വരാഹപുരാണമ്

ഹസ്തീ വര്ഷശതം ചൈവ ഖരോ ദ്വാത്രിംശകം ഭവേത് 132.

'നൂറ്റാണ്ട് വർഷം ആനയായി, മുപ്പത്തിരണ്ട് വർഷം കഴുതയായും.'

ഏവം സ ചാത്മദോഷേണ മമ കര്മപരായണഃ

ഇങ്ങനെ, തന്റെ തെറ്റിനാൽ, അവൻ എന്റെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിൽ മുഴുകിയവനായി.

തതോ ഹരേര്വചഃ ശ്രുത്വാ ദുഃഖേന പരിപൃച്ഛതി

അതിനുശേഷം, ഹരിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ ദുഃഖത്തോടെ ചോദിച്ചു.

ധരണ്യുവാച വാക്യം ഭീഷണമത്യന്തം മമ മര്മപ്രഭേദകമ്

ഭൂമി പറഞ്ഞു: ഈ വാക്കുകൾ വളരെ ഭയാനകവും എന്റെ ഹൃദയത്തെ തുളച്ച് കയറിയതുമാണ്.

ആചാരാച്ച പരിഭ്രഷ്ടസ്തവകര്മപരായണഃ

ശരിയായ പെരുമാറ്റത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോയതുകൊണ്ട്, അവൻ നിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിൽ മുഴുകിയവനാണ്.

ശ്രുത്വാ പൃഥ്വ്യാസ്തഥാ വാക്യം ലോകനാഥോ ജനാര്ദ്ദനഃ

ഭൂമിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ ജനാർദ്ദനൻ,

ശ്രീവരാഹ ഉവാച ഏകാഹാരം തതസ്തിഷ്ഠേദ്ദിനാനി ദശ പഞ്ച ച

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ, പത്ത് ദിവസവും അഞ്ചു ദിവസവും ഒരുതവണ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

തത ഏവം വിധിം കൃത്വാ പഞ്ചഗവ്യം തു പ്രാശയേത്

പിന്നീട്, ഈ വിധം ചെയ്തശേഷം, പഞ്ചഗവ്യം കഴിക്കണം.

ഏതത്തേ കഥിതം ദേവി സ്പൃഷ്ട്വാ മൃതകമേവ ച

ഇത് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞതാണ്, ദേവി, മരിച്ചവരെ സ്പർശിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

യ ഏതേന വിധാനേന പ്രായശ്ചിത്തം സമാചരേത്

ഈ വിധത്തിൽ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യുന്നവൻ,

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മൃതകസ്പര്ശനപ്രായശ്ചിത്തം നാമ ദ്വാത്രിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ മരിച്ചവരെ സ്പർശിച്ചതിനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം എന്ന നൂറ്റിമുപ്പത്തിരണ്ടാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ പൂജാസാമയികഗുദരവപുരീഷോത്സര്ജനയോഃ പ്രായശ്ചിത്തമ് സ്പൃശമാനേന മാം ഭൂമേ വാതകര്മ പ്രമുച്യതേ

ഇനി പൂജയ്ക്കിടയിലും നിത്യേന കൃത്യങ്ങളിലും മൂത്രം, മലം എന്നിവയിൽ സ്പർശിച്ചാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രായശ്ചിത്തം: ഭൂമിയേ, എന്നെ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വായു പുറത്ത് പോകുന്നു.

മക്ഷികാ പഞ്ച വര്ഷാണി ത്രീണി വര്ഷാണി മൂഷകഃ

ഈച്ചയ്ക്ക് അഞ്ചു വർഷവും എലി മൂന്ന് വർഷവും.

ഏഷ വൈ താപനം ദേവി മോഹനം മമ സാംപ്രതമ്

ഇത് തന്നെയാണ്, ദേവി, ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വലിയ വേദനയും ആശങ്കയും.

ശ്രുത്വാ വാക്യം ഹൃഷീകേശം പ്രത്യുവാച വസുന്ധരാ അതുലം ലഭതേ പാപം തവ കര്മപരായണഃ

ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ വസുന്ധരാ ഹൃഷീകേശനോട് പറഞ്ഞു: നിന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകിയവൻ അതുല്യമായ പാപം നേടുന്നു.

