വരാഹപുരാണമ്

രാഗമോഹേന സംയുക്തഃ കാമേന ച വശീകൃതഃ 132.

'രാഗവും മോഹവും ചേർന്നും, കാമത്തിൽ അടിമയായും.'

അന്ധശ്ച ജായതേ ദേവി ദരിദ്രോ ജ്ഞാനമൂര്ഖവാന്

'ദേവി, അവൻ കുരുടനായി ജനിക്കും, ദരിദ്രനും ജ്ഞാനരഹിതനും ആയിരിക്കും.'

അപരാധമിമം കൃത്വാ തത്രൈവം നാസ്തി സംശയഃ തവ ദേവ പ്രപന്നാനാം മോക്ഷം സംസാരസാഗരാത്

'ഈ കുറ്റം ചെയ്താൽ, അതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല; ദേവാ, നിന്നിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചവർക്കു സംസാരസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് മോക്ഷം ലഭിക്കും.'

അപരാധസമായുക്തസ്തവ കര്മപരായണഃ

'കുറ്റം ചെയ്തിട്ടും, നിന്നെ ഭജിക്കുന്നവൻ.'

ശ്രീവരാഹ ഉവാച തപഃ കൃത്വാ ത്രിരാത്രം തു ആകാശശയനേ വസേത്

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: 'മൂന്നു രാത്രികൾ തപസ്സ് ചെയ്ത്, ആകാശത്തിൻ കീഴിൽ കിടക്കണം.'

ശുദ്ധോ ഭാഗവതോ ഭൂത്വാ മമ കര്മപരായണഃ

'ശുദ്ധനായ ഭഗവത്ഭക്തനായി, എന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ ലയിച്ചവനായി.'

മുച്യതേ കില്ബിഷാദ്ദേവി ആചാരേണ ബഹിഷ്കൃതഃ

'ദേവി, ആചാരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിയാലും, അവൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.'

സ്പൃഷ്ട്വാ തു മൃതകം ദേവി യോ മത്ക്ഷേത്രേഷു തിഷ്ഠതി

'ദേവി, മരിച്ചവനെ തൊട്ടവൻ എന്റെ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ താമസിച്ചാൽ—'

ദശവഷര്സഹസ്രാണി ചണ്ഡാലശ്ചൈവ ജായതേ

'അവൻ പത്ത് ആയിരം വർഷം ചണ്ഡാളനായി ജനിക്കും.'

മക്ഷികാ ത്രീണി വര്ഷാണി ടിട്ടിഭൈകാദശം സമാഃ

'മൂന്നു വർഷം ഈച്ചയായി, പതിനൊന്ന് വർഷം തിത്തിഭയായും.'

ഹസ്തീ വര്ഷശതം ചൈവ ഖരോ ദ്വാത്രിംശകം ഭവേത് 132.

'നൂറ്റാണ്ട് വർഷം ആനയായി, മുപ്പത്തിരണ്ട് വർഷം കഴുതയായും.'

ഏവം സ ചാത്മദോഷേണ മമ കര്മപരായണഃ

ഇങ്ങനെ, തന്റെ തെറ്റിനാൽ, അവൻ എന്റെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിൽ മുഴുകിയവനായി.

തതോ ഹരേര്വചഃ ശ്രുത്വാ ദുഃഖേന പരിപൃച്ഛതി

അതിനുശേഷം, ഹരിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ ദുഃഖത്തോടെ ചോദിച്ചു.

ധരണ്യുവാച വാക്യം ഭീഷണമത്യന്തം മമ മര്മപ്രഭേദകമ്

ഭൂമി പറഞ്ഞു: ഈ വാക്കുകൾ വളരെ ഭയാനകവും എന്റെ ഹൃദയത്തെ തുളച്ച് കയറിയതുമാണ്.

ആചാരാച്ച പരിഭ്രഷ്ടസ്തവകര്മപരായണഃ

ശരിയായ പെരുമാറ്റത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോയതുകൊണ്ട്, അവൻ നിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിൽ മുഴുകിയവനാണ്.

