വരാഹപുരാണമ്

മമാഗ്രതോ വരാരോഹേ പ്രജ്വാല്യ ച ഹുതാശനമ്

എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ബലിപീഠത്തിൽ, വിശുദ്ധ അഗ്നി തെളിയിക്കണം.

തതഃ ശിഷ്യോ ഗുരുശ്ചൈവ ദീക്ഷിതഃ ശുചിരുത്തമഃ 128.

അതിനുശേഷം, ശിഷ്യനും ഗുരുവും, ദീക്ഷയോടെ, പരമശുദ്ധരായി മുന്നോട്ട് പോകണം.

മന്ത്രഃ – യാ ധാരിതാ പൂര്വപിതാമഹേന ബ്രഹ്മണ്യദേവേന ഭവോദ്ഭവേന

മന്ത്രം: പുരാതന പിതാമഹന്മാർ, ബ്രഹ്മണ്യദേവൻ, ഭവോദ്ഭവൻ എന്നിവരാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്.

തത ഏതേന മന്ത്രേണ ഗുരുര്ഗൃഹ്യ ഗണാന്തികമ്

അതിനുശേഷം, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ഗുരു ശിഷ്യനെ സേവകരുടെ കൂട്ടത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം.

മന്ത്രഃ – നാരായണസ്യ ദക്ഷിണഗാത്രജാതാം സ്വശിഷ്യ ഗൃഹ്ണീഷ്വ സമയേന ദേവീമ്

മന്ത്രം: പ്രിയ ശിഷ്യാ, നാരായണന്റെ തെക്കൻ ശാഖയിൽ ജനിച്ച ദേവിയെ യഥാവിധി സ്വീകരിക്കണം.

ധരണ്യുവാച പ്രസാധനവിധിം ചൈവ കേന മന്ത്രേണ കല്പയേത്

ഭൂമിയമ്മ ചോദിച്ചു: അലങ്കാരവിധി ഏത് മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് നിർവഹിക്കണം?

അകര്മണ്യേന മുച്യേത തവ കര്മപരായണഃ

നിന്റെ നിർക്രിയയാൽ, പ്രവർത്തനത്തിൽ അർപ്പിതനായവൻ മോചനം ലഭിക്കും.

ധര്മസംയുക്തവാക്യേന പ്രത്യുവാച വസുന്ധരാമ്

അവൻ വസുന്ധരയെ ധർമ്മം ചേർന്ന വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച സ്നാനസ്യൈവോപചാരാണി യാനി കുര്വന്തി കര്മ്മിണഃ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: കർമികൾ ചെയ്യുന്ന സ്നാനത്തിന്റെ ക്രമങ്ങൾ—

വൃത്തേഷ്വേവോപചാരേഷു ജലപ്രാധാനികേഷു ച

ജലപ്രധാനം ഉള്ള ആ ഉപചാരങ്ങളിൽ മാത്രം—

യഥാ മന്ത്രേണ ദാതവ്യം തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

വസുന്ധരേ, അതെന്താണ് മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് നൽകേണ്ടത് എന്ന് എന്റെ മുഖത്തിൽ നിന്ന് കേൾക്കൂ.

അഞ്ജനം കങ്കതീം ചൈവ ശീഘ്രമേവ പ്രസാദയേത് 128.

അഞ്ജനംയും കംഭവും വേഗത്തിൽ ഒരുക്കണം.

അഞ്ജലൌ കങ്കതീം ഗൃഹ്യ ഇമം മന്ത്രമുദാഹരേത്

കൈയിൽ കംഭം എടുത്ത്, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

മന്ത്രഃ – ഏതാം കങ്കതീമഞ്ജലിസ്ഥാം പ്രഗൃഹ്യ പ്രസീദ നാരായണ ശിരഃ പ്രസാധി ഹി

മന്ത്രം: ഈ കംഭം കൈയിൽ എടുത്ത്, ദയവായി, നാരായണാ, തല അലങ്കരിക്കൂ.

മഹാനുഭാവ വിശ്വനേത്രേ സ്വനേത്രേ യാഭ്യാം പശ്യസേ ത്വം ത്രിലോകീമ്

മഹാനുഭവാ, വിശ്വനേത്രേ, നിന്റെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് നീ മൂന്നുലോകവും കാണുന്നു.

തതഃ സംസ്നാപയേദ്ദേവം മന്ത്രേണാനേന സുവ്രതമ്

അതിനുശേഷം, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, സുവ്രതനായ ദേവനെ സ്നാനിപ്പിക്കണം.

