വരാഹപുരാണമ്

തത ആരാധിതസ്തേന വര്ഷാണാം തു ചതുര്ദശ

അവൻ പതിനാലു വർഷം എന്നെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.

അഹം തു തപസാ തുഷ്ടസ്തീവ്രേണ കൃതനിശ്ചയാത്

അവന്റെ ശക്തമായ തപസ്സും ഉറച്ച മനസ്സും കൊണ്ടു ഞാൻ സന്തോഷിച്ചു.

ദൃഷ്ട്വാശ്രമം മഹാദേവി കിഞ്ചിദേവ സുഭാഷിതമ്

മഹാദേവി, അവന്റെ ആശ്രമം കണ്ടു, കുറച്ച് ശുഭവാക്കുകൾ കേട്ടു—

ചതുര്ബാഹും ച മാം ദൃഷ്ട്വാ മമ കര്മപരായണഃ തം ച ദൃഷ്ട്വാ മയാ പ്രോക്തം പ്രസന്നേനാന്തരാത്മനാ ।। 129.

നാലു കൈകളോടെ ദർശനം നൽകിയ എന്നെയും, എന്റെ കര്‍മ്മങ്ങളിൽ അർപ്പിതനായ അവനെയും കണ്ടു, സന്തോഷപൂർവ്വം ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.

ഗുഡാകേശ മഹാഭാഗ ബ്രൂഹി കിം കരവാണി തേ

ഗുഡാകേശാ, ഭാഗ്യശാലിയായവനേ, ഞാൻ നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പറയു.

യത്ത്വയാ ചിന്തിതം സൌമ്യ കര്മണാ മനസാ ഗിരാ

സൗമ്യനേ, നീ മനസ്സിലും വാക്കിലും പ്രവർത്തിയിലും ആലോചിച്ചതെന്തെങ്കിലും—

ഏവം മമ വചഃ ശ്രുത്വാ ഗുഡകേശോഽബ്രവീദിദമ്

എന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഗുഡാകേശൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

യദി തുഷ്ടോഽസി മേ ദേവ സമസ്തേനാന്തരാത്മനാ

ദേവാ, നീ എനിക്ക് ഹൃദയത്തിൽനിന്നും സത്യമായി സന്തോഷിച്ചിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ—

ചക്രേണ വധമിച്ഛാമി ത്വയാ മുക്തേന കേശവ

കേശവാ, നിന്റെ ചക്രംകൊണ്ടു എന്നെ കൊല്ലണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ചകേണ പാതിതസ്യൈതദ്വസാമാംസാനി കിം ചന

ചക്രംകൊണ്ട് ഞാൻ വീണശേഷം, എന്റെ മാംസവും അസ്ഥിയും എന്ത് ചെയ്യും?

തേന പാത്രം തതഃ കൃത്വാ ശുഭധര്മവിനിശ്ചിതഃ

അതിനാൽ, അതുകൊണ്ട് ഒരു പാത്രം ഉണ്ടാക്കി, സദാചാരത്തിൽ ഉറച്ചവൻ—

നിവേദിതേ പരാ പ്രീതിര്ഭവത്വേതന്മനോഗതമ്

അർപ്പണം ചെയ്തശേഷം എന്റെ മനസ്സിൽ പരമസന്തോഷം ഉണ്ടാകട്ടെ.

യച്ചിന്തിതോഽസി ദേവേശ ഉഗ്രേ തപതി തിഷ്ഠതാ

ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, നീ ശക്തമായ തപസ്സിൽ ഉറച്ചു നിന്നു ചിന്തിച്ചതെന്താണോ—

താവത്താമ്രസ്ഥിതോ ഭൂത്വാ മമ സംസ്ഥോ ഭവിഷ്യസി 129.

നീ താമ്രത്തിൽ നിലകൊണ്ട രൂപത്തിൽ എന്റെ സന്നിധിയിൽ സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളും.

തത്താമ്രഭാജനേ മഹ്യം ദീയതേ യത്സുപുഷ്കലമ്

താമ്രപാത്രത്തിൽ നിറയെ എനിക്ക് അർപ്പിക്കുന്നതെന്താണോ—

മങ്ഗല്യം ച പവിത്രം ച താമ്രം തേന പ്രിയം മമ

ആ താമ്രം ശുഭവും വിശുദ്ധവുമാണ്; അതുകൊണ്ടാണ് അത് എനിക്ക് പ്രിയം.