ശ്രുത്വാ പൃഥ്വ്യാസ്തഥാ വാക്യം ലോകനാഥോ ജനാര്ദ്ദനഃ

ഭൂമിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ ജനാർദ്ദനൻ,

ശ്രീവരാഹ ഉവാച ഏകാഹാരം തതസ്തിഷ്ഠേദ്ദിനാനി ദശ പഞ്ച ച

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ, പത്ത് ദിവസവും അഞ്ചു ദിവസവും ഒരുതവണ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

തത ഏവം വിധിം കൃത്വാ പഞ്ചഗവ്യം തു പ്രാശയേത്

പിന്നീട്, ഈ വിധം ചെയ്തശേഷം, പഞ്ചഗവ്യം കഴിക്കണം.

ഏതത്തേ കഥിതം ദേവി സ്പൃഷ്ട്വാ മൃതകമേവ ച

ഇത് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞതാണ്, ദേവി, മരിച്ചവരെ സ്പർശിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

യ ഏതേന വിധാനേന പ്രായശ്ചിത്തം സമാചരേത്

ഈ വിധത്തിൽ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യുന്നവൻ,

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മൃതകസ്പര്ശനപ്രായശ്ചിത്തം നാമ ദ്വാത്രിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ മരിച്ചവരെ സ്പർശിച്ചതിനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം എന്ന നൂറ്റിമുപ്പത്തിരണ്ടാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ പൂജാസാമയികഗുദരവപുരീഷോത്സര്ജനയോഃ പ്രായശ്ചിത്തമ് സ്പൃശമാനേന മാം ഭൂമേ വാതകര്മ പ്രമുച്യതേ

ഇനി പൂജയ്ക്കിടയിലും നിത്യേന കൃത്യങ്ങളിലും മൂത്രം, മലം എന്നിവയിൽ സ്പർശിച്ചാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രായശ്ചിത്തം: ഭൂമിയേ, എന്നെ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വായു പുറത്ത് പോകുന്നു.

മക്ഷികാ പഞ്ച വര്ഷാണി ത്രീണി വര്ഷാണി മൂഷകഃ

ഈച്ചയ്ക്ക് അഞ്ചു വർഷവും എലി മൂന്ന് വർഷവും.

ഏഷ വൈ താപനം ദേവി മോഹനം മമ സാംപ്രതമ്

ഇത് തന്നെയാണ്, ദേവി, ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വലിയ വേദനയും ആശങ്കയും.

ശ്രുത്വാ വാക്യം ഹൃഷീകേശം പ്രത്യുവാച വസുന്ധരാ അതുലം ലഭതേ പാപം തവ കര്മപരായണഃ

ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ വസുന്ധരാ ഹൃഷീകേശനോട് പറഞ്ഞു: നിന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകിയവൻ അതുല്യമായ പാപം നേടുന്നു.

തസ്യ ദേവ സുഖാര്ഥായ വിശുദ്ധിം വക്തുമര്ഹസി ശൃണു കാര്ത്സ്ന്യേന മേ ദേവി കഥ്യമാനം മയാഽനഘേ

ദേവാ, അവന്റെ സുഖത്തിനായി ശുദ്ധീകരണം നീ പറയണം. എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് മുഴുവനും കേൾക്കൂ, പാപരഹിതളേ.

അപരാധമിമം കൃത്വാ സന്തരേദ്യേന കര്മണാ

ഈ പാപം ചെയ്താൽ, അതിന് വേണ്ടിയുള്ള കൃത്യം ചെയ്തു അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടണം.

കര്മ ചൈവം തതഃ കൃത്വാ സ ച മേ നാപരാധ്യതി

അങ്ങനെ ആ കൃത്യം ചെയ്താൽ, അവൻ എനിക്ക് പാപം ചെയ്തതല്ല.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ മഹാകര്മാപരാധിനഃ

ഇത് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഭദ്രേ, വലിയ കർമ്മപാപത്തെക്കുറിച്ച്.