വരാഹപുരാണമ്

ശ്രീവരാഹ ഉവാച യാം ഗതിം ച പ്രപദ്യന്തേ മമ കര്മബഹിഷ്കൃതാഃ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടവർ ഏതു ഗതിയിലേക്കാണ് പോകുന്നത്—

വ്യഭിചാരം ച മേ കൃത്വാ യശ്ച മാമുപസര്പതി

എന്നെ വഞ്ചിച്ച് പാപം ചെയ്തിട്ടും എന്നെ സമീപിക്കുന്നവൻ—

കൃമിര്ഭൂത്വാ യഥാന്യായ്യം തിഷ്ഠതേ നാത്ര സംശയഃ

അവൻ ഒരു പുഴുവായി ജനിച്ച്, അതിനനുസരിച്ച് ജീവിക്കും; ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.

യച്ച കൃത്വാ മഹാഭാഗേ കൃതകൃത്യഃ പുനര്ഭവേത്

മഹാഭാഗേ, അങ്ങനെ ചെയ്തവൻ വീണ്ടും പൂർണ്ണനാകാൻ എന്ത് ചെയ്യണം—

ബ്രാഹ്മണഃ ക്ഷത്രിയോ വൈശ്യോ മമ യേ ച മതേ സ്ഥിതാഃ 134.

ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ, എന്റെ ഉപദേശത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർ—

കില്ബിഷാത്തു പ്രമുക്താസ്തേ ഗച്ഛന്തി പരമാം ഗതിമ്

പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരായവർ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

സ്പൃശേത മമ ഗാത്രാണി ചിത്തം കൃത്വാ ചലാചലമ്

ചലിക്കുന്നതിലും അചലമായതിലും മനസ്സ് കേന്ദ്രീകരിച്ച്, എന്റെ അംഗങ്ങളെ സ്പർശിക്കണം.

ഇച്ഛാമി ച സദാ ദാന്തം ശുഭം ഭാഗവതം ശുചിമ്

എനിക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും ഇഷ്ടം, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്ന, ശുഭം, ഭഗവത്ഭക്തനും ശുദ്ധനും ആയവനാണ്.

അഹങ്കാരവിനിര്മുക്തം കമര്ണ്യഭിരതം മമ

അഹങ്കാരമില്ലാതെ, നല്ല പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വാദനം കാണുന്ന, എന്നിൽ ഭക്തിയുള്ളവനാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം.

മാം യദാ ലഭതേ ക്രുദ്ധഃ ശുദ്ധോ ഭാഗവതഃ ശുചിഃ

കോപം ഉള്ളെങ്കിലും ശുദ്ധനും ഭഗവത്ഭക്തനും ആയവൻ എന്നെ പ്രാപിക്കുമ്പോൾ—

ഭേകസ്ത്രിശതവര്ഷാണി യാതുധാനഃ പുനര്ദശ

അവൻ മൂവായിരം വർഷം തവളയായി, പത്തുവർഷം കൂടി ദാനവനായി ജനിക്കുന്നു.

അന്ധോ ജായേത സുശ്രോണി പംച സപ്ത തഥാ നവ

അവൻ, മനോഹരമായ കമരം ഉള്ളവളേ, അഞ്ചു, ഏഴ്, ഒൻപത് തവണ കുരുടനായി ജനിക്കും.

ശൈവാലഭക്ഷിതാ ചൈവ ഹ്യാകാശഗമനം തഥാ

അവൻ വെളുത്തുള്ളിയും ചാരവും കഴിക്കും, ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കും.

ആത്മകര്മാപരാധേന പ്രാപ്തഃ സംസാരസാഗരേ അഹോ വൈ പരമം ഗുഹ്യം യത്ത്വയാ പൂര്വഭാഷിതമ്

സ്വന്തം കർമ്മത്തിലെ പിഴവുകൊണ്ട് അവൻ സാംസാരികസമുദ്രത്തിൽ അകപ്പെടുന്നു. അയ്യോ, നീ മുമ്പ് പറഞ്ഞത് വാസ്തവത്തിൽ പരമഗുഹ്യമാണ്.