വൈശാഖസ്യ തു മാസസ്യ ശുക്ലപക്ഷേ തു ദ്വാദശീ

വൈശാഖമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം—

ഏഷ്യസേ മമ ലോകായ ഏവമേതന്ന സംശയഃ

നീ എന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തും; ഇങ്ങനെയാണ്, ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.

ചക്രാദ്വധമഭീപ്സന്വൈ സോഽപി മത്കര്മണി സ്ഥിതഃ

ചക്രംകൊണ്ട് വധിക്കപ്പെടണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച് അവനും എന്റെ സേവനത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു.

ശുക്ലപക്ഷസ്യ സമ്പ്രാപ്താ തസ്യാം ധര്മവിനിശ്ചിതഃ

ശുക്ലപക്ഷം എത്തിയപ്പോൾ, ധർമ്മത്തിൽ ഉറപ്പുള്ളവനായി—

മുഞ്ച മുഞ്ച പ്രഭോ ചക്രമപി വഹ്നിസമപ്രഭമ്

പ്രഭുവേ, അതിവിശാലമായ അഗ്നിപോലെയുള്ള ചക്രം വിടുവിക്കണമേ, വിടുവിക്കണമേ.

തദൈവ ചക്രേണ വിപാടിതോഽസൌ പ്രാപ്തോഽപി മാം ഭാഗവതപ്രധാനഃ രങ്ഗം ച സീസം ത്രപുധാതുസംസ്ഥം കാംസ്യം ച രീതിശ്ച മലസ്തു തേഷാമ്

അപ്പോൾ ചക്രംകൊണ്ട് ഭേദിക്കപ്പെട്ട്, ഭക്തന്മാരിൽ പ്രധാനനായവൻ എന്നെ പ്രാപിച്ചു. രംഗം, സീസം, ത്രപു, കാംസ്യം, ഇരുമ്പ്—ഇവയും ഇവയുടെ സ്വഭാവവും മലിനമാണ്.

താമ്രപാത്രേണ വൈ ഭൂമേ പ്രാപണം യത്പ്രദീയതേ 129.

താമ്രപാത്രത്തിൽ ഭൂമിയിൽ അർപ്പിക്കുന്നതെന്താണോ—

ഏതദ്ഭാഗവതൈഃ കാര്യം മമ പ്രിയകരൈഃ സദാ

എന്റെ പ്രിയഭക്തന്മാരായ ഭാഗവതന്മാർ ഇത് എല്ലായ്പ്പോഴും ചെയ്യണം.

ദീക്ഷിതൈര്വൈ ഭാഗവതൈഃ പാദ്യാര്ഘ്യാദൌ ച ദീയതേ

ദീക്ഷയേറ്റ ഭാഗവതന്മാർ പാദ്യവും അർഘ്യവും തുടങ്ങിയവ അർപ്പിക്കണം.

ദേവി തത്ത്വേന കഥിതഃ കിമന്യത് പരിപൃച്ഛസി ദേവദേവ കഥം സന്ധ്യാം ദീക്ഷിതഃ കുരുതേ വദ

ദേവി, സത്യമായി ഞാൻ ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇനി എന്താണ് ചോദിക്കാൻ ഉള്ളത്? ദേവദേവനേ, ദീക്ഷയേറ്റവൻ സന്ധ്യാ പൂജ എങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു എന്ന് പറയൂ.

കേന മന്ത്രേണ വാ ഭക്തസ്തവ കര്മപരായണഃ ശൃണു മാധവി തത്ത്വേന സന്ധ്യാമന്ത്രമനുത്തമമ്

നിന്റെ ഭക്തൻ, കര്‍മ്മത്തിൽ താല്പര്യമുള്ളവൻ, ഏത് മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഇത് ചെയ്യണം? മാധവീ, സന്ധ്യാമന്ത്രത്തിന്റെ പരമാർത്ഥം കേൾക്കു.

യഥാ വദന്തി വൈ സൂര്യം സന്ധ്യാം പൂര്വാം പരാം തഥാ

സൂര്യനെ എങ്ങനെ പൂജിക്കുന്തോ, അതുപോലെ തന്നെ മുൻപും പിന്നെയും സന്ധ്യയെ അവർ ആരാധിക്കുന്നു.

മുഹൂര്ത്തം ധ്യാനമാസ്ഥായ ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത്

ഒരു മുഹൂർത്തം ധ്യാനത്തിൽ ഇരുന്നു, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.