വരാഹപുരാണമ്

തതോ യദ്യത്പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

അതിനാൽ ഞാൻ ഇനി പറയാൻ പോകുന്നതെല്ലാം നീ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ, ഭൂമിദേവി.

സ്ഥാപയിത്വാ തു മാം ദേവി വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ

ദേവി, നിർദ്ദേശിച്ച വിധിയിൽ എന്നെ സ്ഥാപിച്ചശേഷം,

സിദ്ധം ഭാഗവതൈശ്ചാന്നം മമ പ്രാപണശേഷകമ്

ഭക്തരായ ഭാഗവതന്മാർ എന്നെ അർപ്പിച്ച ശേഷമുള്ള ഭക്ഷണം പവിത്രമാണ്.

ഏവം വിഷ്ണുവചഃ ശ്രുത്വാ ധരണീ സംശിതവ്രതാ 130.

ഇങ്ങനെ വിഷ്ണുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭൂമി, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവളായി,

ധരണ്യുവാച കര്മണാ കേന ശുദ്ധ്യേത തന്മേ ബ്രൂഹി ജനാര്ദന

ഭൂമി ചോദിച്ചു: ഏതു പ്രവർത്തിയാൽ അത് ശുദ്ധിയാകും? അതു എന്നോട് പറയൂ, ജനാർദ്ദനാ.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച തരന്തി പുരുഷാ യേന രാജാന്നസ്യോപഭുഞ്ജകാഃ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: രാജാവിന്റെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചവർ എങ്ങനെ ശുദ്ധരാവും?

ഏകം ചാന്ദ്രായണം കൃത്വാ തപ്തകൃച്ഛ്രം ച പുഷ്കലമ്

ഒരു ചാന്ദ്രായണവ്രതവും പൂർണ്ണമായ തപ്തകൃച്ഛ്രവ്രതവും ആചരിച്ചാൽ,

ന തസ്യ ചാപരാധോഽസ്തി വസുധേ വൈ വചോ മമ മമാത്ര പൂജാകാമേന യദീച്ഛേത്പരമാം ഗതിമ്

അവർക്കു പാപമൊന്നുമില്ല, ഭൂമിദേവി, ഇതാണ് എന്റെ വാക്ക്; ഇവിടെ എന്റെ പൂജക്കായി പരമഗതി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ രാജാന്നപ്രായശ്ചിത്തം നാമ ത്രിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ഭഗവദ്വചനങ്ങളിൽ രാജഭക്ഷണത്തിനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ ദന്തകാഷ്ഠാചര്വണപ്രായശ്ചിത്തമ് ദന്തകാഷ്ഠമചര്വിത്വാ യോ ഹി മാമുപസര്പതി

ഇനി ദന്തകഷ്ടം ചവച്ചില്ലെങ്കിൽ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രായശ്ചിത്തം: ദന്തകഷ്ടം ചവയ്ക്കാതെ എന്നെ സമീപിക്കുന്നവൻ—

നാരായണവചഃ ശ്രുത്വാ പൃഥിവീ ധര്മസംശ്രിതഃ

നാരായണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭൂമി, ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരയായവളായി—

ധരണ്യുവാച കഥമേകാപരാധേന സര്വമേവ പ്രണശ്യതി

ഭൂമി ചോദിച്ചു: ഒരു പാപം ചെയ്താൽ എല്ലാം എങ്ങനെ നശിക്കുന്നു?

ശ്രീവരാഹ ഉവാച യേന ചൈകാപരാധേന പൂര്വകര്മ പ്രണശ്യതി

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: ഒരു പാപം ചെയ്താൽ മുമ്പത്തെ സുകൃതങ്ങൾ എങ്ങനെ നശിക്കുന്നു—

മനുഷ്യഃ കില്ബിഷീ ഭദ്രേ കഫപിത്തസമന്വിതഃ

മനുഷ്യൻ, ഭദ്രേ, പാപം ചെയ്തവനും കഫപിത്തം ഉള്ളവനുമാണ്.

തത്സര്വബീജം നശ്യേത ദന്തകാഷ്ഠസ്യ ഭക്ഷണാത്

ദന്തകഷ്ടം ചവയ്ക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ അതിന്റെ മുഴുവൻ വിത്തും നശിക്കും.

