വരാഹപുരാണമ്

തതഃ പ്രക്ഷാലിതം ഹസ്തം ജലേന തദനന്തരമ്

അതിനുശേഷം ഉടൻ തന്നെ വെള്ളത്തിൽ കൈകളും കഴുകണം—

പാദമേകൈകശസ്തദ്വത്പംച പഞ്ച വദേത്തതഃ

അതിനുപിന്നീട്, ഓരോ കാലും വേറേ വേറേ സ്പർശിച്ച് 'പഞ്ച പഞ്ച' എന്ന് പറയണം.

ത്രീണി കോശാന്പിബേത്തത്ര സര്വപാപവിശോധനമ്

അവിടെ, മൂന്ന് തവണ വെള്ളം കുടിക്കണം; അതു എല്ലാ പാപങ്ങളും ശുദ്ധീകരിക്കും.

പ്രാണായാമം തതഃ കൃത്വാ മമ ചിന്താപരായണഃ

അതിനുശേഷം പ്രാണായാമം ചെയ്ത്, എന്നെ മാത്രം ചിന്തിച്ച് മുഴുവൻ മനസ്സും അർപ്പിക്കണം—

ത്രീണി വാരാന്സ്പൃശേത്തത്ര ശിരോ ബ്രഹ്മണി സംസ്ഥിതഃ 134.

അവിടെ, ബ്രഹ്മം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന തല മൂന്ന് പ്രാവശ്യം സ്പർശിക്കണം.

സ്പൃശേത്തു നിഷ്കലസ്തത്ര യോ ഹി യത്ര പ്രതിഷ്ഠിതഃ

അവിടെ, ഏകത്വത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ എവിടെയായാലും താനവിടെയുണ്ടോ അവിടെ തന്നെ തനിക്കു തന്നെ സ്പർശിക്കണം.

ഏവമുക്തസ്യ കര്ത്തവ്യം മമാഭിഗമനേഷു ച

ഇങ്ങനെ എന്നെ സമീപിക്കുമ്പോൾ ഈ രീതിയാണ് പാലിക്കേണ്ടത്.

ഏവം ച കുര്വതസ്തസ്യ മമ കര്മവ്യവസ്ഥിതഃ

ഇങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്കു എന്റെ നിർദ്ദേശിച്ച കർമക്രമം കൃത്യമായി പാലിക്കപ്പെടും.

തതോ നാരായണവചഃ ശ്രുത്വാ ദേവീ വസുന്ധരാ

അതിനുശേഷം നാരായണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഭൂമിദേവി—

ധരണ്യുവാച താപനം ശോധനം ചൈവ തദ്ഭവാന്വക്തുമര്ഹതി

ധരണി പറഞ്ഞു: expiation ഉം ശുദ്ധീകരണവും എങ്ങനെ ചെയ്യണമെന്ന് ഭവാൻ വിശദീകരിക്കണം.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച യാം ഗതിം ച പ്രപദ്യന്തേ മമ കര്മബഹിഷ്കൃതാഃ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടവർ ഏതു ഗതിയിലേക്കാണ് പോകുന്നത്—

വ്യഭിചാരം ച മേ കൃത്വാ യശ്ച മാമുപസര്പതി

എന്നെ വഞ്ചിച്ച് പാപം ചെയ്തിട്ടും എന്നെ സമീപിക്കുന്നവൻ—

കൃമിര്ഭൂത്വാ യഥാന്യായ്യം തിഷ്ഠതേ നാത്ര സംശയഃ

അവൻ ഒരു പുഴുവായി ജനിച്ച്, അതിനനുസരിച്ച് ജീവിക്കും; ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.

യച്ച കൃത്വാ മഹാഭാഗേ കൃതകൃത്യഃ പുനര്ഭവേത്

മഹാഭാഗേ, അങ്ങനെ ചെയ്തവൻ വീണ്ടും പൂർണ്ണനാകാൻ എന്ത് ചെയ്യണം—

ബ്രാഹ്മണഃ ക്ഷത്രിയോ വൈശ്യോ മമ യേ ച മതേ സ്ഥിതാഃ 134.

ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ, എന്റെ ഉപദേശത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർ—

കില്ബിഷാത്തു പ്രമുക്താസ്തേ ഗച്ഛന്തി പരമാം ഗതിമ്

പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരായവർ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

സ്പൃശേത മമ ഗാത്രാണി ചിത്തം കൃത്വാ ചലാചലമ്

ചലിക്കുന്നതിലും അചലമായതിലും മനസ്സ് കേന്ദ്രീകരിച്ച്, എന്റെ അംഗങ്ങളെ സ്പർശിക്കണം.

ഇച്ഛാമി ച സദാ ദാന്തം ശുഭം ഭാഗവതം ശുചിമ്

എനിക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും ഇഷ്ടം, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്ന, ശുഭം, ഭഗവത്ഭക്തനും ശുദ്ധനും ആയവനാണ്.

അഹങ്കാരവിനിര്മുക്തം കമര്ണ്യഭിരതം മമ

അഹങ്കാരമില്ലാതെ, നല്ല പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വാദനം കാണുന്ന, എന്നിൽ ഭക്തിയുള്ളവനാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം.

മാം യദാ ലഭതേ ക്രുദ്ധഃ ശുദ്ധോ ഭാഗവതഃ ശുചിഃ

കോപം ഉള്ളെങ്കിലും ശുദ്ധനും ഭഗവത്ഭക്തനും ആയവൻ എന്നെ പ്രാപിക്കുമ്പോൾ—

ഭേകസ്ത്രിശതവര്ഷാണി യാതുധാനഃ പുനര്ദശ

അവൻ മൂവായിരം വർഷം തവളയായി, പത്തുവർഷം കൂടി ദാനവനായി ജനിക്കുന്നു.

അന്ധോ ജായേത സുശ്രോണി പംച സപ്ത തഥാ നവ

അവൻ, മനോഹരമായ കമരം ഉള്ളവളേ, അഞ്ചു, ഏഴ്, ഒൻപത് തവണ കുരുടനായി ജനിക്കും.

ശൈവാലഭക്ഷിതാ ചൈവ ഹ്യാകാശഗമനം തഥാ

അവൻ വെളുത്തുള്ളിയും ചാരവും കഴിക്കും, ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കും.

ആത്മകര്മാപരാധേന പ്രാപ്തഃ സംസാരസാഗരേ അഹോ വൈ പരമം ഗുഹ്യം യത്ത്വയാ പൂര്വഭാഷിതമ്

സ്വന്തം കർമ്മത്തിലെ പിഴവുകൊണ്ട് അവൻ സാംസാരികസമുദ്രത്തിൽ അകപ്പെടുന്നു. അയ്യോ, നീ മുമ്പ് പറഞ്ഞത് വാസ്തവത്തിൽ പരമഗുഹ്യമാണ്.

ജാതം മേ വിഹ്വലം ചിത്തം ന സ്ഥിരം ജായതേ ക്വചിത് 134.

എന്റെ മനസ്സ് വളരെ അശാന്തമായിരിക്കുന്നു; എവിടെയും അതിന് സ്ഥിരതയില്ല.

ശ്രുത്വാ സുദുസ്തരം സാരം ഭീതാസ്മി പരിദേവിതാ

ഈ ദുർലഘ്യമായ ഗഹനമായ സാരം കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഭയത്തിലും ദുഃഖത്തിലും ആകുന്നു.

മമ ചൈവ പ്രിയാര്ഥായ സര്വലോകസുഖാവഹമ്

എന്റെ പ്രിയത്തിനുവേണ്ടിയും, ലോകങ്ങൾക്കൊക്കെയും സന്തോഷം നൽകുന്നതാണ്—

അല്പസത്ത്വാ ഗതഭയാ ലോഭമോഹസമന്വിതാഃ

ശക്തിയില്ലാത്തവരും ഭയം വിട്ടവരും, ലാഭലോഭത്തിലും മോഹത്തിലും ആകുലരായവരും—

തതഃ കമലപത്രാക്ഷോ വരാഹഃ സമ്മുഖേ സ്ഥിതഃ

അപ്പോൾ കമലദളനയനായ വരാഹൻ അവളുടെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.