ദണ്ഡം ച വൈഷ്ണവം ദദ്യാന്നീലം വസ്ത്രം ച തസ്യ വൈ
അവന് വൈഷ്ണവ ദണ്ഡും നീല വസ്ത്രവും നൽകണം.
മമൈവ ശരണം ഗത്വാ ഇമം മന്ത്രമുദാഹരേത്
എന്റെ ശരണത്തിൽ എത്തി, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.
ഭക്ഷ്യാഭക്ഷ്യം തതസ്ത്യക്ത്വാ ത്യക്ത്വാ വൈ ശൂദ്രകര്മ ച 128.
ഭക്ഷ്യവും അഭക്ഷ്യവും ഉപേക്ഷിച്ച്, ശൂദ്രന്റെ കർമ്മങ്ങളും വിട്ട്,
വിമുക്തഃ സര്വപാപേഭ്യോ ലബ്ധസംജ്ഞോ ഗതസ്പൃഹഃ
സകല പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ബോധം ലഭിച്ച്, ആഗ്രഹമില്ലാതെ,
ഗുരോഃ പ്രസാദനാര്ഥായ ഇമം മന്ത്രമുദാഹരേത്
ഗുരുവിന്റെ അനുകൂലതയ്ക്കായി, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.
മന്ത്രഃ – വിഷ്ണുപ്രസാദേ ഗുഹ്യം പ്രസന്നാത്പൂര്വവച്ച ലബ്ധാ ചൈവ സംസാരമോക്ഷണായ കരോമി കര്മ പ്രസീദ
മന്ത്രം: വിഷ്ണുവിന്റെ കൃപയാൽ, ഗുഹ്യമായത് ലഭിച്ച ശേഷം, മുമ്പ് പോലെ, സാംസാരിക മോചനത്തിനായി ഞാൻ ഈ കർമ്മം ചെയ്യുന്നു; ദയവായി പ്രസാദിക്കണം.
ഏതന്മന്ത്രം സമുച്ചാര്യ കുര്യാത്തത്ര പ്രദക്ഷിണമ്
ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച ശേഷം, അവിടെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യണം.
അനന്തരം തതഃ കുര്യാദ്ഗന്ധമാല്യേന ചാര്ചനമ്
അതിനുശേഷം, സുഗന്ധവും മാലയും ഉപയോഗിച്ച് പൂജ നടത്തണം.
ദീക്ഷാ ഏഷാ ച ശൂദ്രാണാമുപചാരശ്ച ഈദൃശഃ
ശൂദ്രന്മാർക്ക് ഈ ദീക്ഷയാണ്, ഇങ്ങനെയാണ് ക്രമം.
അന്യച്ച തേ പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ
മറ്റൊന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം; അതു കേൾക്കേ, വസുന്ധരേ.
ബ്രാഹ്മണേ പാണ്ഡുരം ഛത്രം ക്ഷത്രിയേ രക്തമേവ ച
ബ്രാഹ്മണന് വെളുത്ത കുടയും, ക്ഷത്രിയന് ചുവപ്പു കുടയും,
സൂത ഉവാച വരാഹം പുനരപ്യാഹ നത്വാ സാ ധരണീ തദാ
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ, വാരാഹം ഭൂമിയെ വന്ദിച്ച് വീണ്ടും പ്രസംഗിച്ചു.
ധരോവാച ദീക്ഷിതൈഃ കിം നു കര്ത്തവ്യം തവ കര്മപരായണൈഃ ।। 128.
ഭൂമി ചോദിച്ചു: ഭഗവാന്റെ കർമ്മത്തിൽ മുഴുകി ദീക്ഷയേറ്റ ഭക്തർ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?
തതോ മഹീവചഃ ശ്രുത്വാ മേഘദുന്ദുഭിനിഃസ്വനഃ
ഭൂമിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മേഘങ്ങൾക്കും മൃദംഗങ്ങൾക്കും സമാനമായ ഒരു ഗർജ്ജനശബ്ദം ഉണ്ടായി.
ശ്രീവരാഹ ഉവാച സര്വത്ര ചിന്തനീയോഽഹം ഗുഹ്യമേവ ഗണാന്തികമ്
ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: എനിയെല്ലിടത്തും ധ്യാനിക്കണം, പക്ഷേ രഹസ്യമായി, കൂട്ടായ്മയിൽ മാത്രം.
