വരാഹപുരാണമ്

സൂത ഉവാച വരാഹം പുനരപ്യാഹ നത്വാ സാ ധരണീ തദാ

സൂതൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ, വാരാഹം ഭൂമിയെ വന്ദിച്ച് വീണ്ടും പ്രസംഗിച്ചു.

ധരോവാച ദീക്ഷിതൈഃ കിം നു കര്ത്തവ്യം തവ കര്മപരായണൈഃ ।। 128.

ഭൂമി ചോദിച്ചു: ഭഗവാന്റെ കർമ്മത്തിൽ മുഴുകി ദീക്ഷയേറ്റ ഭക്തർ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?

തതോ മഹീവചഃ ശ്രുത്വാ മേഘദുന്ദുഭിനിഃസ്വനഃ

ഭൂമിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മേഘങ്ങൾക്കും മൃദംഗങ്ങൾക്കും സമാനമായ ഒരു ഗർജ്ജനശബ്ദം ഉണ്ടായി.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച സര്വത്ര ചിന്തനീയോഽഹം ഗുഹ്യമേവ ഗണാന്തികമ്

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: എനിയെല്ലിടത്തും ധ്യാനിക്കണം, പക്ഷേ രഹസ്യമായി, കൂട്ടായ്മയിൽ മാത്രം.

നാരായണവചഃ ശ്രുത്വാ ധരണീ ശംസിതവ്രതാ

നാരായണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതോടെ, ഭൂമി തന്റെ വ്രതങ്ങളിൽ ഉറച്ചവളായി,

ശുചിര്ഭാഗവതശ്രേഷ്ഠാ തവ കര്മണി നിത്യശഃ

ശുദ്ധയും ഭക്തരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം, അവൾ എപ്പോഴും ഭഗവാന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

കരാഭ്യാമഞ്ജലിം കൃത്വാ നാരായണമഥാബ്രവീത്

കൈകൾ കൂട്ടി അനുമോദനത്തോടെ, അവൾ നാരായണനോട് സംസാരിച്ചു.

ധരണ്യുവാച തവ ചിന്താപരേണാത്ര കിം കര്ത്തവ്യം ച മാധവ

ഭൂമി ചോദിച്ചു: മാധവാ, എനിക്ക് നിങ്ങളെ ചിന്തിക്കുന്നതിൽ മുഴുകിയിരിക്കുമ്പോൾ ഇവിടെ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?

കേന ചിന്തയിതവ്യസ്ത്വമചിന്ത്യോ മാനുഷൈഃ പരഃ

മനുഷ്യർക്ക് അതീതനും ചിന്തിക്കാനാവാത്തവനും ആയ നിങ്ങളെ ആരാണ് ധ്യാനിക്കേണ്ടത്?

തതോ ഭൂമ്യാ വചഃ ശ്രുത്വാ ആദിരവ്യക്തസമ്ഭവഃ

ഭൂമിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ആദിമവും അവ്യക്തത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനും,

ശ്രീവരാഹ ഉവാച യേന ചിന്തയസേ ചിന്താം മമ കര്മപരായണാ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: എനിയെന്ത് രീതിയിൽ ധ്യാനിച്ചാലും, എന്റെ കർമ്മത്തിൽ ഭക്തിയോടെ,

ഏഷാ ഗണാന്തികാ നാമ ദീക്ഷാഽങ്ഗബീജനിഃസൃതാ 128.

ഇത് 'ഗണാന്തിക' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ദീക്ഷയാണ്, ദീക്ഷയുടെ വിത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ചത്.

ദീക്ഷിതേന തു ശുദ്ധേന മമ നിശ്ചിതകര്മണാ

ശുദ്ധനും ദീക്ഷയേറ്റവനും, എന്റെ കർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച മനസ്സുള്ളവനും,

യസ്തു ഭാഗവതോ ഭൂത്വാ തദ്ഗൃഹ്ണാതി ഗണാന്തികാമ്

ഭക്തനായ് ഈ ഗണാന്തിക ദീക്ഷ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ,

തസ്യ ധര്മോ ന വിദ്യേത ദീക്ഷാ തസ്യ മഹാഫലാ

അവനു മറ്റൊരു ധർമ്മം ആവശ്യമില്ല; ഈ ദീക്ഷ വലിയ ഫലം നൽകുന്നു.

