വരാഹപുരാണമ്

മന്ത്രഃ – വിഷ്ണുപ്രസാദേന ഗതോഽസി സിദ്ധിം പ്രാപ്താ ച ദീക്ഷാ സകമണ്ഡലുശ്ച

വിഷ്ണുവിന്റെ കൃപയാൽ, നീ വിജയവും ദീക്ഷയും കമണ്ഡലുവും നേടിയിരിക്കുന്നു.

തതോ മുഖപദം കൃത്വാ ദീക്ഷിതോ ഗുരുണാ തഥാ

പിന്നീട്, മുഖപദം ഉച്ചരിച്ച്, ഗുരു ശിഷ്യനെ ദീക്ഷിതനാക്കുന്നു.

അധോഽധോ ഭൂത്വാ യദ്യഹം ഭ്രാമ്യല്ലഁബ്ധോ ഗുരുര്വിഷ്ണുദീക്ഷാ ച ലബ്ധാ

ഞാൻ താഴേക്ക് താഴേക്ക് ചെന്ന് അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞാൽ, ഗുരുവും വിഷ്ണുദീക്ഷയും ലഭിക്കും.

ഏതേന മന്ത്രേണ മുഖപദം കാരയേത്

ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് മുഖപദം ഉച്ചരിക്കണം.

ഏവം വൈ വാസ ആദത്തേ ഗൃഹ്ണ വത്സ കമണ്ഡലുമ്

ഇങ്ങനെ വസ്ത്രം സ്വീകരിച്ച്, കമണ്ഡലു എടുക്കൂ, പ്രിയപ്പെട്ടവനേ.

മന്ത്രഃ – ഗൃഹ്ണീഷ്വ ഗന്ധപാത്രാണി സര്വഗന്ധം സുഖോചിതമ് 127.

ഗന്ധപാത്രങ്ങളും എല്ലാ മനോഹരമായ സുഗന്ധങ്ങളും എടുക്കൂ.

മധുപര്കം ഗൃഹീത്വാ ച ത്വിമം മന്ത്രമുദീരയേത്

മധുപർകം എടുത്ത്, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

തതോ ഗൃഹീത്വാ ചരണൌ ഗുരോര്യത്നാത്സുതോഷയേത് ഗുരൂപദിഷ്ടം സന്ധാര്യ ഇമം മന്ത്രമുദീരയേത്

പിന്നീട്, ഗുരുവിന്റെ പാദങ്ങൾ പിടിച്ച്, പരിശ്രമത്തോടെ ഗുരുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം; ഗുരു പഠിപ്പിച്ചതു മനസ്സിൽ വെച്ച്, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

മന്ത്രഃ – ശൃണ്വന്തു മേ ഭാഗവതാസ്തു സര്വേ ഗുരുശ്ച മേ സര്വകാമക്ഷയം ചകാര

എല്ലാ ഭക്തരും എന്നെ കേൾക്കട്ടെ; എന്റെ ഗുരു എന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി.

ഏഷാഗമേ ബ്രാഹ്മണസ്യ ദീക്ഷാ ഭൂമേ ഹ്യുദാഹൃതാ

ഈ ശാസ്ത്രത്തിൽ, ഭൂമിയിലെ ബ്രാഹ്മണന്റെ ദീക്ഷ ഇങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഏതേനൈവ വിധാനേന ദീക്ഷയേത വസുന്ധരേ

ഇതേ രീതിയിൽ തന്നെയാണ്, ഭൂമിദേവിയേ, ദീക്ഷ നടത്തേണ്ടത്.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ബ്രാഹ്മണദീക്ഷാസൂത്രം നാമ സപ്തവിംശത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിൽ ബ്രാഹ്മണദീക്ഷാസൂത്രം എന്ന നൂറിരുപത്തേഴാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ കങ്കതാഞ്ജനദര്പണമ് ക്ഷത്രിയസ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

ഇപ്പോൾ കങ്കണം, അഞ്ജനം, കണ്ണാടി എന്നിവയുടെ ചടങ്ങ് ക്ഷത്രിയർക്കായി ഞാൻ വിശദീകരിക്കും; ഇത് കേൾക്കൂ, ഭൂമിദേവിയേ.

