വരാഹപുരാണമ്

തതസ്തീര്ഥാവധിം കൃത്വാ ദത്ത്വാ ദാനാനി ഭൂരിശഃ 126.

അപ്പോൾ തീർത്ഥത്തിന്റെ അതിരുകൾ നിശ്ചയിച്ച്, അദ്ദേഹം ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകി.

നിര്മാല്യം തു സമാസാദ്യ രാജപുത്രോ മഹാതപാഃ 126.

നിർമാല്യം ലഭിച്ച രാജപുത്രൻ, മഹത്തായ തപസ്സുകാരൻ—

യുധ്യമാനാ തു തേനൈവ നകുലേന നിപാതിതാ 126.

അവനോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ, അവളെ നകുലൻ വീഴ്ത്തി.

തേജസാം ച മഹത്തേജസ്തപസാം ച മഹത്തപഃ 126.

ശക്തന്മാരിൽ വലിയ തേജസ്; തപസ്സുകാരിൽ വലിയ തപസ്സ്.

ചതുര്ഭുജശ്ച ജായേത മല്ലോകേഷു പ്രതിഷ്ഠിതഃ മമ ഭക്തസുഖാര്ഥായ കിമന്യത്പരിപൃച്ഛസി

നാലു കൈകളോടെ അവൻ ലോകങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധനായി ജനിക്കും, എന്റെ ഭക്തരുടെ സന്തോഷത്തിനായി. ഇതിന് പുറമെ നീ എന്താണ് ചോദിക്കുന്നത്?

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ കുബ്ജാമ്രക മാഹാത്മ്യേ രൈഭ്യാനുഗ്രഹണം നാമ ഷഡ്വിംശത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ, ഭഗവാന്റെ ശാസ്ത്രത്തിൽ, കുബ്ജാമ്ര മഹാത്മ്യത്തിൽ, റൈഭ്യന് അനുഗ്രഹം എന്ന അധ്യായമായ നൂറിരുപത്താറാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.

അഥ ബ്രാഹ്മണദീക്ഷാസൂത്രവര്ണനമ് ഏവം ധര്മാംസ്തതഃ ശ്രുത്വാ ബഹുമോക്ഷാര്ഥകാരണാത്

ഇപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണദീക്ഷാസൂത്രത്തിന്റെ വിവരണം: ഇങ്ങനെ ധർമ്മങ്ങളെക്കുറിച്ച് കേട്ടശേഷം, മോക്ഷം നേടാനായി—

അഹോ പ്രഭാവഃ ക്ഷേത്രസ്യ കഥ്യമാനോഽതിപുഷ്കലമ് .

അയ്യോ, ഈ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം പറയുമ്പോൾ അതി സമൃദ്ധമാണ്.

വിമോഹാ ച വിശുദ്ധാ ച ശൃണ്വാനാഹം ത്വിമാം പ്രഭോ

ഭ്രമവും വിശുദ്ധിയും, ഈ രണ്ടും ഞാൻ കേൾക്കുന്നു, പ്രഭോ.

പുനഃ പൃച്ഛാമി തേ ദേവ സംശയം ധര്മസംഹിതമ്

ദേവാ, വീണ്ടും ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു സംശയം ചോദിക്കുന്നു, ധർമ്മവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണത്.

ഏതന്മേ പരമം ഗുഹ്യം പരം കൌതൂഹലം ച മേ

ഇത് എന്റെ ഏറ്റവും രഹസ്യമായതും, എനിക്ക് ഏറ്റവും വലിയ ആകാംക്ഷയുമാണ്.

തതോ മഹീവചഃ ശ്രുത്വാ മേഘദുന്ദുഭിനിഃസ്വനഃ

അപ്പോൾ ഭൂമിയുടെ വാക്കുകൾ, മേഘദുന്ദുഭിയുടെ ശബ്ദംപോലെ, കേട്ടു—

ശ്രീവരാഹ ഉവാച ദേവാ ഏതന്ന ജാനന്തി യേ ച യോഗവ്രതേ സ്ഥിതാ

ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാർക്കും, യോഗവ്രതത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർക്കും പോലും ഇതറിയില്ല.'

ഏതം ധര്മം വരാരോഹേ മങ്ഗല്യം മുഖനിഃസൃതമ്

സുന്ദരിയായവളേ, ഇതാണ് ധർമ്മമായും മംഗളകരമായും എന്റെ വായിൽ നിന്നു പുറത്ത് വന്ന ഉപദേശം.

