വരാഹപുരാണമ്

യഥാ മന്ത്രേണ ദാതവ്യം തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

വസുന്ധരേ, അതെന്താണ് മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് നൽകേണ്ടത് എന്ന് എന്റെ മുഖത്തിൽ നിന്ന് കേൾക്കൂ.

അഞ്ജനം കങ്കതീം ചൈവ ശീഘ്രമേവ പ്രസാദയേത് 128.

അഞ്ജനംയും കംഭവും വേഗത്തിൽ ഒരുക്കണം.

അഞ്ജലൌ കങ്കതീം ഗൃഹ്യ ഇമം മന്ത്രമുദാഹരേത്

കൈയിൽ കംഭം എടുത്ത്, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

മന്ത്രഃ – ഏതാം കങ്കതീമഞ്ജലിസ്ഥാം പ്രഗൃഹ്യ പ്രസീദ നാരായണ ശിരഃ പ്രസാധി ഹി

മന്ത്രം: ഈ കംഭം കൈയിൽ എടുത്ത്, ദയവായി, നാരായണാ, തല അലങ്കരിക്കൂ.

മഹാനുഭാവ വിശ്വനേത്രേ സ്വനേത്രേ യാഭ്യാം പശ്യസേ ത്വം ത്രിലോകീമ്

മഹാനുഭവാ, വിശ്വനേത്രേ, നിന്റെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് നീ മൂന്നുലോകവും കാണുന്നു.

തതഃ സംസ്നാപയേദ്ദേവം മന്ത്രേണാനേന സുവ്രതമ്

അതിനുശേഷം, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, സുവ്രതനായ ദേവനെ സ്നാനിപ്പിക്കണം.

മന്ത്രഃ – ദേവദേവ സ്നാനീയമിദം മമ കല്പിതം സുവര്ണകലശം ഗൃഹാണ പ്രസീദ ഏഷോഽഞ്ജലിര്മയാ പരികല്പിതഃ സ്നാഹി സ്നാഹീതി

മന്ത്രം: ദേവദേവാ, ഞാൻ ഒരുക്കിയ ഈ സ്നാനവിധി, സ്വർണ്ണകലശം സ്വീകരിക്കൂ, ദയവായി. ഞാൻ ഒരുക്കിയ ഈ അഞ്ജലി, സ്നാനം ചെയ്യൂ, സ്നാനം ചെയ്യൂ.

നമോ നാരായണേത്യുക്ത്വാ ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത്

നമോ നാരായണയെന്നു പറഞ്ഞു, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

യ ഏതേന വിധാനേന മമ കര്മണി ദീക്ഷിതഃ കുശിഷ്യായ ന ദാതവ്യാ പിശുനായ ശഠായ ച

ഈ വിധം അനുസരിച്ച് എന്റെ കര്‍മ്മത്തില്‍ ദീക്ഷയുള്ളവന്‍, ഇത് അയോഗ്യ ശിഷ്യന്‍ക്കും, അപവാദം പറയുന്നവനും, കപടനായവനും നല്‍കരുത്.

ഏഷാ ചൈവ വരാരോഹേ ഗൃഹീത്വാ ഗണനാന്തികാ

വളരെ മനോഹരിയേ, ഇത് എടുത്ത് ഗണനാമണികള്‍ക്കു സമീപം സൂക്ഷിക്കണം.

ഉത്തമാഷ്ടാധികശതം പംചാശത്തുര്യമധ്യമാ 128.

മികച്ചത് നൂറും എട്ടും മണികള്‍ ഉള്ളതാണ്, മധ്യസ്ഥം അമ്പത്തിയൊന്നും നാലും, ഏറ്റവും താഴെ ഇരുപത്തിരണ്ടാണ്.

രുദ്രാക്ഷൈരുത്തമാ സാ തു മധ്യമാ പുത്രജീവകൈഃ

മികച്ചത് രുദ്രാക്ഷമണികളാല്‍ ഉണ്ടാക്കണം, മധ്യസ്ഥം പുത്രജീവ വിത്തുകളാല്‍.

ഏതത്കശ്ചിന്ന ജാനാതി ജന്മാന്തരശതൈരപി

ഇത് നൂറു ജന്മങ്ങളിലേക്കും ആരും അറിയില്ല.

നോച്ഛിഷ്ടഃ സംസ്പൃശേത്താം തു സ്ത്രീണാം ഹസ്തേ ന കാരയേത്

അശുദ്ധനായവന്‍ അതിനെ സ്പര്‍ശിക്കരുത്, സ്ത്രീകളുടെ കൈയില്‍ വെക്കുകയും ചെയ്യരുത്.