പൂര്വമന്ത്രേണ മേ ഭൂമേ തസ്യ ദീക്ഷാം ച കാരയേത്

മുൻപറഞ്ഞ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ഭൂമിദേവിയേ, അവന്റെ ദീക്ഷ നടത്തണം.

താനി സര്വാണി ചാനീയ ഏകം വര്ജ്യം യശസ്വിനി

എല്ലാ സാധനങ്ങളും കൊണ്ടുവരിക, മഹത്വമുള്ളവളേ, ഒന്ന് ഒഴികെ.

പാലാശം ദണ്ഡകാഷ്ഠം ച ദീക്ഷായാം ന തു കാരയേത്

ദീക്ഷയ്ക്കായി പാലാശം കൊണ്ടുള്ള ദണ്ഡം ഉപയോഗിക്കരുത്.

ആശ്വത്ഥം ദണ്ഡകാഷ്ഠം തു ദീക്ഷായാം തദനന്തരമ്

അതിനുശേഷം, ദീക്ഷയ്ക്കായി അശ്വത്ത വൃക്ഷത്തിന്റെ ദണ്ഡം ഉപയോഗിക്കണം.

സര്വം മമോക്തം കര്ത്തവ്യം യച്ച മേ പൂര്വഭാഷിതമ്

ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലും, നിർബന്ധമായും ചെയ്യണം.

ചരണൌ മമ സംഗൃഹ്യ ഇമം മന്ത്രമുദാഹരേത്

എന്റെ കാലുകൾ സ്പർശിച്ച്, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

മന്ത്രഃ – ത്യക്താനി വിഷ്ണോ ശസ്ത്രാണി ത്യക്തം സര്വം ക്ഷത്രിയകര്മ സര്വമ്

മന്ത്രം: വിഷ്ണുവേ, ഞാൻ ആയുധങ്ങൾ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു, ക്ഷത്രിയന്റെ കര്‍മ്മങ്ങളും മുഴുവനായി വിട്ടു.

ഏവം തതോ വചശ്ചോക്ത്വാ ക്ഷത്രിയോ മമ പാര്ശ്വതഃ

ഇങ്ങനെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞശേഷം, ക്ഷത്രിയൻ എന്റെ അരികിൽ നില്ക്കുന്നു.

മന്ത്രഃ – നാഹം ശസ്ത്രം ദേവദേവ സ്മൃശാമി പരാപവാദം ന ച ദേവ ബ്രവീമി 128.

മന്ത്രം: ദേവദേവനേ, ഞാൻ ആയുധങ്ങൾ സ്പർശിക്കാറില്ല, ദൈവമേ, ഞാൻ മറ്റൊരാളെ അപവാദം പറയാറുമില്ല.

തത ഏവം വചോ ബ്രൂതേ സര്വം ചൈവാത്ര പൂജയേത്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, അവിടെയുള്ളവയെല്ലാം ആരാധിക്കണം.

യഥോക്തേനൈവ താന്ഭൂമേ ഭോജയേത്തദനന്തരമ്

മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ അവരെ നിലത്ത് ഇരുത്തി ഭക്ഷണം നൽകണം.

ഏഷാ വൈ ക്ഷത്രിയേ ദീക്ഷാ ദേവി സംസാരമോക്ഷണമ്

ദേവി, ലോകബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്ന ക്ഷത്രിയന്റെ ദീക്ഷ ഇതാണ്.

വൈശ്യസ്യ ചൈവ വക്ഷ്യാമി ശൃണു തത്ത്വേന സുന്ദരി

വൈശ്യന്റെ ദീക്ഷയും ഞാൻ വിശദമായി പറയും, സുന്ദരിയേ, സത്യം ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.

ത്യക്ത്വാ തു വൈശ്യകര്മാണി മമ കര്മപരായണഃ

വൈശ്യന്റെ കര്‍മ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ എന്റെ സേവനത്തിൽ മുഴുകുന്നു.

സര്വം തത്ര സമാനീയ യന്മയാ പൂര്വഭാഷിതമ്

ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞതെല്ലാം അവിടെ ഒരുമിച്ചു ഒരുക്കണം.

ലേപയേദ്ഗോമയേനാദൌ പൂര്വന്യായേന തത്ര വൈ

മുമ്പ് പറഞ്ഞ രീതിയിൽ ആദ്യം ആ സ്ഥലം പശുവിന്റെ ചാണകത്തോടെ പുരട്ടണം.