യച്ച പൃച്ഛസി മേ ഭദ്രേ ദീക്ഷാം ഭാഗവതീം കഥാമ്

ഭാഗ്യശാലിയായവളേ, നീ എന്നോട് ചോദിച്ചതാണ് ദീക്ഷയും ദൈവികമായ ഉപദേശവും.

മയോക്താം ലഭതേ കശ്ചിദ്ദീക്ഷാം ചൈവ സുഖാവഹാമ് 127.

ഞാൻ പറഞ്ഞ ഈ ദീക്ഷ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ സന്തോഷം നേടും.

ഹരന്തി മനുജാ യേന ഗര്ഭസംസാരസാഗരാത്

ഇതിലൂടെ മനുഷ്യർ ജനനമരണങ്ങളുടെ സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാവുന്നു.

അഭിഗച്ഛേദ്ഗുരും ദേവി ശാധി ശിഷ്യോഽസ്മി മാം ഗുരോ

ദേവിയേ, ഗുരുവിനെ സമീപിച്ച്, 'ഗുരുവേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശിഷ്യൻ ആണ്, എന്നെ പഠിപ്പിക്കണം' എന്നു പറയണം.

ലാജാ മധു കുശാശ്ചൈവ ഘൃതം ചാമൃതസന്നിഭമ്

പൊട്ടിച്ച അരി, തേൻ, ദർഭാ പുല്ല്, അമൃതത്തിനെപ്പോലെയുള്ള നെയ്യ് എന്നിവ അർപ്പിക്കണം.

കൃഷ്ണാജിനം ച പാലാശം ദണ്ഡം ചൈവ കമണ്ഡലുമ്

കറുത്ത മയിലിൻ തൊലി, പാലാശം മരക്കൊമ്പ്, ദണ്ഡം, കമണ്ഡലം എന്നിവയും വേണം.

യന്ത്രികാമര്ഘപാത്രം ച ചരുസ്ഥാലീം സദര്വികാമ്

അർപ്പണത്തിനുള്ള പാത്രം, കരണ്ടി, കരണ്ടിയോടുകൂടിയ പാചകപ്പാത്രം എന്നിവയും ഒരുക്കണം.

ഭക്ഷ്യഭോജ്യാന്നപാനം ച കര്മണ്യാംശ്ചൈവ സംചയാന്

ഭക്ഷ്യങ്ങൾ, ഭക്ഷ്യാനുപാനങ്ങൾ, ചടങ്ങിനാവശ്യമായ മറ്റു സാധനങ്ങൾ എന്നിവയും ഒരുക്കണം.

യാനി കാനി ച ബീജാനി രത്നാനി വിവിധാനി ച

എല്ലാ തരത്തിലുള്ള വിത്തുകളും വിവിധ രത്നങ്ങളും വേണം.

ഏതാന്യേവോപഹാര്യാണി ഗുരുമൂലേ തതഃ പരമ്

ഇവയെല്ലാം ഗുരുവിന്റെ പാദത്തിൽ അർപ്പിക്കണം; ഇതിന് പുറമെ മറ്റൊന്നും വേണ്ട.

ഗുരോസ്തു ചരണൌ ഗൃഹ്യ ബ്രൂഹി കിം കരവാണി തേ

ഗുരുവിന്റെ പാദങ്ങൾ പിടിച്ച്, 'ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?' എന്ന് ചോദിക്കണം.

ബ്രാഹ്മണോ ദീക്ഷമാണസ്തു ചതുരസ്രാം തു ഷോഡശഹസ്താം കൃത്വാ തത്ര ച കലശോപരി യുഞ്ജേത് ।। 127.

ദീക്ഷ സ്വീകരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ പതിനാറു മുഴം വലിപ്പമുള്ള ചതുരം ഒരുക്കി അതിന്റെ മുകളിൽ കലശം വെക്കണം.

പ്രതിഷ്ഠാപ്യ വിധാനേന ധാന്യോപരിദൃഢം നവമ്

നിയമപ്രകാരം അതിന്റെ മുകളിൽ പുതിയ ധാന്യം പാളിയായി ഉറപ്പിച്ചു വെക്കണം.

തസ്യോപരി തിലൈഃ പൂര്ണപാത്രം സ്ഥാപ്യ വിധാനതഃ

അതിന്മേൽ മുഴുവൻ എള്ള് നിറച്ച ഒരു പാത്രം നിയമപ്രകാരം വെക്കണം.

തത്രാര്ചനവിധിം കൃത്വാ ഗുരുധര്മവിനിശ്ചയഃ

അവിടെ പൂജാവിധി നിർവഹിച്ചു ഗുരുവിന്റെ കര്‍ത്തവ്യങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കണം.