മന്ത്രഃ – ദേവദേവ സ്നാനീയമിദം മമ കല്പിതം സുവര്ണകലശം ഗൃഹാണ പ്രസീദ ഏഷോഽഞ്ജലിര്മയാ പരികല്പിതഃ സ്നാഹി സ്നാഹീതി

മന്ത്രം: ദേവദേവാ, ഞാൻ ഒരുക്കിയ ഈ സ്നാനവിധി, സ്വർണ്ണകലശം സ്വീകരിക്കൂ, ദയവായി. ഞാൻ ഒരുക്കിയ ഈ അഞ്ജലി, സ്നാനം ചെയ്യൂ, സ്നാനം ചെയ്യൂ.

നമോ നാരായണേത്യുക്ത്വാ ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത്

നമോ നാരായണയെന്നു പറഞ്ഞു, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

യ ഏതേന വിധാനേന മമ കര്മണി ദീക്ഷിതഃ കുശിഷ്യായ ന ദാതവ്യാ പിശുനായ ശഠായ ച

ഈ വിധം അനുസരിച്ച് എന്റെ കര്‍മ്മത്തില്‍ ദീക്ഷയുള്ളവന്‍, ഇത് അയോഗ്യ ശിഷ്യന്‍ക്കും, അപവാദം പറയുന്നവനും, കപടനായവനും നല്‍കരുത്.

ഏഷാ ചൈവ വരാരോഹേ ഗൃഹീത്വാ ഗണനാന്തികാ

വളരെ മനോഹരിയേ, ഇത് എടുത്ത് ഗണനാമണികള്‍ക്കു സമീപം സൂക്ഷിക്കണം.

ഉത്തമാഷ്ടാധികശതം പംചാശത്തുര്യമധ്യമാ 128.

മികച്ചത് നൂറും എട്ടും മണികള്‍ ഉള്ളതാണ്, മധ്യസ്ഥം അമ്പത്തിയൊന്നും നാലും, ഏറ്റവും താഴെ ഇരുപത്തിരണ്ടാണ്.

രുദ്രാക്ഷൈരുത്തമാ സാ തു മധ്യമാ പുത്രജീവകൈഃ

മികച്ചത് രുദ്രാക്ഷമണികളാല്‍ ഉണ്ടാക്കണം, മധ്യസ്ഥം പുത്രജീവ വിത്തുകളാല്‍.

ഏതത്കശ്ചിന്ന ജാനാതി ജന്മാന്തരശതൈരപി

ഇത് നൂറു ജന്മങ്ങളിലേക്കും ആരും അറിയില്ല.

നോച്ഛിഷ്ടഃ സംസ്പൃശേത്താം തു സ്ത്രീണാം ഹസ്തേ ന കാരയേത്

അശുദ്ധനായവന്‍ അതിനെ സ്പര്‍ശിക്കരുത്, സ്ത്രീകളുടെ കൈയില്‍ വെക്കുകയും ചെയ്യരുത്.

ന ദര്ശയേച്ച കസ്യാപി ചിന്തയിത്വാ തു പൂജയേത്

അത് ആരെയും കാണിക്കരുത്; ആലോചിച്ച്, അതിനെ പൂജിക്കണം.

ഏവം ഹി വിധിപൂര്വേണ പാലയേത ഗണാന്തികാമ്

ഇങ്ങനെ, നിര്‍ദേശിച്ച രീതിയനുസരിച്ച്, ഗണനാമണികള്‍ സൂക്ഷിക്കണം.

ഏവം വിഷ്ണോര്വചഃ ശ്രുത്വാ ധരണീ സംശിതവ്രതാ

വിഷ്ണുവിന്റെ ഈ വാക്കുകള്‍ കേട്ടു, വ്രതത്തില്‍ ഉറച്ച ഭൂമി സംസാരിച്ചു.

ദര്പണം തേ കഥം ദേയം തന്മമാഖ്യാഹി മാധവ

അയിനം എങ്ങനെ നല്‍കണം? അത് എനിക്ക് പറയൂ, മാധവാ.

ധരണ്യാസ്തദ്വചഃ ശ്രുത്വാ വരാഹഃ പുനരബ്രവീത്

ഭൂമിയുടെ ഈ വാക്കുകള്‍ കേട്ടു, വരാഹം വീണ്ടും പറഞ്ഞു.