വരാഹപുരാണമ്

സര്വതഃ ശുക്ലസൂത്രേണ വേഷ്ടയേത തഥാനഘേ

പാപരഹിതയായവളേ, അതിന്റെ ചുറ്റും മുഴുവൻ വെള്ള ധാഗം ചുറ്റി കെട്ടണം.

ഏവം മന്ത്രം തതഃ കൃത്വാ ദദ്യാദ്ദീക്ഷാപ്രയോജകഃ

ഇങ്ങനെ മന്ത്രം ചൊല്ലിയ ശേഷം, ദീക്ഷ നൽകുന്നവൻ ദീക്ഷ നൽകണം.

യഥാന്യായം ച സംഗൃഹ്യ ഗുരുകര്മവിനിശ്ചിതഃ

ശരിയായ രീതിയിൽ എല്ലാം ഒരുക്കി, ഗുരുവിന്റെ കർത്തവ്യങ്ങൾ നിശ്ചയിച്ചശേഷം,

ഉപസ്പൃശ്യ യഥാന്യായം ഭൂത്വാ പൂര്വമുഖസ്തതഃ

ശുദ്ധമായി, നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്,

യസ്തു ഭാഗവതാന്ദൃഷ്ട്വാ സ്വയം ഭാഗവതഃ ശുചിഃ

ആർ എങ്കിൽ ശുദ്ധനും ഭക്തനും ആകുന്നു, ഭക്തജനങ്ങളെ കണ്ടാൽ,

കന്യാം ദത്ത്വാ പുനസ്താംസ്തു കര്മണാ നോപപാദയേത് 127.

കന്യയെ നൽകിയ ശേഷം, അവരെ വീണ്ടും ആ പ്രവർത്തിയിൽ ഏർപ്പെടുത്തരുത്.

ഭാര്യാം പ്രിയസഖീം യസ്തു സാധ്വീം ഹിംസതി നിര്ഘൃണഃ

ദയയില്ലാതെ, സത്യസന്ധയായ ഭാര്യയെയോ പ്രിയസഖിയെയോ ഉപദ്രവിക്കുന്നവൻ,

ബ്രഹ്മഘ്നശ്ച കൃതഘ്നശ്ച ഗോഘ്നശ്ച കൃതപാതകാഃ

ബ്രാഹ്മണഹന്താവ്, കൃതഘ്നൻ, പശുഹന്താവ് ഇവർ വലിയ പാപികൾ ആണ്.

ബില്വവൃക്ഷോദുമ്ബരൌ ച തഥാ ചാന്യേ കദാചന

ബിൽവമരവും ഉദുംബരമരവും, മറ്റുള്ളവയും എപ്പോഴും,

യദീച്ഛേത്പരമാം സിദ്ധിം മോക്ഷധര്മം സനാതനമ്

ആർക്കെങ്കിലും പരമമായ സിദ്ധിയും മോക്ഷധർമ്മവും ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ,

കരീരസ്യ വധഃ ശസ്തഃ ഫലാന്യൌദുമ്ബരസ്യ ച

കരീരമരത്തെ നശിപ്പിക്കാം, ഉദുംബരമരത്തിന്റെ പഴങ്ങൾ കഴിക്കാം.

ന ഭക്ഷണീയം വാരാഹം മാംസം മത്സ്യാശ്ച സര്വശഃ

പന്നിയുടെ മാംസവും മീൻമാംസവും ഒരിക്കലും ഭക്ഷിക്കരുത്.

പരീവാദം ന കുര്വീത ന ഹിംസാം വാ കദാചന

പാരാത്യം പറയരുത്, ഒരിക്കലും ഹിംസ ചെയ്യരുത്.

അതിഥിം ചാഗതം ദൃഷ്ട്വാ ദൂരാധ്വാനം ഗതം ക്വചിത്

ദൂരെനിന്ന് യാത്ര ചെയ്ത് എത്തിയ അതിഥിയെ കണ്ടാൽ,

ഗുരുപത്നീ രാജപത്നീ ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീ കദാചന

ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യ, രാജാവിന്റെ ഭാര്യ, ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യ—ഒരിക്കലും,

കനകാദീനി രത്നാനി യൌവനസ്ഥാ ച കാമിനീ 127.

പൊന്നും മറ്റു രത്നങ്ങളും, യൗവനത്തിൽ ഉള്ള സ്ത്രീയും,

ദൃഷ്ട്വാ പരസ്യ ഭാഗ്യാനി ആത്മനോ വ്യസനം തഥാ

മറ്റൊരാളുടെ ഭാഗ്യവും, സ്വന്തം ദുർഭാഗ്യവും കണ്ടാൽ,

ഏവം തതഃ ശ്രാവയീത ദീക്ഷാകാമം വസുന്ധരേ

ഇങ്ങനെ, ഭൂമിദേവി, ദീക്ഷ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനോട് ഉപദേശിക്കണം.

