വരാഹപുരാണമ്

ഏതേനൈവ വിധാനേന ദീക്ഷയേത വസുന്ധരേ

ഇതേ രീതിയിൽ തന്നെയാണ്, ഭൂമിദേവിയേ, ദീക്ഷ നടത്തേണ്ടത്.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ബ്രാഹ്മണദീക്ഷാസൂത്രം നാമ സപ്തവിംശത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിൽ ബ്രാഹ്മണദീക്ഷാസൂത്രം എന്ന നൂറിരുപത്തേഴാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ കങ്കതാഞ്ജനദര്പണമ് ക്ഷത്രിയസ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

ഇപ്പോൾ കങ്കണം, അഞ്ജനം, കണ്ണാടി എന്നിവയുടെ ചടങ്ങ് ക്ഷത്രിയർക്കായി ഞാൻ വിശദീകരിക്കും; ഇത് കേൾക്കൂ, ഭൂമിദേവിയേ.

പൂര്വമന്ത്രേണ മേ ഭൂമേ തസ്യ ദീക്ഷാം ച കാരയേത്

മുൻപറഞ്ഞ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ഭൂമിദേവിയേ, അവന്റെ ദീക്ഷ നടത്തണം.

താനി സര്വാണി ചാനീയ ഏകം വര്ജ്യം യശസ്വിനി

എല്ലാ സാധനങ്ങളും കൊണ്ടുവരിക, മഹത്വമുള്ളവളേ, ഒന്ന് ഒഴികെ.

പാലാശം ദണ്ഡകാഷ്ഠം ച ദീക്ഷായാം ന തു കാരയേത്

ദീക്ഷയ്ക്കായി പാലാശം കൊണ്ടുള്ള ദണ്ഡം ഉപയോഗിക്കരുത്.

ആശ്വത്ഥം ദണ്ഡകാഷ്ഠം തു ദീക്ഷായാം തദനന്തരമ്

അതിനുശേഷം, ദീക്ഷയ്ക്കായി അശ്വത്ത വൃക്ഷത്തിന്റെ ദണ്ഡം ഉപയോഗിക്കണം.

സര്വം മമോക്തം കര്ത്തവ്യം യച്ച മേ പൂര്വഭാഷിതമ്

ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലും, നിർബന്ധമായും ചെയ്യണം.

ചരണൌ മമ സംഗൃഹ്യ ഇമം മന്ത്രമുദാഹരേത്

എന്റെ കാലുകൾ സ്പർശിച്ച്, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

മന്ത്രഃ – ത്യക്താനി വിഷ്ണോ ശസ്ത്രാണി ത്യക്തം സര്വം ക്ഷത്രിയകര്മ സര്വമ്

മന്ത്രം: വിഷ്ണുവേ, ഞാൻ ആയുധങ്ങൾ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു, ക്ഷത്രിയന്റെ കര്‍മ്മങ്ങളും മുഴുവനായി വിട്ടു.

ഏവം തതോ വചശ്ചോക്ത്വാ ക്ഷത്രിയോ മമ പാര്ശ്വതഃ

ഇങ്ങനെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞശേഷം, ക്ഷത്രിയൻ എന്റെ അരികിൽ നില്ക്കുന്നു.

മന്ത്രഃ – നാഹം ശസ്ത്രം ദേവദേവ സ്മൃശാമി പരാപവാദം ന ച ദേവ ബ്രവീമി 128.

മന്ത്രം: ദേവദേവനേ, ഞാൻ ആയുധങ്ങൾ സ്പർശിക്കാറില്ല, ദൈവമേ, ഞാൻ മറ്റൊരാളെ അപവാദം പറയാറുമില്ല.

തത ഏവം വചോ ബ്രൂതേ സര്വം ചൈവാത്ര പൂജയേത്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, അവിടെയുള്ളവയെല്ലാം ആരാധിക്കണം.

യഥോക്തേനൈവ താന്ഭൂമേ ഭോജയേത്തദനന്തരമ്

മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ അവരെ നിലത്ത് ഇരുത്തി ഭക്ഷണം നൽകണം.