ന ദര്ശയേച്ച കസ്യാപി ചിന്തയിത്വാ തു പൂജയേത്

അത് ആരെയും കാണിക്കരുത്; ആലോചിച്ച്, അതിനെ പൂജിക്കണം.

ഏവം ഹി വിധിപൂര്വേണ പാലയേത ഗണാന്തികാമ്

ഇങ്ങനെ, നിര്‍ദേശിച്ച രീതിയനുസരിച്ച്, ഗണനാമണികള്‍ സൂക്ഷിക്കണം.

ഏവം വിഷ്ണോര്വചഃ ശ്രുത്വാ ധരണീ സംശിതവ്രതാ

വിഷ്ണുവിന്റെ ഈ വാക്കുകള്‍ കേട്ടു, വ്രതത്തില്‍ ഉറച്ച ഭൂമി സംസാരിച്ചു.

ദര്പണം തേ കഥം ദേയം തന്മമാഖ്യാഹി മാധവ

അയിനം എങ്ങനെ നല്‍കണം? അത് എനിക്ക് പറയൂ, മാധവാ.

ധരണ്യാസ്തദ്വചഃ ശ്രുത്വാ വരാഹഃ പുനരബ്രവീത്

ഭൂമിയുടെ ഈ വാക്കുകള്‍ കേട്ടു, വരാഹം വീണ്ടും പറഞ്ഞു.

നമോ നാരായണേത്യുക്ത്വാ ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത്

നമോ നാരായണയെന്നു പറഞ്ഞു, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

മന്ത്രഃ – ശ്രുതിര്ഭാഗവതീ ശ്രേഷ്ഠാ ശ്രുതീ അഗ്നിദ്വിജശ്ച തവ മുഖം നാസേഽശ്വിനൌ നയനേ ചന്ദ്രസൂര്യൌ മുഖം ച ചന്ദ്ര ഇവ ഗാത്രാണി ജഗത്പ്രധാനാനീമം ച ദര്പണം പശ്യ പശ്യ രൂപമ് ।। 128.

മന്ത്രം: 'ശ്രേഷ്ഠമായ ഭാഗവതശാസ്ത്രം ചെവി; അഗ്നിയും ദ്വിജനും വായ്; അശ്വിനികള്‍ മൂക്കില്‍; ചന്ദ്രനും സൂര്യനും കണ്ണുകള്‍; മുഖം ചന്ദ്രനെപ്പോലും; ശരീരഭാഗങ്ങള്‍ ലോകത്തിലെ പ്രധാന ഘടകങ്ങള്‍; ഈ അയിനം കാണൂ, രൂപം കാണൂ.'

യ ഏതേന വിധാനേന മമ കര്മപരായണഃ

ഈ വിധം അനുസരിച്ച് എന്റെ കര്‍മ്മത്തില്‍ ഭക്തിയുള്ളവന്‍—

ഏതേന മന്ത്രേണ വൈ ഭൂമേ ഉപചാരസ്തു ഈദൃശഃ

ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ഭൂമിയേ, അർപ്പണം ഇങ്ങനെ ചെയ്യണം.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ കങ്കതാഞ്ജനദര്പണനാമ അഷ്ടാവിംശത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ, ശ്രീവരാഹപുരാണത്തില്‍ കങ്കടാഞ്ജന-അയിനം എന്ന പേരിലുള്ള നൂറും ഇരുപത്തിയെട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ ചതുര്വര്ണദീക്ഷാ ഭൂഷിതാലംകൃതം കൃത്വാ മമ കര്മപരായണഃ

ഇനി നാലു വർണ്ണങ്ങളുടെ ദീക്ഷ: അലങ്കരിച്ച്, എന്റെ കര്‍മ്മത്തില്‍ ഭക്തിയുള്ളവന്‍—

യേന മന്ത്രേണ ദാതവ്യം ലലാടേ തിലകം മമ

എന്ത് മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് എന്റെ നെറ്റിയില്‍ തിലകം ഇടണം എന്ന് ചോദിച്ചു.

മന്ത്രഃ – മുഖമണ്ഡനം ചിന്തയാ വാസുദേവ ത്വയാ പ്രയുക്തം ച മയോപനീതമ്

മന്ത്രം: "വാസുദേവാ, നിന്റെ കൃപയാല്‍ എന്റെ മുഖം അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നീ നല്‍കിയതും ഞാന്‍ സ്വീകരിച്ചതുമാണ്."

ഏതേന മന്ത്രേണ ചിത്രകം മേ ദദ്യാല്ലലാടേ തിലകം ധരിത്രി

ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ഭൂമിദേവി, എന്റെ നെറ്റിയില്‍ ചിതറിച്ച തിലകം അര്‍പ്പിക്കണം.