വരാഹപുരാണമ്

മന്ത്രഃ – ഭവോദ്ഭവമാദിവ്യക്തരൂപമാദിത്യം സര്വേ ദേവാ ബ്രഹ്മരുദ്രേന്ദ്രാസ്ത്വാം ച

മന്ത്രം: സകല ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മാവും രുദ്രനും ഇന്ദ്രനും നീയും, ആദിത്യനേ, ഭവത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച അദൃശ്യരൂപമാണ്.

വയം ദേവമാദിമവ്യക്തരൂപം കൃത്വാ ചാത്മനി ദേവ സംസ്ഥാസ്തഥാപി

ദേവനായി, ആദിമമായ അദൃശ്യരൂപം ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു, അതുപോലെ തന്നെ—

അനേനൈവ ഹി മന്ത്രേണ സന്ധ്യാം കുര്യാത്തു ദീക്ഷിതഃ ।। 129.

ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ദീക്ഷിതൻ സന്ധ്യാവന്ദനം നടത്തണം.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ചതുര്വര്ണദീക്ഷാതാമ്രവര്ണനം നാമോനത്രിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ മഹത്തായ വരാഹപുരാണത്തിൽ നാലു വർണ്ണങ്ങളുടെ ദീക്ഷയും താമ്രത്തിന്റെ വിവരണവും ഉള്ള നൂറിനിരുപത്തൊൻപതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ രാജാന്നഭോഗേ പ്രായശ്ചിത്തമ് ഏവം ദീക്ഷാം തതഃ ശ്രുത്വാ നാരായണമുഖാന്മഹീ

ഇനി രാജാവിന്റെ അന്നം കഴിച്ചതിന് പ്രായശ്ചിത്തം. ഇങ്ങനെ ദീക്ഷയെ കുറിച്ച് നാരായണന്റെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് കേട്ട ശേഷം, ഭൂമിദേവി—

ധരണ്യുവാച ശ്രുത്വാഹം തു മഹാഭാഗ ജാതാസ്മി വിമലാ വിഭോ

ഭൂമി പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗവ, ഞാൻ ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ശുദ്ധയായിരിക്കുന്നു, പ്രഭോ.

അഹോ ദേവസ്യ മാഹാത്മ്യം ലോകനാഥസ്യ തത്ത്വതഃ

അയ്യോ, ലോകങ്ങളുടെ നാഥന്റെ മഹത്വം എത്ര വലിയതാണെന്നു സത്യത്തിൽ!

ഏകം മേ പരമം ഗുഹ്യം യദീശ ഹൃദി വര്ത്തതേ

പ്രഭോ, എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു പരമ രഹസ്യം ഉണ്ട്.

ദേവ പൂര്വാപരാധാസ്തേ ദ്വാത്രിംശദപി കീര്തിതാഃ

ദേവാ, നിന്റെ മുൻപും ശേഷവും ചെയ്ത പാപങ്ങൾ, മുപ്പത്തിരണ്ടു എണ്ണവും പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു.

കര്മണാ കേന ശുദ്ധ്യന്തി അപരാധസ്യ കാരിണഃ

പാപം ചെയ്തവർ എങ്ങനെയാണ് ശുദ്ധരാകുന്നത്?

തദ്വൈ ഭൂമ്യാ വചഃ ശ്രുത്വാ ഹൃഷീകേശോ മഹാമനാഃ

ഭൂമിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ഹൃഷീകേശൻ മഹാമനസ്സോടെ—

ശ്രീവരാഹ ഉവാച യേ തു ഭുഞ്ജന്തി രാജാന്നം ലോഭേന ച ഭയേന വാ

ശ്രീ വരാഹൻ പറഞ്ഞു: ലാഭത്താലോ ഭയത്താലോ രാജാവിന്റെ അന്നം കഴിക്കുന്നവരുണ്ട്—

ആപദ്ഗതാ ഹി ഭുഞ്ജന്തി രാജാന്നം തു വസുന്ധരേ

വാസുന്ധരേ, കഷ്ടത്തിൽ ആകുമ്പോൾ ചിലർ രാജാവിന്റെ അന്നം കഴിക്കുന്നു.

ഭഗവദ്വചനം ശ്രുത്വാ കമ്പിതാ ച വസുന്ധരാ 130.

ഭഗവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ വാസുന്ധരാ വിറച്ചു.

തതോ ദീനമനാ ഭൂത്വാ സാ മഹീ സംശിതവ്രതാ

അതിനുശേഷം, മനസ്സിൽ ദു:ഖത്തോടെ, ആ വ്രതനിഷ്ഠയായ ഭൂമി—

ധരണ്യുവാച കോ നു ദോഷോഽസ്തി രാജ്ഞാം ഹി തന്മേ ത്വം വക്തുമര്ഹസി

ഭൂമി പറഞ്ഞു: രാജാക്കന്മാരുടെ എന്താണ് ദോഷം? അതു നീ എനിക്ക് പറയണം.

തതോ ഭൂമ്യാ വചഃ ശ്രുത്വാ സര്വധര്മവിദാം വരഃ

അതിനുശേഷം, ഭൂമിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും അറിയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ—

ശ്രീവരാഹ ഉവാച രാജാന്നം തു ന ഭോക്തവ്യം ശുഭൈഭാര്ഗവതൈഃ സദാ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: ഭാർഗവന്മാർ രാജാവിന്റെ ഭക്ഷണം ഒരിക്കലും കഴിക്കരുത്.

യദ്യപ്യേഷ സമത്വേന രാജാ ലോകേ പ്രവര്ത്തതേ

രാജാവ് ലോകത്ത് എല്ലാവരോടും സമത്വത്തോടെ പെരുമാറുന്നുവെങ്കിലും,

അപി വാ ഗര്ഹിതം തേന രാജാന്നം തു വസുന്ധരേ

എന്നാലും, ഭൂമിദേവി, രാജാവിന്റെ ഭക്ഷണം അതിനാൽ അപവാദാർഹമാണ്.

തതോ യദ്യത്പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

അതിനാൽ ഞാൻ ഇനി പറയാൻ പോകുന്നതെല്ലാം നീ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ, ഭൂമിദേവി.

സ്ഥാപയിത്വാ തു മാം ദേവി വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ

ദേവി, നിർദ്ദേശിച്ച വിധിയിൽ എന്നെ സ്ഥാപിച്ചശേഷം,

സിദ്ധം ഭാഗവതൈശ്ചാന്നം മമ പ്രാപണശേഷകമ്

ഭക്തരായ ഭാഗവതന്മാർ എന്നെ അർപ്പിച്ച ശേഷമുള്ള ഭക്ഷണം പവിത്രമാണ്.

ഏവം വിഷ്ണുവചഃ ശ്രുത്വാ ധരണീ സംശിതവ്രതാ 130.

ഇങ്ങനെ വിഷ്ണുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭൂമി, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവളായി,

ധരണ്യുവാച കര്മണാ കേന ശുദ്ധ്യേത തന്മേ ബ്രൂഹി ജനാര്ദന

ഭൂമി ചോദിച്ചു: ഏതു പ്രവർത്തിയാൽ അത് ശുദ്ധിയാകും? അതു എന്നോട് പറയൂ, ജനാർദ്ദനാ.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച തരന്തി പുരുഷാ യേന രാജാന്നസ്യോപഭുഞ്ജകാഃ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: രാജാവിന്റെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചവർ എങ്ങനെ ശുദ്ധരാവും?

ഏകം ചാന്ദ്രായണം കൃത്വാ തപ്തകൃച്ഛ്രം ച പുഷ്കലമ്

ഒരു ചാന്ദ്രായണവ്രതവും പൂർണ്ണമായ തപ്തകൃച്ഛ്രവ്രതവും ആചരിച്ചാൽ,

ന തസ്യ ചാപരാധോഽസ്തി വസുധേ വൈ വചോ മമ മമാത്ര പൂജാകാമേന യദീച്ഛേത്പരമാം ഗതിമ്

അവർക്കു പാപമൊന്നുമില്ല, ഭൂമിദേവി, ഇതാണ് എന്റെ വാക്ക്; ഇവിടെ എന്റെ പൂജക്കായി പരമഗതി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ രാജാന്നപ്രായശ്ചിത്തം നാമ ത്രിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ഭഗവദ്വചനങ്ങളിൽ രാജഭക്ഷണത്തിനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.