നാരായണവചഃ ശ്രുത്വാ ധരണീ ശംസിതവ്രതാ
നാരായണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതോടെ, ഭൂമി തന്റെ വ്രതങ്ങളിൽ ഉറച്ചവളായി,
ശുചിര്ഭാഗവതശ്രേഷ്ഠാ തവ കര്മണി നിത്യശഃ
ശുദ്ധയും ഭക്തരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം, അവൾ എപ്പോഴും ഭഗവാന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
കരാഭ്യാമഞ്ജലിം കൃത്വാ നാരായണമഥാബ്രവീത്
കൈകൾ കൂട്ടി അനുമോദനത്തോടെ, അവൾ നാരായണനോട് സംസാരിച്ചു.
ധരണ്യുവാച തവ ചിന്താപരേണാത്ര കിം കര്ത്തവ്യം ച മാധവ
ഭൂമി ചോദിച്ചു: മാധവാ, എനിക്ക് നിങ്ങളെ ചിന്തിക്കുന്നതിൽ മുഴുകിയിരിക്കുമ്പോൾ ഇവിടെ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?
കേന ചിന്തയിതവ്യസ്ത്വമചിന്ത്യോ മാനുഷൈഃ പരഃ
മനുഷ്യർക്ക് അതീതനും ചിന്തിക്കാനാവാത്തവനും ആയ നിങ്ങളെ ആരാണ് ധ്യാനിക്കേണ്ടത്?
തതോ ഭൂമ്യാ വചഃ ശ്രുത്വാ ആദിരവ്യക്തസമ്ഭവഃ
ഭൂമിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ആദിമവും അവ്യക്തത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനും,
ശ്രീവരാഹ ഉവാച യേന ചിന്തയസേ ചിന്താം മമ കര്മപരായണാ
ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: എനിയെന്ത് രീതിയിൽ ധ്യാനിച്ചാലും, എന്റെ കർമ്മത്തിൽ ഭക്തിയോടെ,
ഏഷാ ഗണാന്തികാ നാമ ദീക്ഷാഽങ്ഗബീജനിഃസൃതാ 128.
ഇത് 'ഗണാന്തിക' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ദീക്ഷയാണ്, ദീക്ഷയുടെ വിത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ചത്.
ദീക്ഷിതേന തു ശുദ്ധേന മമ നിശ്ചിതകര്മണാ
ശുദ്ധനും ദീക്ഷയേറ്റവനും, എന്റെ കർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച മനസ്സുള്ളവനും,
യസ്തു ഭാഗവതോ ഭൂത്വാ തദ്ഗൃഹ്ണാതി ഗണാന്തികാമ്
ഭക്തനായ് ഈ ഗണാന്തിക ദീക്ഷ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ,
തസ്യ ധര്മോ ന വിദ്യേത ദീക്ഷാ തസ്യ മഹാഫലാ
അവനു മറ്റൊരു ധർമ്മം ആവശ്യമില്ല; ഈ ദീക്ഷ വലിയ ഫലം നൽകുന്നു.
ആസുരീ നാമ സാ ദീക്ഷാ യയാ ധര്മഃ പ്രവര്ത്തതേ
ആ ദീക്ഷ 'ആസുരി' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; അതിലൂടെ ധർമ്മം നിലനിൽക്കുന്നു.
ഗുഹ്യാം ഗണാന്തികാം യോ മാം ചിന്തയേത്സ ബുധോത്തമഃ
ഗണാന്തിക രഹസ്യത്തിൽ എനിയെ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ ജ്ഞാനികളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനാണ്.
ഗ്രഹണസ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി യഥാ ശിഷ്യായ ദീയതേ
അത് സ്വീകരിക്കുന്ന രീതി ഞാൻ വിശദീകരിക്കും, ശിഷ്യനു നൽകുന്നപോലെ.
കൌമുദസ്യ തു മാസസ്യ മാര്ഗശീര്ഷസ്യ വാപ്യഥ ।। । വൈശാഖസ്യാപി മാസസ്യ ശുക്ലപക്ഷേ തു ദ്വാദശീ
കൗമുദ മാസത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ മാർഗശീർഷത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ വൈശാഖ മാസത്തിൽ, ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതി ദിവസം,