ദ്വേ ദ്വേ ഔദുമ്ബരസ്യ പത്രേ വേദിമധ്യേ തു സ്ഥാപയേത്

ഉദുംബരമരത്തിന്റെ രണ്ട് ഇല വേദിയുടെ നടുവിൽ വെക്കണം.

മമാവാഹനപൂര്വം തു മന്ത്രേണ വിധിനാര്ചയേത് യശ്ചൈതദ്വര്ഷതി പുനരുന്നമതി

എനിക്ക് വാഹനമായി ക്ഷണിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ശരിയായ രീതിയിൽ പൂജിക്കണം. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവർക്കു മഴ പെയ്യുകയും വീണ്ടും ഉയരുകയും ചെയ്യും.

ഓം ഭഗവന്വാസുദേവ മമൈതത്സാരയ യുക്തം വരാഹരൂപസൃഷ്ടേന പൃഥിവ്യാം തു മന്ത്രാനുസ്മരണം ച ആജ്ഞാപയാനുഭാവനാസ്മാകമാജ്ഞപ്തമനുചിന്തയിത്വാ ഭഗവന്നാഗച്ഛ ദീക്ഷാകാമവിപ്രസ്ത്വത്പ്രസാദാത്തു ദീക്ഷതി

ഓം! ഭഗവാൻ വാസുദേവാ, എന്റെ ഈ പ്രവർത്തി വരാഹരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ച ഭൂമിയുമായി ചേർന്ന് നടക്കട്ടെ. മന്ത്രം ഓർത്തുകൊണ്ട്, ഞങ്ങളോട് ആജ്ഞാപിച്ച് അനുഭവം നൽകണമേ. ഭഗവാനേ, ഈ ബ്രാഹ്മണൻ ദീക്ഷയ്ക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നു, നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ അവൻ ദീക്ഷ നേടട്ടെ.

ഏതന്മന്ത്രമുദാഹൃത്യ ശിരസാ ജാനുഭ്യാമവനിം ഗതേന ഭവിതവ്യമ്

ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച ശേഷം, തലയും മുട്ടുകളും ഭൂമിയിൽ സ്പർശിച്ച് നമസ്കരിക്കണം.

ഓം സ്വാഗതം സ്വാഗതവാനിതി

ഓം! സ്വാഗതം, നിങ്ങൾക്ക് ഹൃദയപൂർവ്വം സ്വാഗതം.

തത ഏതേന മന്ത്രേണ ആനയിത്വാ വസുന്ധരേ

പിന്നീട്, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഭൂമിയെ വരവേൽക്കണം.

മന്ത്രഃ- അകൃതഘ്നേ ദേവാനസുരാകൃതഘ്നരുദ്രേണ ബ്രാഹ്മണായ ച ലബ്ധം സര്വമിമാം ഭഗവതേഽസ്തു ദത്തം പ്രതിഗൃഹ്ണീഷ്വ ച ലോകനാഥ

മന്ത്രം: ചെയ്യാത്തതിനെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ദേവന്മാർക്കും, അസുരന്മാർക്കും, രുദ്രനും, ബ്രാഹ്മണനും, ലഭിച്ച എല്ലാം ഭഗവാനായി സമർപ്പിക്കുന്നു. ലോകങ്ങളുടെ നാഥാ, ദയവായി സ്വീകരിക്കണമേ.

ഏവം ഭൂമേ തതോ ദത്ത്വാ അര്ഘ്യം പാദ്യം ച കര്മണാ 127.

ഇങ്ങനെ, ഭൂമിക്ക് അർഘ്യവും പാദ്യവും അർപ്പിച്ച് ഈ കർമ്മം നടത്തണം.

മന്ത്രഃ – ഏവം വരുണഃ പാതു ശിഷ്യ തേ വപതഃ ശിരഃ

മന്ത്രം: ഇങ്ങനെ, നീ ശിഷ്യന്റെ തല മുണ്ഡനം ചെയ്യുമ്പോൾ, വരുണൻ അവനെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

ഏകസ്യ കലശം ദദ്യാത്കര്മകാരസ്യ സുന്ദരി

ഒരാളിന്, കർമം ചെയ്യുന്നവനു ഒരു കലശം നൽകണം, സുന്ദരിയേ.

പുനഃ സ്നാനം തതഃ കൃത്വാ ശീഘ്രമേവ ന സംശയഃ

പിന്നീട്, വീണ്ടും വേഗത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യണം, സംശയമില്ല.