വരാഹപുരാണമ്

യത്പ്രാപ്നോതി മൃതോ വാപി പുരുഷഃ സംശിതവ്രതഃ

ശുദ്ധവ്രതനായ മനുഷ്യൻ അവിടെ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും മരിച്ചാലും ലഭിക്കുന്നതെന്താണോ—

സ്വച്ഛന്ദഗമനോ ഭൂത്വാ ഏവമേവ ന സംശയഃ

അവൻ ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.

സര്വസങ്ഗം പരിത്യജ്യ മമ ലോകം സ ഗച്ഛതി

എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ എന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

തത്ര ധാരാ പതത്യേകാ ഏകരൂപാ സദാ ഭവേത്

അവിടെ ഒരൊറ്റ ജലധാര എപ്പോഴും ഒരേ രൂപത്തിൽ വീഴുന്നു.

സപ്തസാമുദ്രകം നാമ തസ്മിന്കുബ്ജാമ്രകേ പരമ്

അവിടെ ആ കുബ്ജാമ്ര വനത്തിൽ 'സപ്തസാമുദ്രകം' എന്ന ഉത്തമസ്ഥലം ഉണ്ട്.

ത്രയാണാമശ്വമേധാനാം ഫലം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ

അവിടെ മനുഷ്യന് മൂന്നു അശ്വമേധയാഗങ്ങളുടെ ഫലം ലഭിക്കും.

തതഃ സ്വര്ഗാത്പരിഭ്രഷ്ടഃ കുലവാഞ്ജായതേ ദ്വിജഃ

അവിടെ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീണാൽ, വംശമുള്ള ഒരു ദ്വിജൻ ജനിക്കുന്നു.

അഥാത്ര മുഞ്ചതേ പ്രാണാന്മുക്തസങ്ഗോ ജിതേന്ദ്രിയഃ

അല്ലെങ്കിൽ, ഇവിടെ ബന്ധമില്ലാതെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവൻ ജീവൻ വിടുന്നു.

തസ്യ ചിഹ്നം പ്രവക്ഷ്യാമി തീര്ഥസ്യ ശൃണു സുന്ദരി

ആ തീർത്ഥത്തിന്റെ അടയാളം ഞാൻ പറയാം; കേൾക്കു, സുന്ദരിയേ.

വിമലാ ഗാങ്ഗതാ യത്ര ഗങ്ഗാജലവിമിശ്രിതമ് 126.

വിമലമായ ഗാംഗതാ, ഗംഗാജലത്തിൽ കലർന്നത്, അവിടെ കാണാം.

ഗംധമാല്യോപഹാര്യാണി ഭക്ഷയംതീ യദൃച്ഛയാ 126.

അവൾ ഇഷ്ടംപോലെ സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പമാലകളും അർപ്പണങ്ങളും ആസ്വദിക്കുന്നു.

രമതോ ധൂമകേതോശ്ച വഹ്നേശ്ചൈവ യഥാ തഥാ 126.

അവിടെ ധൂമകേതുവും അഗ്നിയും ആനന്ദിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ—

കുപിതോ രാജപുത്രോ വൈ രാജപുത്രീമഭാഷത 126.

കോപംകൊണ്ട രാജകുമാരൻ രാജകുമാരിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

ദര്ശനീയഃ സുരൂപശ്ച രാജ്ഞാം യോഗ്യോ ഗൃഹേഷു ച ।। 126.

അവൻ മനോഹരനും ആകർഷകനും രാജാക്കന്മാർക്കും കുടുംബങ്ങൾക്കും യോഗ്യനുമാണ്.

സന്മുഖത്വേന ച സദാ തദ്വദ്വാം യാഽഭവത്പുരാ 126.

എപ്പോഴും നേരിൽ നിന്ന് കാണുന്നതിനാൽ, അവൾ പഴയകാലത്ത് അവനെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.

തതോഽഭവന്മമ ക്രോധോ ദൃഷ്ട്വാ പാതിതമഗ്രതഃ

അവൻ എന്റെ മുമ്പിൽ വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കോപം ഉദിച്ചു.

വധൂപുത്രവചഃ ശ്രുത്വാ കോസലാനാം ജനേശ്വരഃ 126.

