വരാഹപുരാണമ്

തദ്വൈ ഭൂമ്യാ വചഃ ശ്രുത്വാ ഹൃഷീകേശോ മഹാമനാഃ

ഭൂമിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ഹൃഷീകേശൻ മഹാമനസ്സോടെ—

ശ്രീവരാഹ ഉവാച യേ തു ഭുഞ്ജന്തി രാജാന്നം ലോഭേന ച ഭയേന വാ

ശ്രീ വരാഹൻ പറഞ്ഞു: ലാഭത്താലോ ഭയത്താലോ രാജാവിന്റെ അന്നം കഴിക്കുന്നവരുണ്ട്—

ആപദ്ഗതാ ഹി ഭുഞ്ജന്തി രാജാന്നം തു വസുന്ധരേ

വാസുന്ധരേ, കഷ്ടത്തിൽ ആകുമ്പോൾ ചിലർ രാജാവിന്റെ അന്നം കഴിക്കുന്നു.

ഭഗവദ്വചനം ശ്രുത്വാ കമ്പിതാ ച വസുന്ധരാ 130.

ഭഗവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ വാസുന്ധരാ വിറച്ചു.

തതോ ദീനമനാ ഭൂത്വാ സാ മഹീ സംശിതവ്രതാ

അതിനുശേഷം, മനസ്സിൽ ദു:ഖത്തോടെ, ആ വ്രതനിഷ്ഠയായ ഭൂമി—

ധരണ്യുവാച കോ നു ദോഷോഽസ്തി രാജ്ഞാം ഹി തന്മേ ത്വം വക്തുമര്ഹസി

ഭൂമി പറഞ്ഞു: രാജാക്കന്മാരുടെ എന്താണ് ദോഷം? അതു നീ എനിക്ക് പറയണം.

തതോ ഭൂമ്യാ വചഃ ശ്രുത്വാ സര്വധര്മവിദാം വരഃ

അതിനുശേഷം, ഭൂമിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും അറിയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ—

ശ്രീവരാഹ ഉവാച രാജാന്നം തു ന ഭോക്തവ്യം ശുഭൈഭാര്ഗവതൈഃ സദാ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: ഭാർഗവന്മാർ രാജാവിന്റെ ഭക്ഷണം ഒരിക്കലും കഴിക്കരുത്.

യദ്യപ്യേഷ സമത്വേന രാജാ ലോകേ പ്രവര്ത്തതേ

രാജാവ് ലോകത്ത് എല്ലാവരോടും സമത്വത്തോടെ പെരുമാറുന്നുവെങ്കിലും,

അപി വാ ഗര്ഹിതം തേന രാജാന്നം തു വസുന്ധരേ

എന്നാലും, ഭൂമിദേവി, രാജാവിന്റെ ഭക്ഷണം അതിനാൽ അപവാദാർഹമാണ്.

തതോ യദ്യത്പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

അതിനാൽ ഞാൻ ഇനി പറയാൻ പോകുന്നതെല്ലാം നീ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ, ഭൂമിദേവി.

സ്ഥാപയിത്വാ തു മാം ദേവി വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ

ദേവി, നിർദ്ദേശിച്ച വിധിയിൽ എന്നെ സ്ഥാപിച്ചശേഷം,

സിദ്ധം ഭാഗവതൈശ്ചാന്നം മമ പ്രാപണശേഷകമ്

ഭക്തരായ ഭാഗവതന്മാർ എന്നെ അർപ്പിച്ച ശേഷമുള്ള ഭക്ഷണം പവിത്രമാണ്.

ഏവം വിഷ്ണുവചഃ ശ്രുത്വാ ധരണീ സംശിതവ്രതാ 130.

ഇങ്ങനെ വിഷ്ണുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭൂമി, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവളായി,

ധരണ്യുവാച കര്മണാ കേന ശുദ്ധ്യേത തന്മേ ബ്രൂഹി ജനാര്ദന

ഭൂമി ചോദിച്ചു: ഏതു പ്രവർത്തിയാൽ അത് ശുദ്ധിയാകും? അതു എന്നോട് പറയൂ, ജനാർദ്ദനാ.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച തരന്തി പുരുഷാ യേന രാജാന്നസ്യോപഭുഞ്ജകാഃ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: രാജാവിന്റെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചവർ എങ്ങനെ ശുദ്ധരാവും?