ധരണ്യുവാച പ്രായശ്ചിത്തം ച മേ ബ്രൂഹി യേന ധര്മോ ന നശ്യതി

ഭൂമി ചോദിച്ചു: എന്റെ ധർമ്മം നശിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ എനിക്ക് എന്ത് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണമെന്ന് ദയവായി പറയൂ.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച കഥയിഷ്യാമി ഹീദം തേ യഥാ ശുദ്ധ്യന്തി മാനവാഃ

ശ്രീ വരാഹൻ പറഞ്ഞു: മനുഷ്യർ എങ്ങനെ ശുദ്ധി നേടുന്നു എന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്നോട് വിശദമായി പറയുന്നു.

ആകാശശയനം കൃത്വാ ദിനാനി ദ്വേ ച പംച ച

രണ്ട് ദിവസവും അഞ്ചു ദിവസവും നിലത്ത് കിടന്നാൽ—

ഏവം തേ കഥിതം ഭദ്രേ ദന്തകാഷ്ഠസ്യ ഭക്ഷണമ് 131.

ഇങ്ങനെ, സുമധുരയേ, പല്ല് കഴുകാൻ ദന്തകഷ്ടം കഴിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.

കുതസ്തസ്യാപരാധോഽസ്തി ഏവമേവ ന സംശയഃ

ഇതിൽ യാതൊരു പാപവും ഇല്ല; ഇതിൽ സംശയിക്കേണ്ടതില്ല.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ദന്തകാഷ്ഠാചര്വണപ്രായശ്ചിത്തം നാമൈകത്രിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീ വരാഹപുരാണത്തിൽ 'ദന്തകഷ്ടം ചവച്ചതിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തം' എന്ന പേരിലുള്ള നൂറ് മുപ്പത്തിയൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ മൃതകസ്പര്ശപ്രായശ്ചിത്തമ് ഗത്വാ തു മൈഥുനം ഭദ്രേ അസ്നാതോ യഃ ശവം സ്പൃശേത്

ഇപ്പോൾ ശവം തൊട്ടതിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തം: ലൈംഗിക ബന്ധത്തിന് ശേഷം, കുളിക്കാതെ, ആരെങ്കിലും ശവം തൊട്ടാൽ—

വര്ഷം നാരായണാച്ഛ്രുത്വാ സാ മഹീ സംശിതവ്രതാ

ഒരു വർഷം, നാരായണനിൽ നിന്ന് കേട്ടതുപോലെ, ഭൂമി കഠിനവ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു.

ധരണ്യുവാച കഥമേവം പുമാന്വൈ സ രേതഃപാനപരോ ഭവേത്

ഭൂമി ചോദിച്ചു: ഒരാൾ എങ്ങനെ ഇങ്ങനെ രേതസ്സു കുടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?

ഏതന്മേ പരമം ദുഃഖം തദ്ഭവാന്വക്തുമര്ഹതി ശൃണു തത്ത്വേന മേ ദേവി ഇദം ഗുഹ്യമനുത്തമമ്

ഇതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും വലിയ ദുഃഖം; ദയവായി അതിനെക്കുറിച്ച് നീ പറയണം. ദേവിയെ, ഈ പരമമായ രഹസ്യോപദേശം ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.

ചിഹ്നമൈതദ്വരാരോഹേ ആധിചാരവിനിശ്ചയഃ

ഇതാണ് അടയാളം, സുന്ദരിയേ, അത്ഭുതപാപം നിർണ്ണയിക്കാൻ.

ദൃഷ്ടം തസ്യാപരാധസ്യ ഫലം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ

ഇത് കണ്ടാൽ, ആ മനുഷ്യൻ ആ പാപത്തിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കും.

അപരാധസ്യ ദോഷേണ വിശുദ്ധിശ്ച ന ജായതേ

പാപത്തിന്റെ ദോഷം മൂലം ശുദ്ധി ഉണ്ടാകുന്നില്ല.

ഗൃഹസ്ഥാഃ പുരുഷാ ഭദ്രേ മമ കര്മപരായണാഃ

സുമധുരയേ, എന്റെ കർമങ്ങളിൽ ആസക്തരായ ഗൃഹസ്ഥന്മാർ—