തസ്യ ദേവ സുഖാര്ഥായ വിശുദ്ധിം വക്തുമര്ഹസി ശൃണു കാര്ത്സ്ന്യേന മേ ദേവി കഥ്യമാനം മയാഽനഘേ

ദേവാ, അവന്റെ സുഖത്തിനായി ശുദ്ധീകരണം നീ പറയണം. എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് മുഴുവനും കേൾക്കൂ, പാപരഹിതളേ.

അപരാധമിമം കൃത്വാ സന്തരേദ്യേന കര്മണാ

ഈ പാപം ചെയ്താൽ, അതിന് വേണ്ടിയുള്ള കൃത്യം ചെയ്തു അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടണം.

കര്മ ചൈവം തതഃ കൃത്വാ സ ച മേ നാപരാധ്യതി

അങ്ങനെ ആ കൃത്യം ചെയ്താൽ, അവൻ എനിക്ക് പാപം ചെയ്തതല്ല.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ മഹാകര്മാപരാധിനഃ

ഇത് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഭദ്രേ, വലിയ കർമ്മപാപത്തെക്കുറിച്ച്.

ശൃണു തത്ത്വേന മേ ഭൂമേ കഥ്യമാനം മയാഽനഘേ

ഭൂമിദേവി, നീ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം, ഞാൻ സത്യമായുള്ളത് നിന്നോട് വിശദമായി പറയുന്നു.

ദിവ്യവര്ഷസഹസ്രം തു രൌരവേ നരകേ വസേത് 133.

രൗരവനരകത്തിൽ ദിവ്യവർഷം ആയിരം വർഷം ഒരാൾ താമസിക്കും.

പ്രായശ്ചിത്തം വദാമ്യത്ര യേന മുച്യേത കില്ബിഷാത്

പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാൻ ചെയ്യേണ്ട പ്രായശ്ചിത്തം ഞാൻ ഇവിടെ പറയുന്നു.

ഏകാം ജലമയീം ശയ്യാമേകാമാകാശശായിനീമ്

ഒരു ജലത്തിൽ നിന്നുള്ള കിടക്കയും, മറ്റൊന്ന് ആകാശത്ത് തുറന്നിടത്ത് കിടക്കുന്ന കിടക്കയും.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ പുരീഷം യഃ സമുത്സൃജേത്

ശുഭേ, മലമൊഴിക്കുന്നവനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിന്നോട് ഇതുവരെ പറഞ്ഞുവച്ചു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ പൂജാസമയേ ഗുദരവപുരീഷോത്സര്ഗയോഃ പ്രായശ്ചിത്തം നാമ ത്രയസ്ത്രിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ പൂജാസമയത്ത് മൂത്രമലമൊഴിക്കുന്നതിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തം എന്ന പേരിലുള്ള നൂറ്റിമുപ്പത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ പൂജാദിസാമയികാപരാധേഷു പ്രായശ്ചിത്താനി മുക്ത്വാ തു മമ കര്മാണി മമ കര്മപരായണഃ

ഇനി, പൂജയിലും അനുബന്ധ ചടങ്ങുകളിലും സംഭവിക്കുന്ന അപരാധങ്ങൾക്ക് വേണ്ട പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾ, എന്റെ സ്വന്തം കർമങ്ങൾ ഒഴികെ, ഞാൻ പറയുന്നു.

മൂര്ഖോ ഭവതി സുശ്രോണി മമ കര്മപരായണഃ

സുന്ദരിയായവളേ, എന്റെ കർമങ്ങളിൽ മാത്രം ആസ്വാദനമുള്ളവൻ അജ്ഞാനിയാവുന്നു.

ആകാശശയനം കൃത്വാ ദിനാനി ദശ പഞ്ച ച

ആകാശത്തിൽ തുറന്നിടത്ത് പതിനഞ്ച് ദിവസം കിടന്നാൽ.

ഇതി മൌനത്യാഗപ്രായശ്ചിത്തമ് ഭൂഷിതോ നീലവസ്ത്രേണ യോ ഹി മാമുപപദ്യതേ

ഇതാണു മൗനം ഉപേക്ഷിച്ചതിന് വേണ്ട പ്രായശ്ചിത്തം; നീലവസ്ത്രം ധരിച്ച് ആരെങ്കിലും എന്നെ സമീപിച്ചാൽ.