ആസുരീ നാമ സാ ദീക്ഷാ യയാ ധര്മഃ പ്രവര്ത്തതേ

ആ ദീക്ഷ 'ആസുരി' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; അതിലൂടെ ധർമ്മം നിലനിൽക്കുന്നു.

ഗുഹ്യാം ഗണാന്തികാം യോ മാം ചിന്തയേത്സ ബുധോത്തമഃ

ഗണാന്തിക രഹസ്യത്തിൽ എനിയെ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ ജ്ഞാനികളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനാണ്.

ഗ്രഹണസ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി യഥാ ശിഷ്യായ ദീയതേ

അത് സ്വീകരിക്കുന്ന രീതി ഞാൻ വിശദീകരിക്കും, ശിഷ്യനു നൽകുന്നപോലെ.

കൌമുദസ്യ തു മാസസ്യ മാര്ഗശീര്ഷസ്യ വാപ്യഥ ।। । വൈശാഖസ്യാപി മാസസ്യ ശുക്ലപക്ഷേ തു ദ്വാദശീ

കൗമുദ മാസത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ മാർഗശീർഷത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ വൈശാഖ മാസത്തിൽ, ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതി ദിവസം,

കുര്യാന്നിരാമിഷം തത്ര ദിനാനി ത്രീണി നിശ്ചിതഃ

അവിടെ മൂന്നു ദിവസം കഠിനമായ ശാകാഹാരമനുസരിക്കണം.

മമാഗ്രതോ വരാരോഹേ പ്രജ്വാല്യ ച ഹുതാശനമ്

എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ബലിപീഠത്തിൽ, വിശുദ്ധ അഗ്നി തെളിയിക്കണം.

തതഃ ശിഷ്യോ ഗുരുശ്ചൈവ ദീക്ഷിതഃ ശുചിരുത്തമഃ 128.

അതിനുശേഷം, ശിഷ്യനും ഗുരുവും, ദീക്ഷയോടെ, പരമശുദ്ധരായി മുന്നോട്ട് പോകണം.

മന്ത്രഃ – യാ ധാരിതാ പൂര്വപിതാമഹേന ബ്രഹ്മണ്യദേവേന ഭവോദ്ഭവേന

മന്ത്രം: പുരാതന പിതാമഹന്മാർ, ബ്രഹ്മണ്യദേവൻ, ഭവോദ്ഭവൻ എന്നിവരാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്.

തത ഏതേന മന്ത്രേണ ഗുരുര്ഗൃഹ്യ ഗണാന്തികമ്

അതിനുശേഷം, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ഗുരു ശിഷ്യനെ സേവകരുടെ കൂട്ടത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം.

മന്ത്രഃ – നാരായണസ്യ ദക്ഷിണഗാത്രജാതാം സ്വശിഷ്യ ഗൃഹ്ണീഷ്വ സമയേന ദേവീമ്

മന്ത്രം: പ്രിയ ശിഷ്യാ, നാരായണന്റെ തെക്കൻ ശാഖയിൽ ജനിച്ച ദേവിയെ യഥാവിധി സ്വീകരിക്കണം.

ധരണ്യുവാച പ്രസാധനവിധിം ചൈവ കേന മന്ത്രേണ കല്പയേത്

ഭൂമിയമ്മ ചോദിച്ചു: അലങ്കാരവിധി ഏത് മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് നിർവഹിക്കണം?

അകര്മണ്യേന മുച്യേത തവ കര്മപരായണഃ

നിന്റെ നിർക്രിയയാൽ, പ്രവർത്തനത്തിൽ അർപ്പിതനായവൻ മോചനം ലഭിക്കും.

ധര്മസംയുക്തവാക്യേന പ്രത്യുവാച വസുന്ധരാമ്

അവൻ വസുന്ധരയെ ധർമ്മം ചേർന്ന വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

ശ്രീവരാഹ ഉവാച സ്നാനസ്യൈവോപചാരാണി യാനി കുര്വന്തി കര്മ്മിണഃ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: കർമികൾ ചെയ്യുന്ന സ്നാനത്തിന്റെ ക്രമങ്ങൾ—