ജാതം മേ വിഹ്വലം ചിത്തം ന സ്ഥിരം ജായതേ ക്വചിത് 134.

എന്റെ മനസ്സ് വളരെ അശാന്തമായിരിക്കുന്നു; എവിടെയും അതിന് സ്ഥിരതയില്ല.

ശ്രുത്വാ സുദുസ്തരം സാരം ഭീതാസ്മി പരിദേവിതാ

ഈ ദുർലഘ്യമായ ഗഹനമായ സാരം കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഭയത്തിലും ദുഃഖത്തിലും ആകുന്നു.

മമ ചൈവ പ്രിയാര്ഥായ സര്വലോകസുഖാവഹമ്

എന്റെ പ്രിയത്തിനുവേണ്ടിയും, ലോകങ്ങൾക്കൊക്കെയും സന്തോഷം നൽകുന്നതാണ്—

അല്പസത്ത്വാ ഗതഭയാ ലോഭമോഹസമന്വിതാഃ

ശക്തിയില്ലാത്തവരും ഭയം വിട്ടവരും, ലാഭലോഭത്തിലും മോഹത്തിലും ആകുലരായവരും—

തതഃ കമലപത്രാക്ഷോ വരാഹഃ സമ്മുഖേ സ്ഥിതഃ

അപ്പോൾ കമലദളനയനായ വരാഹൻ അവളുടെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

തതോ ഭൂമ്യാ വചഃ ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മണശ്ച സുതോ മുനിഃ

അതിനുശേഷം, ഭൂമിയുടെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായ മുനിയുടെയും വാക്കുകൾ കേട്ടു—

ധന്യാ ചൈവ സുഭാഗ്യാ ച യത്ത്വയാ പരിപൃച്ഛിതമ്

നീ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഭാഗ്യവതിയും ധന്യവതിയുമാണ്.

കിം ത്വയാ ഭാഷിതോ ദേവി സര്വയോഗാങ്ഗയോഗവിത്

എന്നാൽ, യോഗത്തിന്റെ എല്ലാ അംശങ്ങളും അറിയുന്ന ദേവീ, നീ പറഞ്ഞത്—

കുമാരവചനം ശ്രുത്വാ തം മഹീ പ്രത്യഭാഷത

കുമാരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭൂമി അവനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

കാര്യം ക്രിയാം ച യോഗം ച ആധ്യാത്മ്യം പാര്ഥിവസ്ഥിതമ്

നന്മ, കർമ്മങ്ങൾ, യോഗം, ആത്മജ്ഞാനം എന്നിവ ഭൂമിയിൽ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു.

തതോ മാം ഭാഷതേ ബ്രഹ്മന്വിഷ്ണുര്മായാകരണ്ഡകഃ 134.

അപ്പോൾ, ബ്രഹ്മണേ, മായയുണ്ടാക്കുന്ന വിഷ്ണു എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നു.

കൃത്വാ തേന വ്രതം ചൈവ മമ കര്മപരായണഃ

ആ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച ശേഷം, ഞാൻ എന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ നിലകൊണ്ടു.

അഷ്ടൌ ഭിക്ഷാ യഥാന്യായം ശുദ്ധഭാഗവതാം ഗൃഹേ

വീട്ടിൽ, ഭഗവാനോടുള്ള ശുദ്ധഭക്തിയോടെ, നിയമപ്രകാരം എട്ട് ഭിക്ഷകൾ സ്വീകരിച്ചു.

മുച്യതേ കില്ബിഷാത്തസ്മാദേവമാഹ ജനാര്ദനഃ

അവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ജനാർദ്ദനൻ ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിച്ചത്.

ശീഘ്രമാരാധയേദ്വിഷ്ണും ദ്വിജമുഖ്യോ ന സംശയഃ

സന്ദേഹമില്ലാതെ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ വിഷ്ണുവിനെ വേഗത്തിൽ ആരാധിക്കുന്നു.