ഭാര്യയുടെയും മകന്റെയും വാക്കുകൾ കേട്ടു, കോശലദേശത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ രാജാവു—

അവശ്യമേവ തദ്വാക്യം വക്തവ്യം മമ സന്നിധൌ 126.

അത് എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ തന്നെ പറയേണ്ടത് നിർബന്ധമാണ്.

തതഃ പുത്രം പ്രഹസ്യാഹ കുമാരം സ ജനാധിപഃ വദ പുത്ര മഹാഭാഗ പൂര്വം പൃഷ്ടം മയാ ഹി യത് ।। 126.

അപ്പോൾ രാജാവ് പുഞ്ചിരിച്ച് തന്റെ മകനെ ചേർത്ത് പറഞ്ഞു: 'മകനേ, ഭാഗ്യവാനേ, ഞാൻ മുമ്പ് ചോദിച്ചതു പറയു.'

സുവര്ണരത്നവസ്ത്രാണി അന്നം ചാന്യദപേക്ഷിതമ് 126.

പൊൻ, രത്നങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, അന്നം, വേറെയും ആഗ്രഹിച്ചവ—

തതസ്തീര്ഥാവധിം കൃത്വാ ദത്ത്വാ ദാനാനി ഭൂരിശഃ 126.

അപ്പോൾ തീർത്ഥത്തിന്റെ അതിരുകൾ നിശ്ചയിച്ച്, അദ്ദേഹം ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകി.

നിര്മാല്യം തു സമാസാദ്യ രാജപുത്രോ മഹാതപാഃ 126.

നിർമാല്യം ലഭിച്ച രാജപുത്രൻ, മഹത്തായ തപസ്സുകാരൻ—

യുധ്യമാനാ തു തേനൈവ നകുലേന നിപാതിതാ 126.

അവനോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ, അവളെ നകുലൻ വീഴ്ത്തി.

തേജസാം ച മഹത്തേജസ്തപസാം ച മഹത്തപഃ 126.

ശക്തന്മാരിൽ വലിയ തേജസ്; തപസ്സുകാരിൽ വലിയ തപസ്സ്.

ചതുര്ഭുജശ്ച ജായേത മല്ലോകേഷു പ്രതിഷ്ഠിതഃ മമ ഭക്തസുഖാര്ഥായ കിമന്യത്പരിപൃച്ഛസി

നാലു കൈകളോടെ അവൻ ലോകങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധനായി ജനിക്കും, എന്റെ ഭക്തരുടെ സന്തോഷത്തിനായി. ഇതിന് പുറമെ നീ എന്താണ് ചോദിക്കുന്നത്?

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ കുബ്ജാമ്രക മാഹാത്മ്യേ രൈഭ്യാനുഗ്രഹണം നാമ ഷഡ്വിംശത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ, ഭഗവാന്റെ ശാസ്ത്രത്തിൽ, കുബ്ജാമ്ര മഹാത്മ്യത്തിൽ, റൈഭ്യന് അനുഗ്രഹം എന്ന അധ്യായമായ നൂറിരുപത്താറാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.

അഥ ബ്രാഹ്മണദീക്ഷാസൂത്രവര്ണനമ് ഏവം ധര്മാംസ്തതഃ ശ്രുത്വാ ബഹുമോക്ഷാര്ഥകാരണാത്

ഇപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണദീക്ഷാസൂത്രത്തിന്റെ വിവരണം: ഇങ്ങനെ ധർമ്മങ്ങളെക്കുറിച്ച് കേട്ടശേഷം, മോക്ഷം നേടാനായി—

അഹോ പ്രഭാവഃ ക്ഷേത്രസ്യ കഥ്യമാനോഽതിപുഷ്കലമ് .

അയ്യോ, ഈ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം പറയുമ്പോൾ അതി സമൃദ്ധമാണ്.

വിമോഹാ ച വിശുദ്ധാ ച ശൃണ്വാനാഹം ത്വിമാം പ്രഭോ

ഭ്രമവും വിശുദ്ധിയും, ഈ രണ്ടും ഞാൻ കേൾക്കുന്നു, പ്രഭോ.