തസ്യ യേ മുഖനിഷ്ക്രാന്താ ധര്മാസ്താന്വക്തുമര്ഹസി തതഃ സ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ

അവന്റെ വായിൽ നിന്നു പുറത്ത് വന്ന ധർമ്മങ്ങളെ നീ വിവരിക്കണം; പിന്നെ കമലനയനനായ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദയുമേന്തിയവൻ—

വരാഹരൂപീ ഭഗവാഁല്ലോകനാഥോ ജനാര്ദനഃ । ഉവാച മധുരം വാക്യം മേഘദുന്ദുഭിനിഃസ്വനഃ

ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ, വരാഹരൂപം ധരിച്ച ഭഗവാൻ ജനാർദ്ദനൻ, മേഘഗർജ്ജനപോലെയുള്ള മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ഭക്തകര്മസുഖാര്ഥായ ഗുണവിത്തസമന്വിതാമ്

ഭക്തരുടെ കർമ്മങ്ങൾക്കും സുഖത്തിനും, ഗുണവും ഐശ്വര്യവും ഉള്ളതിനു വേണ്ടി,

ദേവി കാരയതേ കര്മ മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

ദേവി, എന്റെ പേരിൽ കർമ്മം ചെയ്യുന്നവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തുന്നു.

മത്പൂജനം വിധാനേന യദീച്ഛേത്പരമാം ഗതിമ് 134.

പരമാവസ്ഥ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ എന്നെ ആരാധിക്കണം.

സംസാരം തേ ന ഗച്ഛന്തി അപരാധവിവര്ജ്ജിതാഃ അകര്മണ്യേന പുഷ്പേണ യോ മാമര്ചയതേ ഭുവി

അപരാധങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവർ പുനർജന്മചക്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കില്ല; എന്നാൽ, ഭൂമിയിൽ അയോഗ്യമായ പുഷ്പം കൊണ്ട് എന്നെ ആരാധിക്കുന്നവൻ—

പാതനം തസ്യ വക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

അവന്റെ വീഴ്ച ഞാൻ പറയും; വസുന്ധരേ, ഇത് കേൾക്കു.

മൂര്ഖാ ഭാഗവതാ ദേവി മമ വിപ്രിയകാരിണഃ

ദേവി, ഭഗവാനോടുള്ള ഭക്തരായ മണ്ടന്മാർ, എന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ—

അജ്ഞാനസ്യ ച ദോഷേണ ദുഃഖാന്യനുഭവന്തി ച

അജ്ഞാനത്തിന്റെ ദോഷം മൂലം അവർ ദു:ഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.