ഏഷാ വൈ ക്ഷത്രിയേ ദീക്ഷാ ദേവി സംസാരമോക്ഷണമ്

ദേവി, ലോകബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്ന ക്ഷത്രിയന്റെ ദീക്ഷ ഇതാണ്.

വൈശ്യസ്യ ചൈവ വക്ഷ്യാമി ശൃണു തത്ത്വേന സുന്ദരി

വൈശ്യന്റെ ദീക്ഷയും ഞാൻ വിശദമായി പറയും, സുന്ദരിയേ, സത്യം ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.

ത്യക്ത്വാ തു വൈശ്യകര്മാണി മമ കര്മപരായണഃ

വൈശ്യന്റെ കര്‍മ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ എന്റെ സേവനത്തിൽ മുഴുകുന്നു.

സര്വം തത്ര സമാനീയ യന്മയാ പൂര്വഭാഷിതമ്

ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞതെല്ലാം അവിടെ ഒരുമിച്ചു ഒരുക്കണം.

ലേപയേദ്ഗോമയേനാദൌ പൂര്വന്യായേന തത്ര വൈ

മുമ്പ് പറഞ്ഞ രീതിയിൽ ആദ്യം ആ സ്ഥലം പശുവിന്റെ ചാണകത്തോടെ പുരട്ടണം.

ഉദുമ്ബരം ദന്തകാഷ്ഠം ഗൃഹീത്വാ ദക്ഷിണേ കരേ

ഉദുംബര വൃക്ഷത്തിന്റെ പല്ല് ചുറ്റാനുള്ള കഷ്ണം വലതുകൈയിൽ പിടിക്കണം.

ജാനുഭ്യാമവനിങ്ഗത്വാ ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത്

മുട്ടുകാലുകൾ നിലത്ത് സ്പർശിച്ച്, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

മന്ത്രഃ – അഹം ഹി വൈശ്യോ ഭവന്തമുപാഗതഃ പ്രമുച്യ കര്മാണി ച വൈശ്യയോഗമ് 128.

മന്ത്രം: ഞാൻ വൈശ്യൻ, വൈശ്യന്റെ കര്‍മ്മങ്ങളും ബന്ധങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭഗവാനെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു.

മാമേവം സോപി ചോക്ത്വാ വൈ മമ കര്മപ്രസാദവാന്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, അവനും എന്റെ സേവനത്തിൽ മുഴുകുന്നു.

ത്യക്ത്വാ വൈ കൃഷിഗോരക്ഷാവാണിജ്യക്രയവിക്രയമ്

കൃഷിയും പശുപാലനവും വാണിജ്യവും, വാങ്ങലും വിൽപ്പനയും ഉപേക്ഷിച്ച്,

ദേവാഭിവാദനം കൃത്വാ പുരോ ഭാഗവതേഷു ച

ദേവന്മാരെയും ഭാഗവതന്മാരെയും മുന്നിൽ വന്ദനം നടത്തി,

ഏവം ദീക്ഷാ തു വൈശ്യാനാം മമ മാര്ഗാനുസാരിണാമ്

ഇങ്ങനെ, എന്റെ വഴിയിൽ നടക്കുന്ന വൈശ്യരുടെ ദീക്ഷയാണ്.

ശൂദ്രസ്യാപി പ്രവക്ഷ്യാമി മദ്ഭക്തസ്യ വരാങ്ഗനേ

പ്രിയവതിയേ, എന്റെ ഭക്തനായ ശൂദ്രന്റെ ദീക്ഷയെ ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയാം.

ദീക്ഷാകാമസ്യ ശൂദ്രസ്യ ശീഘ്രം താനി പ്രകല്പയേത്

ദീക്ഷ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ശൂദ്രൻക്ക് ഈ ക്രിയകൾ വേഗത്തിൽ നടത്തണം.

അഷ്ടഹസ്താം തതോ ദേവി സഁല്ലിപ്യ നീയതാം തതഃ

ദേവിയേ, അഷ്ടഹസ്തം വരെ അണിയിച്ച ശേഷം അവനെ കൊണ്ടുപോകണം.