ഏകം ചാന്ദ്രായണം കൃത്വാ തപ്തകൃച്ഛ്രം ച പുഷ്കലമ്

ഒരു ചാന്ദ്രായണവ്രതവും പൂർണ്ണമായ തപ്തകൃച്ഛ്രവ്രതവും ആചരിച്ചാൽ,

ന തസ്യ ചാപരാധോഽസ്തി വസുധേ വൈ വചോ മമ മമാത്ര പൂജാകാമേന യദീച്ഛേത്പരമാം ഗതിമ്

അവർക്കു പാപമൊന്നുമില്ല, ഭൂമിദേവി, ഇതാണ് എന്റെ വാക്ക്; ഇവിടെ എന്റെ പൂജക്കായി പരമഗതി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ രാജാന്നപ്രായശ്ചിത്തം നാമ ത്രിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ഭഗവദ്വചനങ്ങളിൽ രാജഭക്ഷണത്തിനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ ദന്തകാഷ്ഠാചര്വണപ്രായശ്ചിത്തമ് ദന്തകാഷ്ഠമചര്വിത്വാ യോ ഹി മാമുപസര്പതി

ഇനി ദന്തകഷ്ടം ചവച്ചില്ലെങ്കിൽ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രായശ്ചിത്തം: ദന്തകഷ്ടം ചവയ്ക്കാതെ എന്നെ സമീപിക്കുന്നവൻ—

നാരായണവചഃ ശ്രുത്വാ പൃഥിവീ ധര്മസംശ്രിതഃ

നാരായണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭൂമി, ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരയായവളായി—

ധരണ്യുവാച കഥമേകാപരാധേന സര്വമേവ പ്രണശ്യതി

ഭൂമി ചോദിച്ചു: ഒരു പാപം ചെയ്താൽ എല്ലാം എങ്ങനെ നശിക്കുന്നു?

ശ്രീവരാഹ ഉവാച യേന ചൈകാപരാധേന പൂര്വകര്മ പ്രണശ്യതി

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: ഒരു പാപം ചെയ്താൽ മുമ്പത്തെ സുകൃതങ്ങൾ എങ്ങനെ നശിക്കുന്നു—

മനുഷ്യഃ കില്ബിഷീ ഭദ്രേ കഫപിത്തസമന്വിതഃ

മനുഷ്യൻ, ഭദ്രേ, പാപം ചെയ്തവനും കഫപിത്തം ഉള്ളവനുമാണ്.

തത്സര്വബീജം നശ്യേത ദന്തകാഷ്ഠസ്യ ഭക്ഷണാത്

ദന്തകഷ്ടം ചവയ്ക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ അതിന്റെ മുഴുവൻ വിത്തും നശിക്കും.

ധരണ്യുവാച പ്രായശ്ചിത്തം ച മേ ബ്രൂഹി യേന ധര്മോ ന നശ്യതി

ഭൂമി ചോദിച്ചു: എന്റെ ധർമ്മം നശിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ എനിക്ക് എന്ത് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണമെന്ന് ദയവായി പറയൂ.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച കഥയിഷ്യാമി ഹീദം തേ യഥാ ശുദ്ധ്യന്തി മാനവാഃ

ശ്രീ വരാഹൻ പറഞ്ഞു: മനുഷ്യർ എങ്ങനെ ശുദ്ധി നേടുന്നു എന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്നോട് വിശദമായി പറയുന്നു.

ആകാശശയനം കൃത്വാ ദിനാനി ദ്വേ ച പംച ച

രണ്ട് ദിവസവും അഞ്ചു ദിവസവും നിലത്ത് കിടന്നാൽ—

ഏവം തേ കഥിതം ഭദ്രേ ദന്തകാഷ്ഠസ്യ ഭക്ഷണമ് 131.

ഇങ്ങനെ, സുമധുരയേ, പല്ല് കഴുകാൻ ദന്തകഷ്ടം കഴിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.